Ήταν μια ποδοσφαιρική βραδιά που δύσκολα χωρά σε τίτλους, σκορ και στατιστικές. Μια βραδιά που κανείς δεν θα ξεχάσει, όχι για όσα συνέβησαν στο χορτάρι, αλλά για όσα προηγήθηκαν, για όσα βάραιναν τις καρδιές όλων και μετέτρεψαν την Τούμπα σε τόπο μνήμης και σιωπηλής υπόσχεσης.

Ο ΠΑΟΚ υποδέχτηκε τον Πανσερραϊκός για την 19η αγωνιστική της Stoiximan Super League, όμως από νωρίς έγινε ξεκάθαρο πως ο αγώνας περνούσε αναγκαστικά σε δεύτερη μοίρα. Η βαριά σκιά της τραγωδίας στη Ρουμανία απλωνόταν πάνω από κάθε γωνιά της Τούμπας, καθορίζοντας το κλίμα, τις αντιδράσεις, ακόμη και τον τρόπο που κυλούσε ο χρόνος.

Το γήπεδο ήταν ντυμένο στα μαύρα. Πανό με λόγια αποχαιρετισμού σκέπαζαν τα κάγκελα, οι εξέδρες έμοιαζαν βουβές, τα πρόσωπα σκυθρωπά. Δεν υπήρχε ο συνηθισμένος παλμός πριν από τη σέντρα, ούτε η ανυπομονησία για το αποτέλεσμα. Υπήρχε μόνο πένθος. Εκπρόσωποι των συνδέσμων του ΠΑΟΚ κατέθεσαν στεφάνια στη μνήμη των επτά αδικοχαμένων συνοπαδών, με το σύνθημα «Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε» να αντηχεί σαν όρκος και σαν κραυγή μαζί.

Πριν από την έναρξη της αναμέτρησης, η απόλυτη σιωπή στο ενός λεπτού σιγή ήταν από μόνη της συγκλονιστική. Κι όταν αυτή έσπασε, δεν έσπασε από πανηγυρισμούς, αλλά από καπνογόνα και φωνές μνήμης, από έναν κόσμο που ήθελε να δηλώσει παρών όχι για τη νίκη, αλλά για όσους δεν γύρισαν ποτέ.

Αγωνιστικά, ο ΠΑΟΚ κλήθηκε να παίξει ποδόσφαιρο σε συνθήκες που δεν θυμίζουν ποδόσφαιρο. Με πολλές αλλαγές στο αρχικό σχήμα, ο Ραζβάν Λουτσέσκου προσπάθησε να διαχειριστεί όχι μόνο την κούραση, αλλά κυρίως το ψυχολογικό βάρος. Παρ’ όλα αυτά, οι «ασπρόμαυροι» μπήκαν δυνατά και μέσα σε λίγα λεπτά βρήκαν τον δρόμο προς τα δίχτυα.

Στο 5ο λεπτό, ο Αλεξάντερ Γερεμέγεφ άνοιξε το σκορ με κεφαλιά, έπειτα από σέντρα του Ντεσπόντοφ. Κανένα ξέσπασμα, κανένας πανηγυρισμός. Μόνο σιωπή και βλέμματα στραμμένα αλλού. Λίγα λεπτά αργότερα, οι ρόλοι αντιστράφηκαν και ο Ντεσπόντοφ έκανε το 2-0, με τον ίδιο τρόπο: χωρίς χαμόγελα, χωρίς υψωμένες γροθιές.

Ο Πανσερραϊκός, παρά το αρχικό σοκ, κατάφερε να μειώσει με απευθείας εκτέλεση φάουλ του Φέλτες, όμως και αυτό το γκολ χάθηκε μέσα στη γενικότερη αίσθηση πως το σκορ δεν είχε ουσιαστική σημασία. Ο ΠΑΟΚ συνέχισε να βρίσκει χώρους και πριν συμπληρωθεί το πρώτο μισάωρο είχε φτάσει ήδη στο 4-1, με τους Πέλκα και Βολιάκο να προσθέτουν τα ονόματά τους στον πίνακα των σκόρερ.

Κι όμως, παρότι μέσα σε 26 λεπτά είχαν σημειωθεί πέντε γκολ, η ατμόσφαιρα παρέμενε βαριά. Στο 27ο λεπτό, το παιχνίδι διακόπηκε προσωρινά. Ήταν το λεπτό που τα πάντα πάγωσαν. Εκατοντάδες κόκκινοι πυρσοί άναψαν, το γήπεδο φωτίστηκε αλλιώς και η σκέψη όλων καρφώθηκε ξανά στους επτά που έλειπαν. Ήταν μια στιγμή που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις.

