Πρωτοσέλιδο

«Η αυθεντική ποιότητα δεν επιδεικνύεται»

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Εφτιαχνε κόσμους η Ιουλία Σταυρίδου. Με φροντίδα, έγνοια και γνώση, έμπνευση και ασκημένη ευαισθησία. «Αυτό που με συγκινούσε πάρα πολύ στη σκηνογραφία, ήταν ένας κόσμος που δημιουργείται από το τίποτα, με πάρα πολλή δουλειά, ένα σύμπαν ολόκληρο, που κρατάει για λίγο, και μετά εξαφανίζεται. Και στο θέατρο, και στον κινηματογράφο, συμβαίνει το ίδιο», είχε πει σε συνέντευξή της.

 

Η πολυβραβευμένη σκηνογράφος και ενδυματολόγος –πρέπει να κοπιάσει κανείς για να βρει δουλειά της που να μην έχει αποσπάσει διάκριση– πέθανε σε ηλικία 69 ετών από επιπλοκές του κορωνοϊού. Η στενή φίλη και συνεργάτις της, σκηνοθέτις Κατερίνα Ευαγγελάκου, δεν μπόρεσε να την αποχαιρετήσει καθώς η συνθήκη της νοσηλείας της επέβαλε απομόνωση. Είναι αυτός ο απόλυτα μοναχικός θάνατος του κορωνοϊού, που αφήνει ανεξίτηλα σημάδια.

«Ηταν ένας άνθρωπος τόσο γενναιόδωρος και ανοιχτός», είναι το πρώτο που λέει με συγκίνηση. «Δούλευε με τους μικρομηκάδες. Ολοι μεγαλώνουμε, περνάνε οι γενιές, έρχονται οι επόμενες… Η Ιουλία ανανέωνε διαρκώς την ατζέντα της, συνομιλούσε με τους νέους, τους στήριζε. Κάπως έτσι δεν ανανεώνεται όμως το σινεμά; Οταν συνδέονται οι εποχές και οι γενιές των κινηματογραφιστών;».

Η γεννημένη στις Σέρρες Ιουλία Σταυρίδου, κόρη τυπογράφου και δασκάλας, αδελφή της ζωγράφου Ολγας Σταυρίδου, πλαισιώθηκε από νωρίς στη ζωή της, και στη διάρκεια των μακρόχρονων σπουδών της στο Παρίσι, με πολλούς και καλούς φίλους. Ανάμεσά τους και ο, Σερραίος επίσης, σκηνοθέτης Βασίλης Παπαβασιλείου, η νεότερης γενιάς θεατρική σκηνοθέτης Ασπα Κυρίμη. «Ολοι, μα όλοι, οι στενοί της φίλοι έχουν μικρά σπίτια και μεγάλες βιβλιοθήκες. Τυχαίο;» σχολιάζει η Κ. Ευαγγελάκου. «Ο θησαυρός πρέπει να είναι κρυμμένος στο συρτάρι», επισημαίνει. «Η ταινία που τη χαρακτήριζε ως επαγγελματία ήταν ο “Γατόπαρδος” του Βισκόντι. Την αγαπούσε πολύ. Μου έλεγε ότι ο Βισκόντι επέμενε πως ακόμη και τα λινά και οι δαντέλες που έμπαιναν στα συρτάρια έπρεπε να είναι αυθεντικά και ας μην τα έβλεπε ο θεατής… Αυτή ακριβώς η ποιότητα που πρέπει να κρύβεται και να μη “φωνάζει” ήταν το όπλο της Ιουλίας. Τη συλλέγεις με κόπο και δουλειά, αυστηρό επαγγελματισμό, αλλά υπάρχει από πίσω, δεν επιδεικνύεται».

 

Προσθέτει κι άλλα, για τη συνεργασία της με τον Παπαστάθη, τον Αγγελόπουλο, τον Βούλγαρη, τον Γαβρά, τον Οικονομίδη, έως πρόσφατα τον Αγγελο Φραντζή και την «Ευτυχία», για τη δική τους συμπόρευση σε όλες τις ταινίες της, για το πόσο τυπική ήταν στους χρόνους της, και συνεπής, για το πώς θα μαζεύονται οι φίλοι της, λίγοι λίγοι, με προσοχή, για να την αποχαιρετίσουν, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη (ήταν ομότιμη καθηγήτρια στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ), στις Σέρρες… «Κι εδώ σταματώ. Οτιδήποτε άλλο θα είναι αγιογραφικό», λέει, αλλά παίρνει μια ανάσα και συνεχίζει…

πηγή:καθημερινή


Newsletter

Σαν σήμερα...

