Άφωνος παραμένει ο μέχρι χθες λαλίστατος πρόεδρος του Επιμελητηρίου Σερρών.

Ο Αθανάσιος Μαλλιάρας, ιδιοκτήτης ΚΥΔ και πρόσωπο που περιλαμβάνεται στη δικογραφία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, επιλέγει μέχρι αυτή τη στιγμή τη σιωπή.Ούτε μια ανακοίνωση.Ούτε μια δημόσια τοποθέτηση.

Και όμως, δεν πρόκειται για μια υπόθεση που επιτρέπει τέτοιες πολυτέλειες.

Τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας σκιαγραφούν μια υπόθεση με σαφή χαρακτηριστικά, που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο λειτουργίας διαδικασιών, για ρόλους και για παρεμβάσεις. Μια υπόθεση που δεν αφορά απλώς πρόσωπα, αλλά την ίδια τη σχέση κράτους, διοίκησης και κοινωνίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η απουσία λόγου δεν είναι ουδέτερη στάση.Είναι επιλογή.

Και όταν αυτή η επιλογή προέρχεται από έναν άνθρωπο που κατέχει θεσμική θέση, τότε αποκτά διαφορετικό βάρος.

Γιατί η θέση του προέδρου του Επιμελητηρίου δεν είναι ιδιωτική υπόθεση.
Είναι θεσμική ευθύνη απέναντι σε έναν ολόκληρο κόσμο επαγγελματιών και επιχειρηματιών.

Η κοινωνία των Σερρών δεν ζητά καταδίκες.Ζητά εξηγήσεις.

 Τι συνέβη;
 Ποιος ήταν ο ρόλος του;
 Πώς απαντά στα στοιχεία που περιλαμβάνονται στη δικογραφία;

Η σιωπή, αντί να εκτονώνει, επιβαρύνει.Και όσο παρατείνεται, τόσο βαθαίνει το έλλειμμα εμπιστοσύνης.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, μια αυτονόητη και θεσμικά υπεύθυνη  επιλογή θα ήταν να τεθεί το ζήτημα της παραίτησης από τη θέση του προέδρου του Επιμελητηρίου Σερρών.

Όχι ως παραδοχή ενοχής.Αλλά ως πράξη ευθύνης.

Ο εμπορικός κόσμος των Σερρών δεν έχει ανάγκη από σκιές.
Έχει ανάγκη από καθαρότητα, διαφάνεια και αξιοπιστία.

Όταν ένα θεσμικό πρόσωπο εμφανίζεται ,με βάση στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, να συνδέεται με μια τόσο σοβαρή υπόθεση, τότε το διακύβευμα δεν είναι προσωπικό.Είναι βαθιά θεσμικό.

Η προστασία του κύρους του Επιμελητηρίου δεν μπορεί να περιμένει.
Ούτε να τίθεται σε δεύτερη μοίρα.

Σε τέτοιες στιγμές, η ευθύνη δεν μετριέται με λόγια .Μετριέται με πράξεις.

Και η κοινωνία περιμένει.