Ο πρωτογενής τομέας δεν αποτελεί απλώς έναν παραγωγικό κλάδο· είναι πυλώνας στρατηγικής σημασίας, θεμέλιο της εθνικής οικονομίας, εγγύηση επισιτιστικής ασφάλειας και βασικό στοιχείο διατήρησης της κοινωνικής συνοχής στην ελληνική ύπαιθρο. Η συρρίκνωση, η απαξίωση ή η εγκατάλειψη του αγροτικού και κτηνοτροφικού κόσμου δεν συνιστούν απλώς πολιτική αστοχία, αλλά βαθιά κοινωνική και εθνική υπονόμευση.

Η κοινωνία της υπαίθρου σήμερα ασφυκτιά.
Οι παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με εκρηκτικό κόστος παραγωγής, τιμές που δεν καλύπτουν ούτε το κόστος ζωής, καθυστέρηση πληρωμών, απώλεια εισοδημάτων από ασθένειες του ζωικού κεφαλαίου, απαράδεκτες γραφειοκρατικές καθυστερήσεις και πολιτική αδιαφορία.

Γι’ αυτό, καλούμε την Πολιτεία να κινηθεί άμεσα και αποφασιστικά:

▪ Να ενσκήψει με σοβαρότητα και θεσμική επάρκεια στα χρόνια προβλήματα των αγροτών και των κτηνοτρόφων, όχι με ευκαιριακές εξαγγελίες, αλλά με σχέδιο και χρονοδιάγραμμα.

▪ Να επικοινωνήσει ουσιαστικά και όχι προσχηματικά με τους συλλογικούς εκπροσώπους των παραγωγών, σε ανοιχτή, ειλικρινή, θεσμική διαπραγμάτευση και όχι μέσα από συνεντεύξεις και επικοινωνιακές ερμηνείες.

▪ Να δώσει απτές και εφαρμόσιμες λύσεις, με άμεσα μέτρα στήριξης αλλά και αναπτυξιακή προοπτική για τον πρωτογενή τομέα:

• Εγγυημένο εισόδημα αξιοπρέπειας,

• Θεσμική προστασία από αισχροκέρδεια μεσαζόντων,

• Επενδυτικά κίνητρα για εκσυγχρονισμό,

• Λειτουργικό ασφαλιστικό πλαίσιο,

• Δίκαιη και διαφανή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων.

Ο πρωτογενής τομέας είναι η «καρδιά» της Ελλάδας που παράγει, θρέφει και δημιουργεί.
Αν ο αγροτικός και κτηνοτροφικός πληθυσμός αφεθεί στην τύχη του, τότε η χώρα κινδυνεύει να χάσει ένα από τα τελευταία πραγματικά παραγωγικά της θεμέλια.

Τώρα απαιτούνται όχι λόγια, αλλά πράξεις, ευθύνη και πολιτική σοβαρότητα.