Από το καφενείο της γειτονιάς στις Σέρρες, Σεφ στη Λευκωσία – Η ιστορία του Τάσου Δεμερτζή και η φυγή των νέων για ένα καλύτερο μέλλον
Η διαδρομή του κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν. Ο Τάσος έφυγε από τον τόπο του με μια βαλίτσα και πολλές αμφιβολίες, χωρίς σίγουρο μέλλον μπροστά του. Στην Κύπρο ξεκίνησε από τα πιο χαμηλά σκαλοπάτια, δουλεύοντας ατελείωτες ώρες στην κουζίνα, συχνά με ελάχιστο χρόνο για ξεκούραση. «Τις πρώτες εβδομάδες ήθελα να τα παρατήσω. Δεν ήταν μόνο η κούραση, ήταν και η αίσθηση ότι ήμουν μόνος, μακριά από το σπίτι μου. Αλλά κράτησα. Είπα μέσα μου ότι δεν έφυγα τυχαία από τις Σέρρες, έπρεπε να πετύχω», αναφέρει ο ίδιος.
Η διαδρομή του κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν. Ο Τάσος έφυγε από τον τόπο του με μια βαλίτσα και πολλές αμφιβολίες, χωρίς σίγουρο μέλλον μπροστά του. Στην Κύπρο ξεκίνησε από τα πιο χαμηλά σκαλοπάτια, δουλεύοντας ατελείωτες ώρες στην κουζίνα, συχνά με ελάχιστο χρόνο για ξεκούραση. «Τις πρώτες εβδομάδες ήθελα να τα παρατήσω. Δεν ήταν μόνο η κούραση, ήταν και η αίσθηση ότι ήμουν μόνος, μακριά από το σπίτι μου. Αλλά κράτησα. Είπα μέσα μου ότι δεν έφυγα τυχαία από τις Σέρρες, έπρεπε να πετύχω», αναφέρει ο ίδιος.

Η ιστορία του Τάσου Δεμερτζή είναι από αυτές που εμπνέουν, αλλά και που αποκαλύπτουν τα μεγάλα ερωτήματα της εποχής μας. Ένα παιδί από τις Σέρρες, που πριν από επτά χρόνια σέρβιρε καφέδες σε ένα μικρό καφενείο της γειτονιάς του, σήμερα είναι Σεφ σε ένα από τα καλύτερα ιταλικά εστιατόρια της Λευκωσίας, το “Pulo”.
Η διαδρομή του κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν. Ο Τάσος έφυγε από τον τόπο του με μια βαλίτσα και πολλές αμφιβολίες, χωρίς σίγουρο μέλλον μπροστά του. Στην Κύπρο ξεκίνησε από τα πιο χαμηλά σκαλοπάτια, δουλεύοντας ατελείωτες ώρες στην κουζίνα, συχνά με ελάχιστο χρόνο για ξεκούραση. «Τις πρώτες εβδομάδες ήθελα να τα παρατήσω. Δεν ήταν μόνο η κούραση, ήταν και η αίσθηση ότι ήμουν μόνος, μακριά από το σπίτι μου. Αλλά κράτησα. Είπα μέσα μου ότι δεν έφυγα τυχαία από τις Σέρρες, έπρεπε να πετύχω», αναφέρει ο ίδιος.
Με επιμονή, πειθαρχία και συνεχή διάθεση να μάθει, κέρδισε την εμπιστοσύνη των συναδέλφων και των προϊσταμένων του. Σταδιακά, βρέθηκε από βοηθός κουζίνας να δημιουργεί πιάτα, να προτείνει ιδέες, να “παίζει” με συνταγές και να κερδίζει αναγνώριση. Σήμερα, έχει τη δική του ομάδα, την ευθύνη της κουζίνας και ένα όνομα που ακούγεται στη γαστρονομική σκηνή της Λευκωσίας.
Η προσωπική του προσπάθεια, όμως, δεν είναι μόνο ένα παράδειγμα επιμονής. Είναι και η άλλη όψη του νομίσματος: εκατοντάδες νέοι από τον νομό Σερρών ακολουθούν το ίδιο μονοπάτι, αναζητώντας καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό. Η ανεργία, οι χαμηλοί μισθοί και η απουσία προοπτικών τους σπρώχνουν μακριά από την πατρίδα τους.
Ο Τάσος Δεμερτζής είναι σήμερα ένας πετυχημένος νέος που κάνει τις Σέρρες περήφανες. Όμως, πίσω από την προσωπική του ιστορία κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα: για να βρει κάποιος ευκαιρίες και αναγνώριση, πρέπει να φύγει. Και το ερώτημα παραμένει:
-
Πόσες ακόμα τέτοιες ιστορίες θα γράφονται μακριά από τις Σέρρες;
-
Πότε θα μπορέσουν οι νέοι να ονειρευτούν και να χτίσουν το μέλλον τους εδώ, στον τόπο τους;
Η επιτυχία του Τάσου είναι μια ακτίνα φωτός. Αλλά για τη Σερραϊκή κοινωνία, είναι και ένας καθρέφτης που δείχνει το πρόβλημα κατάματα.