Πρωτοσέλιδο

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint
Όταν ένας αξιόλογος άνθρωπος φεύγει από την ζωή συ­νηθίζεται από τους αρχαιοτάτους χρόνους, να εκφωνείται επικήδειος λόγος σχετικά με την ζωή» τη δράση και την προ­σφορά του αποδημήσαντος.
Οι πρόγονοι μας από αρχαιοτάτων χρόνων πίστευαν ότι η αρετή, η τιμιότης και η προσφορά, πρέπει να βραβεύονται! γιατί όπου βραβεύεται η αρετή, εκεί ξεφυτρώνουν άριστοι άνθρωποι. Ο Περικλής στον επιτάφιο αναφέρει " οίς γάρ αρετής αθλα μέγιστα κείνται τήδε και άριστοι άνδρες ανα­φύονται".
Και επειδή η εκδημήσασα αγαπημένη μας Φωτεινή Παπαδη- μητρίου ήταν ένα αξιόλογο άτομο, γεμάτο προσφορά και καλο­σύνη, αξίζει να πούμε δύο λόγια αντάξια της μεγαλοσύνης της.
Γνωρίζω ότι η στιγμή είναι κρίσιμη και δύσκολη. Γνωρί­ζω το άγχος την λύπη και την κούραση των συγγενών της και όλων μας και θα φροντίσω να είμαι σύντομος.
Ηρθαμε όλοι σήμερα εδώ. Οι συγγενείς σου, οι φίλοι σου και όσοι είχαν την τιμή και την ευτυχία να σε γνωρί­σουν, για να αποτίσουμε φόρο τιμής και εκτίμησης σε σένα αλησμόνητη Φωτούλα.
Ηρθαμε να ρίξουμε το δάκρυ μας για τον άδικο, τον ανα­πάντεχο και πρόωρο χαμό σου.

