Ιούλιος 1995. Έναν χρόνο μετά το Λύκειο, δύο συμμαθητές,  ο Στέργιος και ο Λεωνίδας, κλείνουν εισιτήρια για μια συναυλία στο Sani Festival, στον Λόφο της Σάνης στη Χαλκιδική. Δύο γίγαντες της τζαζ εμφανίζονταν εκείνο το βράδυ, ο Kenny Barron και ο Mulgrew Miller.

Οι δύο φίλοι έφτασαν από νωρίς για να πιάσουν θέσεις ακριβώς μπροστά στη σκηνή.

«Μακάρι να μπορούσα να ανέβω και να παίξω!» ψιθύρισε ο Στέργιος καθώς περίμεναν την έναρξη.

«Γιατί δεν το κάνεις;» του απάντησε ο Λεωνίδας.

«Φίλε, πώς θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο»;

«Πήγαινε και ρώτα αυτόν τον τύπο εκεί, που φαίνεται να είναι ο υπεύθυνος».

O Στέργιος δεν δίστασε να ρωτήσει και εκείνος ευγενικά του επέτρεψε να παίξει στο πιάνο!

«Δεν το πιστεύω, είπε ναι! Τι να παίξω; Νιώθω ότι θα παγώσω από το τρακ και δεν θα έχω καθόλου ρυθμό»...

«Παίξε εκείνη την υπέροχη συγχορδία που μου έμαθες. Ξέχνα τον ρυθμό. Απλώς ταξίδεψε πάνω σε αυτή».

Ο Στέργιος έκανε ακριβώς αυτό. Ταξίδεψε, και τους πήρε όλους μαζί του. Ήταν μια εκπληκτική στιγμή, ένα αναπάντεχο άνοιγμα της μεγάλης συναυλίας... Ο κόσμος ενθουσιάστηκε και άρχισε να χειροκροτά τον νεαρό ερμηνευτή, ο οποίος αργότερα αφιέρωσε τη ζωή του στο πιάνο και στην τζαζ μουσική.

Λίγα χρόνια πριν από εκείνη τη συναυλία, ο Στέργιος είχε δείξει τη συγχορδία στον Λεωνίδα. Την είχε διαβάσει σε ένα βιβλίο για ροκ πιάνο και του την έμαθε ένα απόγευμα μετά το σχολείο, όταν μαζεύτηκαν για να παίξουν μουσική.

Πάνω σε αυτή ο Λεωνίδας έγραψε ένα κομμάτι που όμως δεν το έπαιξε τότε στον συμμαθητή του, γιατί θεωρούσε ότι δεν ήταν αρκετά «καλλιτεχνικό» για να το ακούσει ένας πιανίστας της τζαζ...

Μεταφερόμαστε 30 χρόνια μετά, στο καλοκαίρι του 2025. Ένα βράδυ, αποφασίζει να παίξει τη μελωδία στην παρέα.

«Ωραίο κομμάτι! Ποιανού είναι;»

Τους είπε την ιστορία.

«Ξέχασα να σου πω κάτι», είπε ο Στέργιος. «Χρόνια μετά από εκείνη τη συναυλία, την ξαναπέτυχα τη συγχορδία αυτή σε ένα βιβλίο της τζαζ. Δεν θα το πιστέψεις, έχει όνομα! Λέγεται «Η συγχορδία του Kenny Barron!»

«Δηλαδή, έπαιξες τη συγχορδία του Kenny Barron σε μια συναυλία του Kenny Barron χωρίς καν να το ξέρεις! Και εγώ ήμουν αυτός που σου πρότεινε να τη χρησιμοποιήσεις, μια που μου την είχες διδάξει...», σχολίασε ο Λεωνίδας.

Εντυπωσιασμένοι από αυτή τη σύμπτωση, αποφάσισαν να ηχογραφήσουν το κομμάτι. 

Ο τίτλος του παίζει με τη λέξη Barron (Βαρώνος) και τη λέξη Spell (ξόρκι) ως ένα ευχαριστώ στον σπουδαίο αυτόν μουσικό της τζαζ. 

Barron's Spell

Πρόκειται για ένα ατμοσφαιρικό ταξίδι που ακροβατεί ανάμεσα στον κινηματογραφικό ήχο και την ambient αισθητική. Είναι μια ωδή στη μαγεία της μουσικής σύμπτωσης και στην επιρροή που άσκησε ο Kenny Barron στους δύο δημιουργούς, χωρίς καν να τους γνωρίζει.