Στο επίκεντρο βρίσκεται η εκρηκτική αύξηση του δηλωμένου ζωικού κεφαλαίου στην Κρήτη, με αριθμούς που προκαλούν εύλογα ερωτήματα. Την ώρα που στη Θεσσαλία δηλώνονταν περίπου 1,5 εκατομμύριο αιγοπρόβατα, στο Ρέθυμνο μόνο εμφανίζονταν 7,5 εκατομμύρια. «Δεν μπορεί τα ζώα να είναι περισσότερα από τις μύγες», ανέφερε χαρακτηριστικά, θέτοντας το προφανές ερώτημα για τις υποδομές που θα μπορούσαν να στηρίξουν τέτοια μεγέθη.

Το κρίσιμο στοιχείο, ωστόσο, δεν είναι μόνο οι αριθμοί, αλλά το ποιος τους γνώριζε. Σύμφωνα με την κατάθεσή του, οι αρμόδιοι υπουργοί είχαν εικόνα, καθώς πριν από επισκέψεις τους ζητούσαν αναλυτικά στοιχεία από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Με άλλα λόγια, τα δεδομένα ήταν διαθέσιμα σε πολιτικό επίπεδο, γεγονός που μεταφέρει το βάρος της συζήτησης από τη λειτουργία του οργανισμού στην πιθανή ανοχή ή αδράνεια της πολιτικής ηγεσίας.

Την ίδια στιγμή, ο τρόπος με τον οποίο γίνονταν οι έλεγχοι γεννά ακόμη περισσότερους προβληματισμούς. Η υποχρεωτική προειδοποίηση 48 ωρών πριν από επιτόπιους ελέγχους αφαιρούσε τον αιφνιδιαστικό τους χαρακτήρα, δημιουργώντας ,όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς περιθώρια προσαρμογής της «εικόνας» πριν από την άφιξη των ελεγκτών. Παράλληλα, ο μάρτυρας έκανε λόγο για εσωτερικές αντιστάσεις και για στελέχη που δεν επιθυμούσαν την εντατικοποίηση των ελέγχων, γεγονός που επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τη λειτουργία του συστήματος.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και σε συγκεκριμένες υποθέσεις με ευρήματα απάτης, όπου είχαν εντοπιστεί δεκάδες ΑΦΜ και είχε αποφασιστεί η μη καταβολή επιδοτήσεων. Ο ίδιος σημείωσε πως, κατά την άποψή του, τέτοιες περιπτώσεις θα έπρεπε να οδηγούνται άμεσα στη Δικαιοσύνη, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο που διαχειρίστηκαν αντίστοιχα ζητήματα στο παρελθόν.

Η εικόνα που προκύπτει από την κατάθεση δεν είναι απλώς αυτή ενός οργανισμού με προβλήματα, αλλά ενός μηχανισμού όπου οι στρεβλώσεις ήταν ορατές και καταγεγραμμένες. Αν επιβεβαιωθούν τα όσα περιγράφονται, τότε το ζήτημα παύει να είναι τεχνικό και αποκτά καθαρά πολιτική διάσταση: ποιος γνώριζε, ποιος όφειλε να παρέμβει και τελικά ποιος δεν το έκανε.

Σε μια περίοδο που οι πραγματικοί παραγωγοί δίνουν μάχη επιβίωσης, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι πήγε στραβά, αλλά ποιοι επέτρεψαν να συμβεί. Και κυρίως, αν αυτή τη φορά θα υπάρξει πραγματική λογοδοσία ή αν η υπόθεση θα χαθεί μέσα στη γνωστή διοικητική ομίχλη.