Το δεύτερο ημίχρονο κύλησε χωρίς ένταση, χωρίς μεγάλες φάσεις, σαν όλοι .παίκτες και εξέδρες , να ήθελαν απλώς να τελειώσει η βραδιά με αξιοπρέπεια. Το τελικό 4-1 έφερε τον ΠΑΟΚ ξανά στην κορυφή της βαθμολογίας, όμως κανείς δεν ασχολήθηκε πραγματικά με τη βαθμολογία.

Αυτή η αναμέτρηση δεν θα μείνει στη μνήμη για τα γκολ, τους σκόρερ ή την εικόνα των δύο ομάδων. Θα μείνει για τη σιωπή, για τα πανό, για το σύνθημα που ακουγόταν ξανά και ξανά κάθε φορά που η μπάλα κατέληγε στα δίχτυα:
«Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε».

Ήταν μια βραδιά που επιβεβαίωσε με τον πιο ωμό και αληθινό τρόπο πως το ποδόσφαιρο είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα παιχνίδι. Είναι μνήμη, είναι δεσμός, είναι κοινός πόνος και κοινή υπόσχεση ότι κανείς δεν ξεχνιέται.

 

Αγωνιστικά, ο ΠΑΟΚ κλήθηκε να διαχειριστεί ένα ματς αφύσικο. Με πολλές αλλαγές στην ενδεκάδα, ο Ραζβάν Λουτσέσκου προσπάθησε να κρατήσει ισορροπίες σε ένα περιβάλλον ψυχολογικά ασήκωτο. Κι όμως, οι γηπεδούχοι μπήκαν δυνατά και βρήκαν γρήγορα γκολ.

Στο 5’, ο Γερεμέγεφ άνοιξε το σκορ με κεφαλιά έπειτα από σέντρα του Ντεσπόντοφ. Κανένας πανηγυρισμός. Λίγα λεπτά αργότερα, στο 8’, οι ρόλοι αντιστράφηκαν και ο Ντεσπόντοφ έκανε το 2-0, με την ίδια εικόνα: σιωπή, βλέμματα χαμηλωμένα, σκέψη αλλού.

Ο Πανσερραϊκός μείωσε προσωρινά με απευθείας εκτέλεση φάουλ του Φέλτες, όμως το παιχνίδι δεν πρόλαβε να αλλάξει ρυθμό. Ο ΠΑΟΚ συνέχισε να βρίσκει χώρους και πριν συμπληρωθεί το πρώτο μισάωρο είχε φτάσει στο 4-1, με τον Πέλκα και τον Βολιάκο να προσθέτουν τα ονόματά τους στον πίνακα των σκόρερ.

Στο 27ο λεπτό, το ματς διακόπηκε. Ήταν η στιγμή που ο χρόνος σταμάτησε. Εκατοντάδες κόκκινοι πυρσοί φώτισαν το γήπεδο και η Τούμπα βίωσε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της ιστορίας της. Εκεί, το ποδόσφαιρο εξαφανίστηκε εντελώς.

Το δεύτερο ημίχρονο κύλησε χωρίς ένταση, χωρίς ουσιαστικές συγκινήσεις. Το τελικό σκορ απλώς επικύρωσε τη νίκη και την επιστροφή του ΠΑΟΚ στην κορυφή. Κανείς, όμως, δεν στάθηκε σε βαθμολογίες και αριθμούς.

Αυτή η αναμέτρηση θα μείνει ως υπενθύμιση πως το ποδόσφαιρο, στα πιο αληθινά του βράδια, δεν είναι παιχνίδι. Είναι μνήμη, δεσμός, κοινή απώλεια και κοινή υπόσχεση πως κανείς δεν ξεχνιέται.

Ενδεκάδες

ΠΑΟΚ (Ραζβάν Λουτσέσκου):
Παβλένκα – Σάστρε, Βολιάκο, Λόβρεν, Τέιλορ – Καμαρά, Ζαφείρης – Ντεσπόντοφ, Πέλκας, Κωνσταντέλιας – Γερεμέγεφ.

Πανσερραϊκός (Ζεράρδ Σαραγόσα):
Τσομπανίδης – Γεωργιάδης, Γκελασβίλι, Φέλτες, Ντε Μάρκο – Αρμουγκόμ, Λιάσος – Δοϊρανλής, Ριέρα, Τεϊσέιρα – Καρέλης.