1821 | 

Καθ' οδών προς Ύδρα και εξαντλημένος από τις κακουχίες αλλά προπαντός από τις συγκινήσεις της τραγικής του περιπέτειας, ο Εμμανουήλ Παππάς πέθανε από συγκοπή μέσα στο πλοίο τη στιγμή που αυτό περιέπλεε τον Καφηρέα. Κηδεύτηκε στην Ύδρα με τιμές στρατηγού. Ο Εμμανουήλ Παπάς γεννήθηκε το 1773 στη Δοβίστα, χωριό πολύ κοντά στις Σέρρες, που σήμερα έχει το όνομά του. Ο πατέρας του Δημήτριος, πλούσιος προύχοντας της περιοχής, σε νεαρή ηλικία χειροτονήθηκε ιερέας και τιμήθηκε με το εκκλησιαστικό αξίωμα του οικονόμου. Από κει προέρχεται και η οικογενειακή προσωνυμία του «Παππάς». Μετά τη στοιχειώδη μόρφωσή του στο χωριό, ο Εμμανουήλ Παππάς ήλθε στις Σέρρες, για να συμπληρώσει τις σπουδές του. Όταν αποφοίτησε επέστρεψε στη Δοβίστα όπου και παντρεύτηκε. Το 1805 το εμπορικό του δαιμόνιο τον επανέφερε στις Σέρρες ακριβώς την εποχή που το εμπόριο βρισκόταν στη μεγάλη του ακμή. Σύντομα αναδείχθηκε σε μεγάλο Τραπεζίτη και μεγάλο έμπορο της εποχής, σεβαστό ακόμη και στους Τούρκους Μπέηδες. Μυήθηκε πολύ νωρίς στα της Φιλικής Εταιρείας. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις Σέρρες λόγο σφοδρής φιλονικίας του με τον Μπέη των Σερρών και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί στενότερα με τους Φιλικούς. Όταν κηρύχθηκε η Ελληνική Επανάσταση, ο Εμμανουήλ Παππάς εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη και μετέβη στο Άγιο Όρος και αφού εγκατέστησε το στρατηγείο του με 2.500 άνδρες ανακηρύχθηκε Αρχιστράτηγος της Μακεδονίας. Στο μεταξύ στις Σέρρες εκδηλώθηκε επαναστατικό κίνημα, το οποίο καταπνίγηκε στη γένεση του, η δε πόλη σώθηκε σαν από θαύμα από την ερήμωση και τη σφαγή. Ήταν τότε 8 Μαΐου 1821, ημέρα της γιορτής του Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου, ο οποίος θεωρήθηκε σωτήρας και προστάτης της πόλης. Η εκδικητική μανία όμως των τούρκων ξέσπασε στην οικογένεια του Εμμανουήλ Παππά. Η σύζυγός του ρίχτηκε στις φυλακές, η περιουσία του δημεύθηκε και το σπίτι του κάηκε. Οι επιτυχίες του Εμμανουήλ Παππά στην Κασσάνδρα και η διάθεσή ολόκληρης της προσωπικής του περιουσίας για τον μεγάλο σκοπό του Αγώνα, δυστυχώς δεν έσωσαν το επαναστατικό κίνημα. Μετά την εκστρατεία του Αβδούλ Αμπούδ, την καταστροφή της Κασσάνδρας και την υποταγή των Αγιορειτών, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Άγιο Όρος καταδιωκόμενος από τον τουρκικό στρατό και με πλοίο αναχώρησε για την Ύδρα.

1904 | 

Δολοφονήθηκε από την συμμορία του Ράδεφ κοντά στη Βροντού ο προύχοντας Αλέξης Μαρίνος.

1905 | 

Τελέσθηκε στην εκκλησία των Ταξιαρχών μνημόσυνο «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των υπό των Βουλγάρων δολοφονηθέντων εθνομαρτύρων Ιωάννου ιερέως εκ Κρουσόβου, Παπαβαγγέλη εξ Ανω Βροντούς και των διδασκάλων Περικλέους Αστεριάδου εκ Καταφυγίου, Ζήγου Δήμου και Ιωάννου Αγγέλου διδασκάλων Κρουσόβου» (Αχλαδοχωρίου). Παρέστησαν οι Πρόξενοι της Γαλλίας, Αγγλίας και Ελλάδος.

1912 | 

Ο βασιλιάς της Βουλγαρίας Φερδινάνδος επισκέφθηκε τη Θεσσαλονίκη. Στην επιστροφή του πέρασε από τις Σέρρες και την Καβάλα.

1935 | 

Στο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Η εύθυμη χήρα» με τους Έρνεστ Λιούμπιτς - Ζανέτ Μακ Δόναλτ - Μωρίς Σεβαλιέ.

1946 | 

Κατόπιν ενεργειών του Γενικού Διοικητή Ανατολικής Μακεδονίας κ. Βασ. Βασιλικού το Υπουργείον Εφοδιασμού ενέκρινε τη χορήγηση σε 28 χωριά της παραμεθορίου περιοχής των Σερρών «πλήρους μερίδος σιτηρών επί τετράμηνον χρονικόν διάστημα».

1965 | 

«Άγνωστοι» ανατίναξαν στις Σέρρες τα γραφεία της «Νεολαίας Λαμπράκη».

1986 | 

Ο συγγραφέας Γιώργος Καφταντζής ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Σερρών - Μελενίκου κατά τη διάρκεια ειδικής τελετής που έγινε στον «Παρνασσό».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες