Διαταγές Πληρωμής: Από τον Μάιο του '26 «τέλος» οι καθυστερήσεις στα δικαστήρια – Αναλαμβάνουν οι δικηγόροι
Μια μεγάλη αλλαγή που αναμένεται να αποσυμφορήσει τα δικαστήρια και να επιταχύνει τις διαδικασίες για χιλιάδες πολίτες και επιχειρήσεις μπαίνει στην τελική ευθεία. Με τη νέα απόφαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, από την 1η Μαΐου 2026, οι Διαταγές Πληρωμής (η διαδικασία δηλαδή για να εισπράξει κανείς οφειλόμενα χρήματα) και οι αποδόσεις μισθίου (οι εξώσεις για απλήρωτα ενοίκια) θα εκδίδονται πλέον από δικηγόρους και όχι από δικαστές.
Μια μεγάλη αλλαγή που αναμένεται να αποσυμφορήσει τα δικαστήρια και να επιταχύνει τις διαδικασίες για χιλιάδες πολίτες και επιχειρήσεις μπαίνει στην τελική ευθεία. Με τη νέα απόφαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, από την 1η Μαΐου 2026, οι Διαταγές Πληρωμής (η διαδικασία δηλαδή για να εισπράξει κανείς οφειλόμενα χρήματα) και οι αποδόσεις μισθίου (οι εξώσεις για απλήρωτα ενοίκια) θα εκδίδονται πλέον από δικηγόρους και όχι από δικαστές.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά για τον πολίτη και τον νομικό κόσμο; Ας δούμε τα βασικά σημεία:
1. Ταχύτερη Δικαιοσύνη, Υψηλότερο Κύρος
Η μεταφορά αυτής της «ύλης» από τα δικαστήρια στα δικηγορικά γραφεία θεωρείται μία από τις σημαντικότερες κατακτήσεις του κλάδου τα τελευταία χρόνια. Ο στόχος είναι διπλός: οι δικαστές να ασχολούνται με τις σοβαρές δίκες και οι δικηγόροι να διεκπεραιώνουν γρήγορα τις τυποποιημένες διαδικασίες, αναβαθμίζοντας τον ρόλο τους σε λειτουργούς που απονέμουν δικαιοσύνη στην πράξη.
2. Οι Αμοιβές: Μια «ανάσα» για τον κλάδο
Ένα από τα θετικά της απόφασης είναι οι προβλεπόμενες αποζημιώσεις για τους δικηγόρους που θα αναλάβουν αυτό το έργο. Τα ποσά ορίστηκαν στα 400 € για τις διαταγές πληρωμής και στα 300 € για τα μίσθια. Πρόκειται για αμοιβές σαφώς υψηλότερες από άλλες αντίστοιχες διαδικασίες (όπως οι προσημειώσεις), γεγονός που πιστώνεται στις πιέσεις των δικηγορικών συλλόγων για αξιοπρεπείς αμοιβές.
3. Το «αγκάθι» με τις Τράπεζες και τα Funds
Παρά τη θετική εξέλιξη, υπάρχει ένα σημείο που προκαλεί έντονη συζήτηση στους νομικούς κύκλους και αφορά την αμεροληψία.
Η απόφαση ορίζει ότι ένας δικηγόρος δεν μπορεί να εκδώσει διαταγή πληρωμής αν έχει «σταθερή συνεργασία» με τράπεζες ή εισπρακτικές εταιρείες (funds). Ωστόσο, εδώ εντοπίζονται δύο προβλήματα:
-
Ασάφεια: Η φράση «σταθερή συνεργασία» δεν εξηγείται επαρκώς, αφήνοντας «παραθυράκια».
-
Συμφέροντα: Πολλοί υποστηρίζουν ότι ένας δικηγόρος που δουλεύει για μια τράπεζα ,ακόμα κι αν δεν είναι αυτή που ζητά τη συγκεκριμένη διαταγή, έχει κοινή οπτική γωνία με όλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Επειδή οι διαταγές πληρωμής απαιτούν κρίση πάνω σε ευαίσθητα ζητήματα (π.χ. πώς υπολογίζονται οι τόκοι), υπάρχει ο φόβος η ρύθμιση να μην είναι όσο αυστηρή θα έπρεπε για να προστατευτεί ο οφειλέτης.
4. Ποιος ελέγχει τους ελεγκτές;
Για να διασφαλιστεί ότι όλα θα γίνονται σωστά, θεσπίζονται Εποπτικές Επιτροπές. Αυτές θα παρακολουθούν τους καταλόγους των δικηγόρων και την ορθή εφαρμογή του νόμου, λειτουργώντας ως ένας μηχανισμός «αυτοελέγχου» του δικηγορικού σώματος.
Στο δια ταύτα: Η κίνηση αυτή αναμένεται να δώσει λύσεις στο «έμφραγμα» των δικαστηρίων. Μένει να φανεί στην πράξη αν οι ασάφειες γύρω από τις σχέσεις δικηγόρων-τραπεζών θα διορθωθούν, ώστε η νέα διαδικασία να κερδίσει την εμπιστοσύνη του πολίτη.
