Η βράβευση δεν αποτέλεσε απλώς μια συμβολική κίνηση, αλλά μια αναγνώριση ιστορικού χρέους: της έμπρακτης στήριξης που προσέφερε η «Εμμέλεια» στους ξεριζωμένους, μέσα από συσσίτια, οικονομικές ενισχύσεις και συνολική κοινωνική φροντίδα.

Την πλακέτα παρέλαβε η πρόεδρος της «Εμμέλειας», κ. Δουκαίνη Ζαπριάνου, από τον Αντιπεριφερειάρχη Σερρών κ. Παναγιώτη Σπυρόπουλο. Στις ευχαριστίες της συμπεριέλαβε την Αδελφότητα Μικρασιατών Ν. Σερρών «Ο Άγιος Πολύκαρπος» για την πρωτοβουλία της τιμής, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στον πρόεδρό της κ. Σωκράτη Κοτζάογλου και στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου.

Η ίδρυση το 1895 και ο Γρηγόριος Ωρολογάς

Στον χαιρετισμό της, η κ. Ζαπριάνου ανέδειξε τη βαθιά ιστορική σύνδεση της «Εμμέλειας» με τη Μικρά Ασία. Το 1895, ο Μικρασιάτης Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ωρολογάς, γεννημένος στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας, ίδρυσε μαζί με κυρίες των Σερρών τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα, έπειτα από πρόσκληση του τότε Μητροπολίτη Σερρών Γρηγορίου.

Η πορεία του Ωρολογά συνδέθηκε αργότερα με τα δραματικά γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής, ενώ η Εκκλησία τον κατέταξε στους Αγίους. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε, «ο σπόρος που φύτεψε στις Σέρρες με τη δημιουργία της “Εμμέλειας” βλασταίνει και ανθεί μέχρι σήμερα».

Τα συσσίτια του 1918: Όταν η πόλη δοκιμαζόταν

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο 1918, χρονιά κατά την οποία η «Εμμέλεια» ίδρυσε τα ιστορικά συσσίτια. Μετά από πολέμους και κακουχίες, η φτώχεια και η πείνα μάστιζαν τον πληθυσμό των Σερρών. Οι κυρίες του Διοικητικού Συμβουλίου είχαν προσωπική και καθημερινή συμμετοχή στη λειτουργία τους, προσφέροντας ουσιαστική ανακούφιση στους αδύναμους.

Το 1923: Μια «ζεστή αγκαλιά» για τους πρόσφυγες

Η κορύφωση της προσφοράς ήρθε το 1923, όταν χιλιάδες πρόσφυγες –Μικρασιάτες, αλλά και άνθρωποι από τη Θράκη, τον Πόντο, τον Καύκασο και τη Ρωμυλία– κατέφθασαν στις Σέρρες.

Η «Εμμέλεια» ενίσχυσε τα συσσίτια ώστε οι ξεριζωμένοι να βρίσκουν καθημερινά ένα πιάτο ζεστό φαγητό. Παιδιά, γυναίκες, ηλικιωμένοι και ασθενείς –άνθρωποι χωρίς στέγη, ρούχα και βασικά υπάρχοντα– βρήκαν στήριξη και φροντίδα.

Η βοήθεια δεν περιορίστηκε στη σίτιση. Συγκεντρώθηκαν σημαντικά χρηματικά ποσά μέσω χορών και δράσεων όπως το «Δένδρο της Αγάπης», τα οποία διανεμήθηκαν ως οικονομικά βοηθήματα στους πρόσφυγες. Παράλληλα, διανεμήθηκαν κουβέρτες που είχαν αποσταλεί από τον Αμερικανικό Ερυθρό Σταυρό, γεγονός που τιμήθηκε και με σχετική διάκριση που διατηρείται στο αρχείο της Αδελφότητας.

Η εποχή της Μαίρης Μαρούλη

Ξεχωριστή αναφορά έγινε στη Μαίρη Μαρούλη, πρόεδρο της «Εμμέλειας» την περίοδο εκείνη. Περιγράφηκε ως καλλιεργημένη και πρωτοπόρα γυναίκα για την εποχή της, που ενσάρκωσε το όραμα της οργανωμένης φιλανθρωπίας με κοινωνική ευθύνη.

Μνήμη και ευθύνη

Όπως τόνισε η κ. Ζαπριάνου, η τιμή ανήκει στις γυναίκες των τότε διοικητικών συμβουλίων, που με όραμα και προσωπική θυσία μετέτρεψαν την αγάπη για τον συνάνθρωπο σε πράξη.

Η βράβευση στα Πολυκάρπεια 2026 υπενθύμισε ότι οι πόλεις δεν στηρίζονται μόνο σε μεγάλα ιστορικά γεγονότα, αλλά και σε διακριτικές, επίμονες πράξεις φροντίδας. Πράξεις που κράτησαν όρθιους ανθρώπους σε στιγμές απόλυτης κατάρρευσης – και που εξακολουθούν να φωτίζουν το παρόν.