Η προσωρινή συσπείρωση που προκαλούν οι γεωπολιτικές κρίσεις μπορεί να δημιουργεί μια στιγμιαία πολιτική ανάσα για την κυβέρνηση, όμως δεν μπορεί να αποκρύψει την πραγματικότητα: κάτω από την επιφάνεια συσσωρεύεται μια πολιτική φθορά που δύσκολα αναστρέφεται.

Και σε αυτό το περιβάλλον, η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες αρχίζει να εμφανίζεται όχι ως στρατηγική ανανέωσης της λαϊκής εντολής, αλλά ως απόπειρα πολιτικής διαφυγής από ένα ασφυκτικό πλέγμα ευθυνών.

Η κοινωνία υπό ασφυξία

Η νέα έκρηξη ακρίβειας που προμηνύεται λόγω της διεθνούς ενεργειακής κρίσης έρχεται να προστεθεί σε μια ήδη εξαντλημένη κοινωνία. Τα ελληνικά νοικοκυριά βρίσκονται αντιμέτωπα με μια συνεχή διάβρωση του εισοδήματός τους, ενώ το επιχείρημα της «εισαγόμενης ακρίβειας» επαναλαμβάνεται εδώ και χρόνια χωρίς ουσιαστικές πολιτικές αντιμετώπισης.

Η απάντηση της κυβέρνησης παραμένει η ίδια: επιδοματικά μέτρα και προσωρινά pass, μια πολιτική που περισσότερο λειτουργεί ως επικοινωνιακή ασπιρίνη παρά ως πραγματική λύση.

Το σκάνδαλο των υποκλοπών και το παρακράτος

Την ίδια στιγμή, η πρόσφατη δικαστική απόφαση για το σκάνδαλο των υποκλοπών επανέφερε με εκκωφαντικό τρόπο στο προσκήνιο μια υπόθεση που είχε επιχειρηθεί να υποβαθμιστεί πολιτικά. Η απόφαση αυτή επιβεβαίωσε ότι οι παράνομες παρακολουθήσεις δεν αποτελούσαν μια απλή «αστοχία», αλλά μια βαθιά θεσμική εκτροπή που έφερε τη σφραγίδα του Μεγάρου Μαξίμου.

Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν αφορά μόνο πολιτικά πρόσωπα ή δημοσιογράφους. Αφορά την ίδια τη λειτουργία του κράτους δικαίου και την ύπαρξη ενός μηχανισμού εξουσίας που λειτούργησε με χαρακτηριστικά παρακράτους.

Η δίκη που θα αναζωπυρώνει καθημερινά τις ευθύνες

Στο πολιτικό σκηνικό έρχεται να προστεθεί και η επικείμενη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών, μια διαδικασία που αναμένεται να επαναφέρει καθημερινά στο δημόσιο διάλογο όλες τις παθογένειες που οδήγησαν στην εθνική αυτή τραγωδία.

Οι κυβερνητικές παραλείψεις, οι θεσμικές ανεπάρκειες, οι σχέσεις διαπλοκής και οι καταγγελίες για προσπάθεια συγκάλυψης και «μπαζώματος» ευθυνών δεν μπορούν πλέον να παραμένουν στο περιθώριο της πολιτικής συζήτησης.

Η δίκη αυτή δεν θα είναι απλώς μια δικαστική διαδικασία. Θα είναι ένας καθημερινός καθρέφτης της κυβερνητικής αποτυχίας.

Η δεύτερη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η δεύτερη δικογραφία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ ανοίγει εκ νέου ένα ακόμη μέτωπο για την κυβέρνηση. Ένα σκάνδαλο που αφορά παράνομες επιδοτήσεις, στρεβλώσεις στη διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων και ένα δίκτυο πελατειακών πρακτικών που τραυματίζει την αξιοπιστία της χώρας.

Η κάλπη ως πολιτική ασπίδα

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες αρχίζει να ερμηνεύεται όλο και περισσότερο ως μια πολιτική ασπίδα προστασίας.

Μια προσπάθεια να κλείσει βιαστικά ένας κύκλος πριν οι δικαστικές εξελίξεις, οι κοινωνικές πιέσεις και η οικονομική πραγματικότητα δημιουργήσουν ένα ακόμη πιο ασφυκτικό πολιτικό περιβάλλον.

Η κάλπη, όμως, δεν μπορεί να λειτουργεί ως εργαλείο αποφυγής ευθυνών.
Η δημοκρατία δεν είναι μηχανισμός πολιτικής διαφυγής.

Και όσο περισσότερο η κυβέρνηση επιχειρεί να προλάβει τις εξελίξεις, τόσο πιο έντονα ενισχύεται η αίσθηση ότι οι πρόωρες εκλογές δεν αποτελούν πολιτική ανάγκη της χώρας, αλλά ανάγκη πολιτικής αυτοπροστασίας της εξουσίας.

Πασχάλης Τόσιος
Καθημερινός Παρατηρητής