Θα μπορούσε κανείς να μιλάει, ώρες για το μεγαλείο της ψυχής της, την καλοσύνη και τις αρετές της. Αλλά οι στιγ­μές είναι για όλους μας δύσκολες και εγώ που είχα την με­γάλη τιμή και την μεγάλη ευθύνη να συνδέομαι με πνευματι­κή συγγένεια με την οικογένειά της, βρίσκομαι απροετοίμα­στος και σε δυσκολία να πώ περισσότερα, διότι φοβούμαι μή­πως με τα φτωχά μου λόγια δέν αποδώσω τα πρέποντα και σμικρύνω το μεγαλείο της. Για όλους ο χαμός της είναι κάτι το αβάσταχο. Αλλα τι να πει κανείς και πώς να παρηγορήση τον χαροκαμένο σύζυγό της, τα παιδιά της και όλους τους συγγε­νείς της.
Το μόνο που μπορούμε είναι να στραφούμε πρός τον Κύ­ριο και να τον παρακαλέσουμε με αυτά τα λόγια" Σύ κύριε που κόσμους κυβερνάς, Σύ που είσαι η πηγή της αγάπης της δικαιοσύνης της αλήθειας και της ευσπλαχνίας, ρίξε το βλέμμα σου εδώ στην κρίσιμη αυτή ώρα. Δώσε Κύριε κουράγιο και δύναμη στον χαροκαμένο σύζυγο της Φωτούλας Χρίστο, στα παιδιά της και στα αδέλφια της να συνεχίσουν την ζωή και στείλε σ" αυτούς την εξ ύψους παρηγορία. Γιατί ποιά άλλη παρηγοριά για αυτούς απομένει, εκτός από την δική Σου, αφού μιά τέτοια ανεπανάληπτη, αναντικατάστατη και άξια σύζυγο και μητέρα έχασαν».
Αγαπημένη μας Φωτούλα σε προπέμπουμε σήμερα στην τε­λευταία σου κατοικία, με άγχος , λύπη και στεναγμό, όπως πρέπει να προπέμπουμε μία πανάξια σύζυγο, μητέρα και φίλη. Σε κλαίνε οι συγγενείς σου. Σε κλαίνε οι φίλοι σου, σε κλαίει ολόκληρος ο λαός των Σερρών. Ας είναι ανάλαφρο το χώμα που θα σε σκεπάσει.
Γεννήθηκε πριν 74 χρόνια στις Σέρρες. Η καταγωγή της και η ανατροφή της, μέσα σε μία οικογένεια με σταθερές και ξεκάθαρες ελληνοχριστιανικές αρχές, την έκανε γνωστή στους περισσότερους κατοίκους των Σερρών, αλλά της διέπλασε και έναν χαρακτήρα έντιμο, ηθικό, γεμάτο από προσφορά, φιλοξενία, αλτροϋισμό, καλοσύνη και ντοπροσύνη.
Είχε την ευτυχία να δημιουργήση μία καλή και άξια οι­κογένεια, διότι ο Θεός της χάρισε, όπως το άξιζε, πιστόν, ενάρετον, έργατικόν, ικανότατον σύζυγον, ο οποίος διεκρίθη και ανεγνωρίσθη εις την κοινωνίαν ολοκλήρου του Νομού Σερ­ρών για την εντιμότητα και ικανότητα στην υπεράσπιση των αδικούμενων και κατατρεγμένων. Αλλα της χάρισε και δύο εξαίρετα παιδιά που θα συνεχίσουν να τιμούν το όνομά της.
Οι συζητήσεις μαζί της ήταν και ευχάριστες άλλα και ωφέλιμες, διότι ήταν άτομο κοινωνικό και είχε απόψιν κρυστάλλινη σε πολλά κοινωνικά θέματα. Το ύφος της πάντο­τε χαρούμενο, ούτε οργιζόταν ούτε κακολογούσε κανένα. Δέν έκανε ποτέ άδικες και αυστηρές κρίσεις. Τα λόγια της σοφά και μετρημένα και το βλέμμα της ήρεμον, που σε γέμιζε με σιγουριά και με γαλήνη.
Εφυγε νωρίς και άφησε στην οικογένειά της αλλα και σε όλους τους γνωστούς και φίλους, ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Χάθηκε αναπάντεχα όμως δέν θα ξεχασθή. Δέν θα την ξεχάσου­με γιατί το φως και η καλοσύνη που σκόρπισε με το πέρασμά της από τον προσωρινό αυτόν κόσμο, δεν θα σβύση με τον θάνατό της. Πάντα θα την θυμόμαστε και πάντα θα την αγαπούμε.

Newsletter

Σαν σήμερα...

1913 | 

(Κυριακή) Από το ημερολόγιο του Μητροπολίτη Σερρών Αποστόλου: «Η πόλις ομοιάζει προς νεκρούπολιν. Ουδεμία κίνησις. Εγνώσθη, ότι οι Διοικηταί Βούλκωβ και Χαμαμτζήεβ, και όλον το προσωπικόν, η αστυνομία και η χωροφυλακή εδραπέτευσαν την νύκτα, συνεπώς ουδεμία εξουσία υπάρχει εν τη πόλει. Κατενοήθη υπό πολλών, πολιτών ότι μέγας κίνδυνος επικρέμαται επί της πόλεως, και οι περισσότεροι ήρξαντο ετοιμαζόμενοι προς άμυναν εναντίον των επελευσομένων από βορρά βουλγάρων στρατιωτών, κομιτατζήδων και χωρικών χάριν φόνων και λαφύρω».

1913 | 

Από την ημέρα αυτή τη διοίκηση της πόλης αναλαμβάνει ο Μητροπολίτης Απόστολος. Αποφασίζει να συστήσει πολιτοφυλακή. Το έργο αναθέτει στον Τούρκο ταγματάρχη Αγιάκ Μπέη και στον πρόεδρο του Σωματείου Σερραίων Καπνεργατών Δημοσθένη Μέλφο. Καλεί στη δύναμη της πολιτοφυλακής όσους μπορούν να φέρουν όπλα.

