Η πρόσφατη απόφαση για απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων μεταφοράς επικίνδυνων φορτίων (ADR) αλλά και άλλων βαρέων φορτηγών σε μεγάλα τμήματα της Εγνατίας Οδού, συνοδευόμενη από περιορισμούς, μονοδρομήσεις και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στους επαγγελματίες οδηγούς και τις μεταφορικές επιχειρήσεις. Αφορούν συνολικά τη λειτουργία της οικονομίας της Βόρειας Ελλάδας και την καθημερινότητα των πολιτών που χρησιμοποιούν τον βασικό αυτό οδικό άξονα.

Ακόμη πιο ανησυχητικές είναι οι καταγγελίες εργαζομένων στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας, σύμφωνα με τις οποίες οι νέες ρυθμίσεις δημιουργούν εμπόδια ακόμη και στη διέλευση ασθενοφόρων, προκαλώντας καθυστερήσεις σε κρίσιμες μετακινήσεις έκτακτης ανάγκης. Όταν η διαχείριση της κυκλοφορίας ενός εθνικού οδικού άξονα φτάνει να επηρεάζει ακόμη και την ταχύτητα ανταπόκρισης των υπηρεσιών υγείας, τότε το ζήτημα παύει να είναι απλώς τεχνικό και μετατρέπεται σε σοβαρό πολιτικό πρόβλημα.

Τα προβλήματα της Εγνατίας δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά. Είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Η ανάγκη συντήρησης, αναβάθμισης και προσαρμογής των υποδομών στις σύγχρονες ανάγκες μεταφορών έχει επισημανθεί επανειλημμένα από ειδικούς, φορείς της αγοράς και επαγγελματίες του κλάδου. Παρ’ όλα αυτά, η πολιτεία επέλεξε να καθυστερεί αποφάσεις, να μεταθέτει ευθύνες και να αφήνει κρίσιμες παρεμβάσεις να παραμένουν σε εκκρεμότητα.

Την ίδια στιγμή, σημαντικοί ευρωπαϊκοί πόροι, όπως αυτοί του Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, δεν αξιοποιήθηκαν με την ταχύτητα και τον σχεδιασμό που απαιτούσε μια υποδομή στρατηγικής σημασίας για τη χώρα. Η Εγνατία Οδός, ένας δρόμος που συνδέει λιμάνια, βιομηχανικές ζώνες, σύνορα και εμπορικούς κόμβους, παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα καθεστώς διαρκούς διαχείρισης κρίσεων.

Το αποτέλεσμα είναι ορατό: αυξημένο κόστος για τις μεταφορές, προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα, αναστάτωση στην αγορά της Βόρειας Ελλάδας και μια καθημερινότητα μετακίνησης που γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη και ανασφαλής.

Αντί για ένα σαφές σχέδιο αναβάθμισης και λειτουργίας του οδικού άξονα, οι πολίτες και οι επαγγελματίες βρίσκονται αντιμέτωποι με αποσπασματικές αποφάσεις που επιχειρούν να διαχειριστούν τις συνέπειες, χωρίς να αντιμετωπίζουν τις αιτίες.

Και όσο η πολιτική αντιμετώπιση των μεγάλων υποδομών περιορίζεται σε προσωρινές απαγορεύσεις και πρόχειρες λύσεις, τόσο η εικόνα ενός σύγχρονου, αξιόπιστου και ασφαλούς οδικού δικτύου θα απομακρύνεται από την πραγματικότητα.