Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία της αστυνομικής έρευνας, η ανήλικη μετέβη στην Αθήνα αμέσως μετά την εξαφάνισή της και στη συνέχεια επισκέφθηκε ταξιδιωτικό πρακτορείο στην περιοχή της Ομόνοιας. Εκεί φέρεται να έκλεισε αεροπορικό εισιτήριο και να ταξίδεψε στη Φρανκφούρτη, με πτήση της εταιρείας Lufthansa.

Οι Αρχές ερευνούν με ποια στοιχεία ταυτοποίησης πραγματοποιήθηκε το ταξίδι, καθώς πρόκειται για ανήλικο πρόσωπο, ενώ εξετάζεται και το εάν υπήρξε υποβοήθηση από τρίτους. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η 16χρονη φέρεται να είναι καλά στην υγεία της.

Το κρίσιμο ερώτημα: Πώς ταξιδεύει ανήλικος εκτός συνόρων;

Πέρα όμως από την ίδια την εξέλιξη της εξαφάνισης, το περιστατικό εγείρει ένα πολύ σοβαρό ερώτημα:
πώς είναι δυνατόν μια 16χρονη να ταξιδεύει αεροπορικώς εκτός Ελλάδας με τέτοια ευκολία;

Σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον όπου η ασφάλεια, η διακίνηση ανηλίκων και η καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων αποτελούν –τουλάχιστον στα χαρτιά– κορυφαίες προτεραιότητες, η συγκεκριμένη υπόθεση δείχνει ότι οι έλεγχοι είτε είναι τυπικοί, είτε διάτρητοι, είτε απλώς ανεπαρκείς.

Ποιος ελέγχει:

• αν υπάρχει γονική συναίνεση;

• αν το ανήλικο πρόσωπο ταξιδεύει μόνο του και για ποιο λόγο;

• αν τα στοιχεία ταυτότητας αντιστοιχούν πράγματι στον επιβάτη;

Και κυρίως: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι απαντήσεις είναι θολές;

Αεροδρόμια, ταξιδιωτικά γραφεία και ευθύνη

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο την Αστυνομία. Αφορά το σύνολο της αλυσίδας:
ταξιδιωτικά πρακτορεία, αεροπορικές εταιρείες, αεροδρόμια, ελεγκτικούς μηχανισμούς και κρατικές υπηρεσίες.

Αν ένα ανήλικο κορίτσι μπορεί να περάσει από όλα αυτά τα στάδια χωρίς ουσιαστικό φρένο, τότε το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο. Είναι συστημικό. Και αν σήμερα μιλάμε για μια 16χρονη που –ευτυχώς– φαίνεται να είναι καλά, αύριο μπορεί να μιλάμε για πολύ πιο σκοτεινες και επικίνδυνες υποθέσεις.

Το πολιτικό και θεσμικό σκέλος

Το ζήτημα αγγίζει πλέον ξεκάθαρα το επίπεδο της πολιτικής και θεσμικής ευθύνης. Η Πολιτεία οφείλει να απαντήσει αν οι υπάρχουσες δικλίδες ασφαλείας επαρκούν ή αν απλώς υπάρχουν για να δηλώνεται ότι «υπάρχουν».

Η υπόθεση της Λόρας δεν μπορεί να κλείσει μόνο με τον εντοπισμό της. Χρειάζεται να κλείσει με απαντήσεις, διορθώσεις και ενίσχυση των ελέγχων, πριν ένα παρόμοιο περιστατικό εξελιχθεί σε πραγματική τραγωδία.

Ένα καμπανάκι που δεν πρέπει να αγνοηθεί

Η εξαφάνιση της 16χρονης και η αποκάλυψη της αεροπορικής της μετακίνησης λειτουργούν ως ένα ηχηρό καμπανάκι. Όχι μόνο για τις οικογένειες και τους γονείς, αλλά για το ίδιο το κράτος.

Γιατί αν τα σύνορα ανοίγουν τόσο εύκολα για έναν ανήλικο, τότε τα επίπεδα ασφάλειας που θεωρούμε δεδομένα ίσως δεν είναι τόσο ισχυρά όσο νομίζουμε.