1913 | 

Η 1η Ελληνική μεραρχία με διοικητή τον στρατηγό Εμμανουήλ Μανουσογιαννάκη, έφθασε στο μικρό χωριό Καγιαλή (κοντά στη σημερινή γέφυρα του φράγματος της Κερκίνης). Στις 6.30 μ.μ. το Γενικό Στρατηγείο διατάσει το Τμήμα Στρατιάς να κινηθεί για να βρει και να καταστρέψει τον Βουλγαρικό στρατό του στρατηγού Σαράφωφ.

1917 | 

(Παρασκευή) Διετάχθησαν όλοι οι άνδρες ηλικίας 17 έως 50 ετών του χωριού Νέου Σουλίου να συγκεντρωθούν στην πλατεία του χωριού προκειμένου οδηγηθούν στη Βουλγαρία. 350 νεοσουλιώτες εκτοπίστηκαν στο Καρναμπάτ και στο Κίτσοβο της Βουλγαρίας. Το ίδιο μέτρο εφάρμοσαν και στην πόλη των Σερρών και σ' όλες τις πόλεις και τα χωριά της Ανατολικής Μακεδονίας.

1917 | 

Βούλγαροι στρατιώτες εισήλθαν στη Μονή Εικοσιφοίνισσας και υποχρέωσαν όλους τους μοναχούς να την εγκαταλείψουν και να φύγουν για τη Δράμα.

1917 | 

Ο Βούλγαρος υπολοχαγός Πετρώφ με τριάντα στρατιώτες κατέλαβε το μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου.

1927 | 

Πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα οι τελικοί προκριματικών αγώνων στίβου για την εκπροσώπηση στους Ολυμπιακούς του Άμστερνταμ. Παρά τα προγνωστικά που ήθελαν το Σερραίο αθλητή Μπεκιάρη να θριαμβεύει στους αγώνες αυτούς, δύο χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό εγκατέλειψε τον αγώνα, χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο και παρά το γεγονός ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή ερχόταν πρώτος.

1935 | 

Δόθηκε διάλεξη από τον Νικ. Στρατάκη στο «Κρόνιο». Το θέμα της ομιλίας ήταν: «Η θέσις της μουσικής μεταξύ των ωραίων τεχνών κατά τους προϊστορικούς χρόνους και ιδία κατά τους ομηρικούς και κλασσικούς, ως και η επίδρασις ταύτης επί της ψυχής και του πνεύματος του ανθρώπου». Την οργάνωση είχε το Ωδείο Σερρών «Ορφεύς».

1948 | 

Η εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» έγραφε: «Η Ένωσις Γεωργικών Συνεταιρισμών Σερρών δια τηλεγραφήμτος προς την Κυβέρνησιν σητεί: 1) Η τιμή ασφαλείας του σίτου να μην είναι κατωτέρα των 3.000 δρ. κατ’ οκάν 2)Να μην αφαιρεθούν τα δελτία άρτου από τους σιτοπαραγωγούς 3) Να θεσπισθή η αυτασφάλεια των παραγωγών και των μηχανημάτων 4) Να σποσταλούν εις τας αγροτικάς παεριφερείας χημικαί ουσίαι προς πρόληψιν των καταστροφών από εμπρησμούς».

1959 | 

Από τον Όμιλο «Ορφέα» οργανώθηκε συναυλία με τη νεοσύστατη Φιλαρμονικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης με διευθυντή τον Σόλωνα Μιχαηλίδη.

1968 | 

Ο Πανσερραϊκός διεκδίκησε την άνοδό του στην Α΄ Εθνική από την ποδοσφαιρική ομάδα της Καβάλας στην έδρα της δεύτερης, από την οποία έπρεπε να αποσπάσει τουλάχιστον ισοπαλία. Ολόκληρη η πόλη των Σερρών είχε μετακομίσει στο γήπεδο της γειτονικής πόλης. Ο αγώνας ήταν τιτάνιος. Οι Σερραίοι ποδοσφαιριστές έδωσαν και την ψυχή τους και πήραν με το σπαθί τους ισοπαλία (0-0) και την άνοδο στην Α΄ Εθνική Κατηγορία.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες