Το δημογραφικό καταρρέει, τα νοικοκυριά στενάζουν και τα καρτέλ συνεχίζουν να θησαυρίζουν

Η κυβέρνηση επιμένει να μιλά για ανάπτυξη, ισχυρή οικονομία και στήριξη της οικογένειας. Όμως η πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες νέα ζευγάρια είναι εντελώς διαφορετική. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν πως η χώρα κατέγραψε περίπου 3.000 λιγότερες γεννήσεις σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, επιβεβαιώνοντας ότι η δημογραφική κρίση βαθαίνει. Και την ίδια στιγμή, το βρεφικό γάλα εξακολουθεί να πωλείται στην Ελλάδα έως και 43% ακριβότερα από ό,τι σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Το ερώτημα είναι αμείλικτο: πώς μπορεί μια κυβέρνηση να επικαλείται την ανάγκη αντιμετώπισης του δημογραφικού, όταν αφήνει ανεξέλεγκτη την ακρίβεια ακόμη και στα προϊόντα που αφορούν τα βρέφη;

Τα παιδιά έγιναν «είδος πολυτελείας»

Για ένα νέο ζευγάρι, η απόφαση να αποκτήσει παιδί μετατρέπεται σε οικονομική δοκιμασία. Ενοίκια που καλπάζουν, μισθοί που δεν επαρκούν, πανάκριβα τρόφιμα και καθημερινές αυξήσεις συνθέτουν ένα εκρηκτικό περιβάλλον.

Ακόμη και το βρεφικό γάλα, ένα απολύτως βασικό αγαθό, παραμένει σε εξωφρενικά επίπεδα τιμών, με αποτέλεσμα οι Έλληνες γονείς να πληρώνουν πολύ ακριβότερα από τους Ευρωπαίους πολίτες για το ίδιο ακριβώς προϊόν.

Και όμως, παρά τις διαπιστώσεις, τις έρευνες και τις δημόσιες καταγγελίες, τίποτα ουσιαστικό δεν έχει αλλάξει.

Τα καρτέλ κερδίζουν, οι πολίτες πληρώνουν

Η αγορά των τροφίμων και των βασικών ειδών λειτουργεί επί χρόνια μέσα σε ένα καθεστώς στρεβλώσεων, όπου λίγοι μεγάλοι παίκτες διαμορφώνουν τιμές και απολαμβάνουν υπερκέρδη, ενώ η κυβέρνηση περιορίζεται σε επικοινωνιακές καμπάνιες και εφαρμογές σύγκρισης τιμών.

Αντί για πραγματικές παρεμβάσεις, αυστηρούς ελέγχους και σπάσιμο των ολιγοπωλιακών πρακτικών, οι πολίτες ακούν διαρκώς προτροπές να αναζητούν μόνοι τους τις φθηνότερες προσφορές.

Σαν να είναι φυσιολογικό μια οικογένεια να μετατρέπεται σε κυνηγό εκπτώσεων για να μπορέσει να ταΐσει το παιδί της.

Το δημογραφικό δεν αντιμετωπίζεται με διαφημιστικά σποτ

Η υπογεννητικότητα δεν είναι ζήτημα συνθημάτων. Δεν αντιμετωπίζεται με επιδόματα που εξανεμίζονται μέσα σε λίγες ημέρες ούτε με επικοινωνιακές εξαγγελίες.

Όταν η καθημερινότητα γίνεται οικονομικός εφιάλτης, η αναβολή της δημιουργίας οικογένειας είναι σχεδόν αναπόφευκτη.

Η κυβέρνηση μπορεί να μιλά για «στήριξη της οικογένειας», όμως οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Λιγότερα παιδιά, μεγαλύτερη ανασφάλεια και μια αγορά που εξακολουθεί να παράγει υπερκέρδη για τους ισχυρούς.

Και όσο τα καρτέλ αυξάνουν τα κέρδη τους, η Ελλάδα γερνά, οι γεννήσεις μειώνονται και ο λογαριασμός μεταφέρεται στα νοικοκυριά.

Ίσως τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας να μην είναι ότι οι νέοι δεν θέλουν να κάνουν παιδιά.

Αλλά ότι η οικονομική πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί τους κάνει να φοβούνται ότι δεν μπορούν.