ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Ο «Σταθμός Ω» δεν χαρίστηκε στο κοινό. Με στιβαρό κείμενο και βαθιά επεξεργασμένη δραματουργία, ξεδίπλωσε μια αφήγηση που κλιμακώθηκε με ένταση και εσωτερικό ρυθμό. Οι ερμηνείες υπήρξαν συγκλονιστικές — μετρημένες όπου έπρεπε, εκρηκτικές όταν η δραματική συνθήκη το απαιτούσε.

Η σκηνογραφία και τα σκηνικά υπηρέτησαν με ευφυή λιτότητα το περιεχόμενο, ενώ ο φωτισμός λειτούργησε σχεδόν ως αυτόνομος αφηγητής, χτίζοντας ατμόσφαιρα και ψυχολογικό βάθος. Η μουσική επένδυση ενίσχυσε τη δραματική ένταση, χωρίς να επισκιάζει, αλλά συνομιλώντας ουσιαστικά με τη δράση. Σκηνοθεσία και ενδυματολογία λειτούργησαν οργανικά, συνθέτοντας ένα αποτέλεσμα υψηλής αισθητικής και ουσίας.

Σε όλα άριστα.

Κι όμως, το μόνο μελανό σημείο της βραδιάς δεν βρισκόταν επί σκηνής. Το κοινό των Σερρών δεν εκτίμησε όσο θα άρμοζε την παρουσία του Εθνικού Θεάτρου στην πόλη. Μια τέτοια άφιξη δεν είναι απλώς πολιτιστικό γεγονός· είναι ευκαιρία παιδείας, καλλιέργειας, εξοικείωσης με το σύγχρονο θεατρικό λόγο.

Η θεατρική παιδεία δεν χτίζεται σε μία παράσταση. Θέλει επανάληψη. Θέλει επιμονή. Θέλει άνοιγμα.
Και ο «Σταθμός Ω» το απέδειξε με τον πιο ηχηρό τρόπο.