Με αιχμηρό πολιτικό λόγο και με επίκεντρο τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, πραγματοποιήθηκε η κεντρική πολιτική ομιλία του Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» στις Σέρρες. Ομιλητής ήταν ο Σωτήρης Αβραμόπουλος, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και Περιφερειακός Σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ο οποίος εξαπέλυσε ευθεία επίθεση στο κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο, επιλέγοντας να αναδείξει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την τοπική οικονομία των Σερρών.

Ο κ. Αβραμόπουλος υποστήριξε ότι στον ίδιο νομό συνυπάρχουν δύο εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες. Από τη μία, όπως είπε, οι αγροτοκτηνοτρόφοι βρίσκονται αντιμέτωποι με το αυξημένο κόστος παραγωγής, τις χαμηλές τιμές και την αβεβαιότητα, ενώ οι εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων εξακολουθούν να δίνουν καθημερινή μάχη για αξιοπρεπείς μισθούς. Από την άλλη, σύμφωνα με το ΚΚΕ, μεγάλες επιχειρήσεις καταγράφουν συνεχώς νέα ρεκόρ κερδοφορίας.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε σε γνωστή σερραϊκή βιομηχανία τροφίμων, χωρίς να την κατονομάσει, σημειώνοντας ότι τα τελευταία χρόνια εμφανίζει κύκλο εργασιών που προσεγγίζει τα 400 εκατομμύρια ευρώ, υψηλή κερδοφορία και σημαντικές διανομές μερισμάτων προς τους μετόχους.

Αναφερόμενος στις ανακοινώσεις της εταιρείας για bonus και πρόσθετες παροχές προς το προσωπικό, ύψους περίπου 3 εκατομμυρίων ευρώ, ο κ. Αβραμόπουλος υποστήριξε ότι αυτά αποτελούν «ένα ελάχιστο μέρος του πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι», υποστηρίζοντας ότι η πραγματική υπεραξία καταλήγει στους μετόχους.

Στο στόχαστρο της κριτικής του βρέθηκε και ο Αναπτυξιακός Νόμος, καθώς ανέφερε ότι το τελευταίο επενδυτικό σχέδιο της επιχείρησης εντάχθηκε στις διατάξεις του, εξασφαλίζοντας φορολογικές απαλλαγές περίπου 5 εκατομμυρίων ευρώ. Κατά το ΚΚΕ, τέτοιου είδους κρατικές ενισχύσεις αποδεικνύουν ότι το κράτος στηρίζει την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, ενώ εργαζόμενοι και μικρομεσαίοι παραγωγοί συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές πιέσεις.

Η συγκεκριμένη παρέμβαση είχε ιδιαίτερο πολιτικό βάρος για τις Σέρρες, καθώς η αναφορά αφορούσε μία από τις ισχυρότερες και πλέον εξωστρεφείς βιομηχανίες της περιοχής. Παράλληλα, επανέφερε στο προσκήνιο τη διαχρονική ιδεολογική αντιπαράθεση γύρω από το ποιος ωφελείται τελικά από την ανάπτυξη: οι εργαζόμενοι και η κοινωνία ή οι μέτοχοι και οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Με την τοποθέτησή του, το ΚΚΕ επιχείρησε να συνδέσει τα τοπικά προβλήματα του πρωτογενούς τομέα και της μισθωτής εργασίας με τη συνολική οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται στη χώρα, στέλνοντας μήνυμα ότι η αύξηση των επιχειρηματικών κερδών δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως επιτυχία όταν  δεν συνοδεύεται από ουσιαστική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου της κοινωνικής πλειοψηφίας.