ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Predator: Η σιωπή τελείωσε – ο Ντίλιαν «δείχνει» κυβέρνηση

Η δήλωση του ιδιοκτήτη της Intellexa γκρεμίζει το αφήγημα περί «ιδιωτών» και ξαναφέρνει στο προσκήνιο το παρακρατικό σύστημα υποκλοπών. Το Μαξίμου απαντά με τη γνωστή συνταγή: άρνηση, δικαιολογίες και επίκληση της Δικαιοσύνης.

Η δήλωση του ιδιοκτήτη της Intellexa γκρεμίζει το αφήγημα περί «ιδιωτών» και ξαναφέρνει στο προσκήνιο το παρακρατικό σύστημα υποκλοπών. Το Μαξίμου απαντά με τη γνωστή συνταγή: άρνηση, δικαιολογίες και επίκληση της Δικαιοσύνης.

Η υπόθεση των υποκλοπών, που η κυβέρνηση επιχείρησε επί μήνες να θάψει κάτω από επικοινωνιακές ασπιρίνες, επιστρέφει στο πολιτικό προσκήνιο με τρόπο εκκωφαντικό. Και αυτή τη φορά η βόμβα δεν έρχεται από την αντιπολίτευση ή από κάποιο δημοσιογραφικό ρεπορτάζ. Έρχεται από τον ίδιο τον άνθρωπο που συνδέθηκε όσο λίγοι με το Predator.

Η δήλωση του Ταλ Ντίλιαν, ιδιοκτήτη της Intellexa, ότι η τεχνολογία της εταιρείας του παρέχεται μόνο σε κυβερνήσεις και κρατικές αρχές, τινάζει στον αέρα το βασικό κυβερνητικό αφήγημα που επί χρόνια επαναλαμβάνεται από το Μέγαρο Μαξίμου: ότι δήθεν το σκάνδαλο των υποκλοπών ήταν μια ιστορία μεταξύ «ιδιωτών».

Με μία φράση, ο Ντίλιαν γκρεμίζει το αφήγημα που επί μήνες χρησιμοποιήθηκε ως πολιτική ασπίδα.

Γιατί αν το Predator πωλείται αποκλειστικά σε κυβερνήσεις, τότε το ερώτημα είναι απλό και αμείλικτο:
ποια κυβέρνηση το χρησιμοποιούσε στην Ελλάδα;


Το αφήγημα που καταρρέει

Από την πρώτη στιγμή που αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, η κυβέρνηση επέλεξε μια στρατηγική:
να εμφανίσει την υπόθεση ως ένα σκοτεινό αλλά απολύτως «ιδιωτικό» επεισόδιο.

Η γραμμή ήταν σαφής:κάποιοι επιχειρηματίες, κάποιοι ιδιώτες, κάποιοι περίεργοι μηχανισμοί.
Καμία σχέση με το κράτος.

Μόνο που τα γεγονότα δεν συνεργάζονται πάντα με τις πολιτικές αφηγήσεις.

Οι άδειες εξαγωγής του Predator δόθηκαν από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.
Τα ονόματα των εταιρειών Krikel και Intellexa εμφανίζονται σε κρατικά έγγραφα.
Και τώρα ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της Intellexa δηλώνει δημόσια ότι το προϊόν του δεν προορίζεται για ιδιώτες.

Το παζλ, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να το διαλύσουν, αρχίζει να σχηματίζει εικόνα.


Μουδιασμένο Μαξίμου

Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν απολύτως προβλέψιμη.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επέστρεψε στο γνώριμο επιχείρημα:
η Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί.

Όμως η επίκληση της Δικαιοσύνης ως πολιτικής ασπίδας δεν απαντά στα ερωτήματα που γεννά η νέα δήλωση.
Γιατί η πολιτική ευθύνη δεν εξαντλείται σε μια δικογραφία.

Όταν αποκαλύπτεται ότι ένα λογισμικό παρακολούθησης χρησιμοποιήθηκε για να παρακολουθούνται δημοσιογράφοι, πολιτικοί, ακόμα και ο αρχηγός κόμματος, το ερώτημα δεν είναι μόνο νομικό.
Είναι βαθιά πολιτικό.

Και αυτό το ερώτημα παραμένει ανοιχτό.


Η ρελάνς Ανδρουλάκη

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να επαναφέρει την υπόθεση στο κέντρο της πολιτικής σύγκρουσης.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης μιλά πλέον ευθέως για «παρακράτος» και ζητά δημόσια λογοδοσία από τον πρωθυπουργό.

Δεν είναι τυχαίο ότι η υπόθεση επανέρχεται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μετά τη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Γιατί το Predator δεν είναι απλώς ένα τεχνικό εργαλείο παρακολούθησης.
Είναι σύμβολο μιας σκοτεινής εποχής όπου η εξουσία πίστεψε ότι μπορεί να παρακολουθεί τους πάντες και να μην λογοδοτεί σε κανέναν.


Ένα σκάνδαλο που δεν κλείνει

Η κυβέρνηση προσπάθησε να παρουσιάσει την υπόθεση των υποκλοπών ως μια ιστορία που έκλεισε.
Ένα κεφάλαιο που πέρασε.Η πραγματικότητα όμως είναι πιο επίμονη.Όσο υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα,όσο οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης μιλούν,όσο νέα στοιχεία εμφανίζονται,το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν πρόκειται να εξαφανιστεί.

Και κάθε νέα αποκάλυψη θυμίζει κάτι απλό:ότι σε μια δημοκρατία τα παρακρατικά εργαλεία μπορεί να κρυφτούν για λίγο,
αλλά δύσκολα μένουν για πάντα στο σκοτάδι.


Πασχάλης Θ. Τόσιος