Η συζήτηση για τη μεγάλη επέκταση της ΚΡΙ ΚΡΙ στις Σέρρες δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται στο αν μια ισχυρή τοπική επιχείρηση δικαιούται να επενδύει και να μεγαλώνει. Προφανώς και δικαιούται. Ούτε μπορεί να εγκλωβίζεται σε ένα απλοϊκό δίλημμα ανάμεσα στην ανάπτυξη και στο περιβάλλον.

Το πραγματικό ζήτημα είναι διαφορετικό και πολύ μεγαλύτερο.

Πόσο μπορεί να αλλάξει ο χαρακτήρας μιας ολόκληρης περιοχής χωρίς οι κάτοικοί της να έχουν προηγουμένως πλήρη εικόνα για το τι σχεδιάζεται;

Γιατί εδώ δεν έχουμε απλώς μερικά επιπλέον κτίρια μέσα σε ένα εργοστάσιο. Έχουμε μια επένδυση δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που μεταβάλλει σημαντικά το χωρικό και παραγωγικό αποτύπωμα της βιομηχανίας, αυξάνει τις δυνατότητες επεξεργασίας και παραγωγής, μεγαλώνει τη μονάδα βιοαερίου, δημιουργεί δυνατότητα σημαντικά μεγαλύτερων αντλήσεων νερού και αναπτύσσεται σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων από τους Επταμύλους.

Την ίδια στιγμή υπάρχει η πρόταση για 17 στρέμματα δημοτικής έκτασης, ενώ πληροφορίες που έχουν περιέλθει στον «Παρατηρητή» αναφέρουν έντονες κινήσεις και προσεγγίσεις προς ιδιώτες για την απόκτηση μικρότερων εκτάσεων στην ευρύτερη περιοχή.

Όταν όλα αυτά τοποθετηθούν στο ίδιο κάδρο, η υπόθεση αποκτά διαφορετική διάσταση.

Και απαιτεί απαντήσεις.

Ένα εργοστάσιο που αλλάζει μέγεθος

Τα επίσημα στοιχεία αποτυπώνουν καθαρά την κλίμακα της μεταβολής.

Η σημερινή ενιαία έκταση της εγκατάστασης καταγράφεται στα 115.755,14 τετραγωνικά μέτρα. Με τις νέες εκτάσεις, το κυρίως γήπεδο φτάνει στα 179.737,34 τ.μ., ενώ δύο πρόσθετα αγροτεμάχια συνολικής έκτασης 7.286,8 τ.μ. προβλέπονται για χώρους στάθμευσης.

Έτσι, το συνολικό λειτουργικό αποτύπωμα προσεγγίζει πλέον τα 187 στρέμματα.

Δεν πρόκειται για μια συμβατική επέκταση. Σε σχέση με τη σημερινή κατάσταση, μιλάμε για αύξηση της τάξης του 60% στο συνολικό χωρικό αποτύπωμα. Παράλληλα αυξάνονται η δόμηση, οι αποθήκες, οι ψυκτικοί χώροι, οι δεξαμενές, οι χώροι παραλαβής, οι ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις και η υποδομή διαχείρισης των αποβλήτων.

Πίσω από αυτή τη μεταβολή βρίσκεται το επενδυτικό σχέδιο «Greek Yogurt Dynamo», προϋπολογισμού περίπου 52,2 εκατ. ευρώ, που έχει ενταχθεί στις Στρατηγικές Επενδύσεις και υπηρετεί έναν ευρύτερο επιχειρηματικό στόχο: σημαντική αύξηση της παραγωγικής δυνατότητας της ΚΡΙ ΚΡΙ στις Σέρρες.

Επομένως, δεν συζητάμε απλώς για περισσότερο χώρο.

Συζητάμε για μια διαφορετική κλίμακα βιομηχανικής δραστηριότητας.

Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τα επόμενα ερωτήματα κρίσιμα.

Δύο χρόνια παράπονα για δυσοσμία , τι θα συμβεί μετά την επέκταση;

Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα εκφράσει παράπονα και καταγγελίες για δυσοσμία και περιβαλλοντική όχληση. Και εδώ υπάρχει ένα στοιχείο που δεν επιτρέπει σε κανέναν να απαξιώσει αυτές τις διαμαρτυρίες ως μια απλή «γκρίνια των κατοίκων».

Οι καταγγελίες έφτασαν επισήμως στις υπηρεσίες.

Ακολούθησαν περιβαλλοντικοί έλεγχοι και το 2025 καταγράφηκε παράβαση εγκεκριμένων περιβαλλοντικών όρων, για την οποία επιβλήθηκε πλάνο διορθωτικών ενεργειών. Σε μεταγενέστερο έλεγχο διαπιστώθηκε ότι η ΚΡΙ ΚΡΙ είχε προχωρήσει σε παρεμβάσεις, όπως η κάλυψη δεξαμενών και η εγκατάσταση συστήματος απαγωγής οσμών, και οι υπηρεσίες κατέγραψαν σημαντική βελτίωση.

Αυτό οφείλει να αναφερθεί.

Όπως όμως οφείλει να αναφερθεί και η συνέχεια.

Τον Δεκέμβριο του 2025 υπήρξαν και πάλι έγγραφα παράπονα κατοίκων για δυσοσμία. Οι αρμόδιες υπηρεσίες οδηγήθηκαν μάλιστα στην πρόταση ακόμη αυστηρότερων μέτρων, μεταξύ των οποίων η κάλυψη όλων των ανοικτών δεξαμενών.

Και εδώ γεννιέται ίσως το σημαντικότερο ερώτημα ολόκληρης της υπόθεσης:

Εάν με τη σημερινή έκταση και τη σημερινή παραγωγική δυναμικότητα υπάρχουν ήδη επί δύο περίπου χρόνια επαναλαμβανόμενα παράπονα κατοίκων και έχει χρειαστεί η παρέμβαση των ελεγκτικών μηχανισμών, τι θα συμβεί όταν η μονάδα αποκτήσει το μέγεθος που προβλέπει η νέα επένδυση;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι «θα τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι».

Αυτό είναι υποχρέωση, όχι απάντηση.

Η κοινωνία πρέπει να γνωρίζει με ποιες συγκεκριμένες τεχνικές παρεμβάσεις, με ποιο σύστημα συνεχούς ελέγχου και με ποιες μετρήσεις θα εξασφαλιστεί ότι η αύξηση της παραγωγής δεν θα οδηγήσει σε αύξηση της όχλησης.

Πόσα περισσότερα απόβλητα θα διαχειρίζεται η εγκατάσταση; Πώς θα επηρεαστεί η παραγωγή οσμών; Πόσο θα αυξηθούν οι κινήσεις φορτηγών και βυτιοφόρων; Τι θα συμβεί με τον θόρυβο τις βραδινές και πρώτες πρωινές ώρες;

Αυτά δεν είναι ερωτήματα εναντίον μιας επιχείρησης.

Είναι ερωτήματα που γεννά το ίδιο το μέγεθος της επένδυσης.

Το βιοαέριο δεν αποτελεί λεπτομέρεια της επέκτασης

Η μονάδα βιοαερίου αποτελεί ένα από τα πλέον κρίσιμα σημεία του νέου σχεδιασμού.

Η ποσότητα αποβλήτων που προβλέπεται να οδηγείται προς τη συγκεκριμένη διαδικασία αυξάνεται σημαντικά, ενώ η παραγωγή βιοαερίου προβλέπεται να ανέβει από περίπου 11.411 σε περισσότερα από 16.600 Nm³ ημερησίως. Αντίστοιχα, η ηλεκτρική ισχύς από την αξιοποίηση του βιοαερίου σχεδόν διπλασιάζεται.

Η αξιοποίηση των αποβλήτων και η παραγωγή ενέργειας μπορούν προφανώς να αποτελούν μέρος μιας σύγχρονης περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Όταν όμως στην ίδια περιοχή έχει ήδη υπάρξει ιστορικό καταγγελιών για οσμές που συνδέθηκαν χρονικά και με τη λειτουργία εγκαταστάσεων επεξεργασίας αποβλήτων, η επέκταση αυτού του τμήματος δεν μπορεί να περνά στα «ψιλά» μιας τεχνικής μελέτης.

Χρειάζεται δημόσια εξήγηση για το τι ακριβώς πρόκειται να αλλάξει και πώς θα προστατευτούν οι κάτοικοι.

Και υπάρχει ένα θέμα ακόμη μεγαλύτερο: το νερό

Ίσως το πιο υποτιμημένο κεφάλαιο της υπόθεσης είναι το νερό.

Με τη νέα επένδυση προβλέπεται δυνατότητα ημερήσιας χρήσης έως και 5.000 κυβικών μέτρων νερού, ενώ το ανώτατο ετήσιο δικαίωμα άντλησης μπορεί να αυξηθεί από 1,314 εκατ. σε 1,825 εκατ. κυβικά μέτρα.

Χρειάζεται βεβαίως ακρίβεια: αυτό δεν σημαίνει ότι σήμερα αντλούνται 1,825 εκατ. κυβικά μέτρα ούτε ότι θα αντλούνται υποχρεωτικά κάθε χρόνο. Τα διαθέσιμα στοιχεία για το 2024 δείχνουν πολύ χαμηλότερη πραγματική άντληση.

Το θέμα όμως δεν είναι μόνο τι καταναλώνεται σήμερα.

Το θέμα είναι τι δυνατότητα δημιουργείται για αύριο.

Και το νερό δεν είναι ένας απλός συντελεστής παραγωγής, όπως το ηλεκτρικό ρεύμα ή μια πρώτη ύλη που αγοράζεται από την αγορά. Είναι φυσικός πόρος, απαραίτητος για την ύδρευση, την αγροτική παραγωγή και ολόκληρο το οικοσύστημα μιας περιοχής.

Σε έναν κατεξοχήν αγροτικό νομό, με ολοένα μεγαλύτερη πίεση στους υδάτινους πόρους, η δυνατότητα άντλησης σχεδόν 1,83 εκατ. κυβικών μέτρων ετησίως δεν μπορεί να αποτελεί πληροφορία κρυμμένη στις σελίδες μιας περιβαλλοντικής μελέτης.

Ποια είναι η πραγματική κατάσταση του υδροφόρου ορίζοντα;

Ποια είναι η δυνατότητα αναπλήρωσής του;

Ποια είναι η συνολική πίεση από γεωργία, βιομηχανία και ύδρευση;

Και τι θα συμβεί εάν η βιομηχανία αξιοποιήσει στο μέλλον πολύ μεγαλύτερο ποσοστό της αδειοδοτημένης δυνατότητας άντλησης;

Αυτές οι απαντήσεις πρέπει να δοθούν δημόσια και με στοιχεία.

Τα 17 στρέμματα που αλλάζουν και την πολιτική διάσταση της υπόθεσης

Μέσα σε αυτή τη μεγάλη εικόνα υπάρχει πλέον και ένα δεύτερο, ιδιαίτερα σοβαρό κεφάλαιο.

Η πρόταση για την απόκτηση από την ΚΡΙ ΚΡΙ περίπου 17 στρεμμάτων δημοτικής γης.

Πρόκειται για έκταση του Δήμου Σερρών που συνδέεται με πρόβλεψη για σχολική στέγη και η οποία έχει ήδη βρεθεί στο επίκεντρο δημοσιευμάτων και πολιτικής συζήτησης.

Ας ξεκαθαριστεί κάτι κρίσιμο: από τα στοιχεία που έχουν μέχρι σήμερα δημοσιοποιηθεί δεν προκύπτει ότι τα 17 αυτά στρέμματα περιλαμβάνονται στη σημερινή περιβαλλοντική επέκταση των περίπου 187 στρεμμάτων.

Δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Ακριβώς όμως επειδή πρόκειται για πρόσθετη έκταση, το ενδιαφέρον για την απόκτησή της αποκτά άλλη βαρύτητα όταν εξετάζεται παράλληλα με τη μεγάλη επέκταση που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Το ερώτημα είναι αυτονόητο:

Για ποιον ακριβώς μελλοντικό σχεδιασμό ζητούνται τα 17 στρέμματα;

Και ένα δεύτερο: Ποια είναι η θέση της δημοτικής αρχής;

Γιατί η δημοτική έκταση δεν αποτελεί περιουσία της εκάστοτε διοίκησης. Είναι περιουσία των δημοτών.

Και όταν μάλιστα η γη έχει συγκεκριμένο δημόσιο προορισμό, η οποιαδήποτε αλλαγή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν μια απλή συναλλαγή ακινήτου.

Χρειάζεται πολιτική απόφαση, πλήρης τεκμηρίωση και κυρίως δημόσια συζήτηση.

Πληροφορίες για έντονες κινήσεις αγοράς μικρών εκτάσεων

Στην ήδη σύνθετη εικόνα προστίθενται και οι πληροφορίες που έχει στη διάθεσή του ο «Παρατηρητής».

Σύμφωνα με αυτές, στην ευρύτερη περιοχή γύρω από τις εγκαταστάσεις έχουν υπάρξει το τελευταίο διάστημα έντονες προσεγγίσεις προς ιδιοκτήτες μικρών ιδιωτικών εκτάσεων με σκοπό την αγορά τους.

Κάποιες από τις περιγραφές που έχουν φτάσει στον «Παρατηρητή» κάνουν λόγο για ιδιαίτερα επίμονη προσπάθεια εξασφάλισης συγκεκριμένων μικροϊδιοκτησιών.

Εδώ απαιτείται δημοσιογραφική υπευθυνότητα.

