Με σαφείς αιχμές, η βουλευτής καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση επιτρέπει τη διαμόρφωση ενός «καθεστώτος τραπεζικής αυθαιρεσίας», την ώρα που νοικοκυριά και επιχειρήσεις βρίσκονται αντιμέτωπα με αυξανόμενο κόστος δανεισμού και διαρκείς επιβαρύνσεις.

Το «πάρτι» των τραπεζών

Σύμφωνα με τα στοιχεία και τις επισημάνσεις που τίθενται στην ερώτηση, το τραπεζικό σύστημα καταγράφει σημαντικά κέρδη, αξιοποιώντας μια πρακτική που προκαλεί έντονες αντιδράσεις:

• Τα επιτόκια δανείων αυξάνονται με ταχύτητα, επιβαρύνοντας δανειολήπτες

• Οι αποδόσεις καταθέσεων παραμένουν καθηλωμένες, χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση για τους πολίτες

• Οι τραπεζικές χρεώσεις πολλαπλασιάζονται, ακόμη και για βασικές υπηρεσίες

Το αποτέλεσμα είναι ένα ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον, όπου –όπως επισημαίνεται– οι τράπεζες λειτουργούν με όρους αγοράς, αλλά χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

 Κυβερνητική ευθύνη στο στόχαστρο

Η παρέμβαση της Μιλένας Αποστολάκη δεν περιορίζεται στην κριτική προς τις τράπεζες. Στρέφεται ευθέως προς την κυβέρνηση, θέτοντας ζήτημα πολιτικής ευθύνης.

Το βασικό επιχείρημα είναι σαφές:
 Το τραπεζικό σύστημα έχει στηριχθεί επανειλημμένα με δημόσιους πόρους
 Ωστόσο, δεν υπάρχει αντίστοιχη μέριμνα για την προστασία της κοινωνίας

Η εικόνα που περιγράφεται είναι αυτή ενός κράτους που δεν ρυθμίζει, αλλά παρακολουθεί, αφήνοντας την αγορά να λειτουργεί εις βάρος των πολιτών.

Πίεση σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις -Οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές:

• Δανειολήπτες βλέπουν τις δόσεις τους να αυξάνονται

• Μικρομεσαίες επιχειρήσεις δυσκολεύονται να χρηματοδοτηθούν

• Καταναλωτές επιβαρύνονται με συνεχή «ψιλά γράμματα» στις συναλλαγές

Σε ένα περιβάλλον γενικευμένης ακρίβειας, η τραπεζική πολιτική λειτουργεί ως επιπλέον βάρος, εντείνοντας τις κοινωνικές ανισότητες.

 Τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση

Η επίκαιρη ερώτηση θέτει συγκεκριμένα ζητήματα προς τον Υπουργό:

• Θα υπάρξει ρύθμιση ή πλαφόν στις τραπεζικές χρεώσεις;

• Πώς θα αντιμετωπιστεί η ανισορροπία μεταξύ δανείων και καταθέσεων;

• Υπάρχει πρόθεση για ουσιαστικό έλεγχο του τραπεζικού συστήματος;

???? Πολιτική διάσταση: Ποιος ελέγχει ποιον;

Πίσω από τα τεχνικά ζητήματα, αναδεικνύεται ένα βαθύτερο πολιτικό ερώτημα:

Μπορεί μια κυβέρνηση να επικαλείται την οικονομική σταθερότητα, όταν αφήνει ανεξέλεγκτη την τραπεζική πρακτική που πιέζει την κοινωνία;

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο αριθμούς. Αφορά τον ίδιο τον ρόλο του κράτους ως εγγυητή ισορροπίας.

Η συζήτηση για τις τράπεζες δεν είναι καινούργια.
Νέο είναι το μέγεθος της πίεσης που ασκείται πλέον στην κοινωνία.

Και όταν τα υπερκέρδη συναντούν την απουσία ελέγχου, τότε δεν μιλάμε απλώς για αγορά.
Μιλάμε για μια πολιτική επιλογή με σαφείς κοινωνικές συνέπειες.