Υπάρχουν δεκαετίες που παράγουν σπουδαίες ταινίες και υπάρχουν δεκαετίες που δημιουργούν μύθους. Η δεκαετία του ’80 ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Ήταν η εποχή που ο κινηματογράφος έβγαινε από τις σκοτεινές αίθουσες και έμπαινε στα σπίτια μέσω των βιντεοκασσετών VHS, η εποχή που οι βιντεολέσχες έγιναν τόπος συνάντησης και ανακάλυψης και που μια ολόκληρη γενιά έμαθε να αγαπά το σινεμά.

Αυτόν ακριβώς τον κόσμο ανακαλεί ο συγγραφέας και κριτικός κινηματογράφου Δημήτρης Κολιοδήμος μέσα από το βιβλίο του «101 Ταινίες της δεκαετίας του ’80», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αιγόκερως. Όμως, πέρα από ένα βιβλίο, πρόκειται για μια αφορμή να επιστρέψουμε σε μια από τις πιο δημιουργικές και γόνιμες περιόδους στην ιστορία της έβδομης τέχνης.

Ήταν η δεκαετία του «Blade Runner» του Ρίντλεϊ Σκοτ, που άλλαξε για πάντα την επιστημονική φαντασία. Του «Raging Bull» του Μάρτιν Σκορσέζε, που μετέτρεψε τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο σε θρύλο. Του «Once Upon a Time in America» του Σέρτζιο Λεόνε, ενός κινηματογραφικού έπους για τη φιλία και τη νοσταλγία. Ήταν η εποχή του «Blue Velvet» του Ντέιβιντ Λιντς, του «Paris, Texas» του Βιμ Βέντερς, του «Ran» του Ακίρα Κουροσάβα και του «Fanny and Alexander» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

Παράλληλα, γεννήθηκαν ταινίες που ξεπέρασαν τα όρια της μεγάλης οθόνης και μετατράπηκαν σε σύμβολα μιας ολόκληρης γενιάς. Το «Back to the Future», οι «Indiana Jones», το «E.T.», οι «Αδιάφθοροι», το «Cinema Paradiso», ο «Αυτοκράτορας του Πάθους», το «Stand by Me» και τόσες ακόμη παραγωγές που εξακολουθούν να συγκινούν, να εμπνέουν και να επηρεάζουν τους νεότερους δημιουργούς.

Ήταν επίσης η δεκαετία των μεγάλων δημιουργών. Του Σκορσέζε, του Κόπολα, του Ντε Πάλμα, του Σπίλμπεργκ, του Κιούμπρικ, του Βέντερς, του Λιντς, του Κουροσάβα, αλλά και η εποχή που νέα ονόματα έκαναν την εμφάνισή τους, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Για όσους μεγάλωσαν εκείνα τα χρόνια, η επιλογή μιας ταινίας δεν γινόταν με αλγορίθμους και πλατφόρμες streaming. Γινόταν μπροστά στα ράφια των βιντεοκλάμπ, ανάμεσα σε πολύχρωμα εξώφυλλα και συζητήσεις με τον άνθρωπο που ήξερε κάθε ταινία και κάθε σκηνοθέτη. Υπήρχε η αναμονή, η έκπληξη, η μαγεία της ανακάλυψης.

Το βιβλίο του Δημήτρη Κολιοδήμου λειτουργεί ως ένας πολύτιμος κινηματογραφικός οδηγός, αλλά κυρίως ως μια γέφυρα ανάμεσα σε δύο εποχές. Υπενθυμίζει ότι το καλό σινεμά δεν έχει ημερομηνία λήξης και πως οι μεγάλες ταινίες, ακόμη και τέσσερις δεκαετίες αργότερα, συνεχίζουν να μιλούν στις καρδιές των θεατών.

Γιατί η δεκαετία του '80 δεν ήταν απλώς μια εποχή. Ήταν ένας κόσμος γεμάτος εικόνες, μουσικές, όνειρα και κινηματογραφικές στιγμές που εξακολουθούν να μας συντροφεύουν.