ΣΗΜΕΙΑ ΑΙΧΜΗΣ

Από την απαξίωση στον κίνδυνο Γράφει ο Πασχάλης Θ. Τόσιος

Η μαζική επιλογή του «Κανένας» αντανακλά την αποξένωση της κοινωνίας από την πολιτική. Αντανακλά πολίτες που δεν βρίσκουν έκφραση, που νιώθουν ότι οι θεσμοί δεν τους εκπροσωπούν, ότι η πολιτική δεν απαντά στα προβλήματα και τις αγωνίες τους. Είναι η στιγμή που το κενό εκπροσώπησης γίνεται κραυγή: «Δεν μας αρκεί κανείς».

Η μαζική επιλογή του «Κανένας» αντανακλά την αποξένωση της κοινωνίας από την πολιτική. Αντανακλά πολίτες που δεν βρίσκουν έκφραση, που νιώθουν ότι οι θεσμοί δεν τους εκπροσωπούν, ότι η πολιτική δεν απαντά στα προβλήματα και τις αγωνίες τους. Είναι η στιγμή που το κενό εκπροσώπησης γίνεται κραυγή: «Δεν μας αρκεί κανείς».

Όταν σε μια έρευνα κοινής γνώμης ο «Κανένας» καταγράφει την υψηλότερη προτίμηση ως «καταλληλότερος» για την ηγεσία της χώρας, δεν πρόκειται για μια απλή συγκυριακή αντίδραση. Πρόκειται για σύμπτωμα βαθειάς κρίσης εμπιστοσύνης. Το πολιτικό σύστημα δεν πείθει, δεν συγκινεί, δεν εμπνέει. Κι αυτό είναι πιο επικίνδυνο από οποιαδήποτε εκλογική ήττα κόμματος.

Η μαζική επιλογή του «Κανένας» αντανακλά την αποξένωση της κοινωνίας από την πολιτική. Αντανακλά πολίτες που δεν βρίσκουν έκφραση, που νιώθουν ότι οι θεσμοί δεν τους εκπροσωπούν, ότι η πολιτική δεν απαντά στα προβλήματα και τις αγωνίες τους. Είναι η στιγμή που το κενό εκπροσώπησης γίνεται κραυγή: «Δεν μας αρκεί κανείς».

Αυτή η στάση δεν είναι αθώα ούτε ακίνδυνη. Όταν η απαξίωση κυριαρχεί, τότε η Δημοκρατία μένει εκτεθειμένη σε εύκολους δημαγωγούς, σε ακραίες φωνές, σε πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς που υπόσχονται απλές λύσεις σε σύνθετα προβλήματα. Το κενό εμπιστοσύνης γίνεται έδαφος για την αμφισβήτηση ακόμη και των ίδιων των θεσμών.

Ο «Κανένας» δεν είναι πρόσωπο ούτε κόμμα. Είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας που δεν αντέχει άλλο να βλέπει την πολιτική να αναπαράγει την αδράνεια και την παρακμή. Είναι το πιο ηχηρό προειδοποιητικό μήνυμα ότι, αν δεν υπάρξει ριζική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο παράγεται και ασκείται η πολιτική, τότε το ίδιο το πολίτευμα θα δοκιμαστεί.

Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από την κριτική∙ κινδυνεύει από την αδιαφορία. Και σήμερα η αδιαφορία έχει όνομα: «Κανένας».

???? Πηγή: Δημοσκόπηση Interview για το Politic (Αύγουστος 2025)