Δεν έχουμε αυτή τη στιγμή στη διάθεσή μας το σύνολο των συμβολαίων και των κτηματολογικών μεταβολών ώστε να ισχυριστούμε ότι υπάρχει ήδη ολοκληρωμένο πρόγραμμα εξαγοράς συγκεκριμένου αριθμού στρεμμάτων.

Υπάρχουν όμως αρκετές πληροφορίες ώστε να τίθεται ένα εύλογο ερώτημα:

Υπάρχει σχεδιασμός συγκέντρωσης πρόσθετης γης πέραν της ήδη γνωστής επέκτασης και των 17 δημοτικών στρεμμάτων;

Εάν όχι, η εταιρεία μπορεί να το πει καθαρά.

Εάν ναι, επίσης δικαιούται επιχειρηματικά να τον έχει  αλλά η πόλη δικαιούται να γνωρίζει ποιο θα είναι το συνολικό χωρικό αποτύπωμα μιας βιομηχανίας που ήδη βρίσκεται δίπλα στον οικιστικό ιστό.

Γιατί οι νόμιμες αγοραπωλησίες ιδιωτικής περιουσίας είναι ένα ζήτημα.

Η σταδιακή αλλαγή του χαρακτήρα μιας ολόκληρης περιοχής είναι άλλο.

Ο χάρτης έχει αλλάξει –,ο σχεδιασμός έχει ακολουθήσει;

Υπάρχει και μία ακόμη παράμετρος που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής.

Το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο που είχε θεσπιστεί για την ΚΡΙ ΚΡΙ αφορούσε έκταση περίπου 84,9 στρεμμάτων.

Το νέο κύριο γήπεδο φτάνει πλέον σχεδόν στα 180 στρέμματα και με τους χώρους στάθμευσης προσεγγίζει τα 187.

Αυτό από μόνο του δεν αποδεικνύει οποιαδήποτε πολεοδομική παρανομία. Υπάρχουν και άλλες χρήσεις γης και διοικητικές πράξεις που πρέπει να συνυπολογιστούν.

Όμως δημιουργείται ένα πολύ ουσιαστικό ερώτημα:

Έχει ο δημόσιος χωροταξικός σχεδιασμός προλάβει την πραγματική ανάπτυξη της βιομηχανίας ή τρέχει διαρκώς πίσω από αυτήν;

Γιατί αν προσθέσουμε στην εικόνα τα 187 στρέμματα, τα επιπλέον 17 δημοτικά στρέμματα και τις πληροφορίες για ενδιαφέρον προς μικρές ιδιωτικές εκτάσεις, τότε δεν μιλάμε πλέον για μια τεχνική προσαρμογή.

Μιλάμε για πιθανή αναδιαμόρφωση της φυσιογνωμίας μιας ολόκληρης ζώνης των Σερρών.

Και αυτή η αναδιαμόρφωση δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαδοχικών, αποσπασματικών αποφάσεων.

Πού βρίσκεται ο Δήμος Σερρών σε όλα αυτά;

Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα για τη δημοτική αρχή.

Ο Δήμος Σερρών γνώριζε την περιβαλλοντική διαδικασία. Το Δημοτικό Συμβούλιο κλήθηκε να γνωμοδοτήσει και έδωσε, κατά πλειοψηφία, θετική γνωμοδότηση, παρά τις αντιδράσεις κατοίκων των Επταμύλων.

Γνωρίζει επίσης την υπόθεση των 17 στρεμμάτων.

Επομένως, η δημοτική αρχή δεν μπορεί να αντιμετωπίζει κάθε κομμάτι αυτής της ιστορίας σαν να είναι αποκομμένο από τα υπόλοιπα.

Δεν είναι.

Το πραγματικό ερώτημα προς τη διοίκηση του Δήμου είναι:

Ποια συνολική εικόνα έχει για το μέλλον της συγκεκριμένης περιοχής και ποια πολιτική θέση παίρνει απέναντι σε αυτήν;

Θεωρεί ότι η περιοχή μπορεί να υποδεχθεί απεριόριστη περαιτέρω βιομηχανική ανάπτυξη;

Ποια όρια θέτει;

Πώς προστατεύεται ο οικισμός των Επταμύλων;

Τι γίνεται με τη σχολική γη;

Πώς αξιολογείται η πίεση στο νερό;

Τι σχεδιάζεται για την αυξημένη κυκλοφορία βαρέων οχημάτων;

Και πώς θα εξασφαλίζεται ότι οι ήδη καταγεγραμμένες οχλήσεις δεν θα πολλαπλασιαστούν μαζί με την παραγωγική δυναμικότητα;

Αυτά είναι πολιτικά ερωτήματα.

Και χρειάζονται πολιτικές απαντήσεις.

Δεν αρκεί να υπάρχουν έγγραφα , πρέπει να υπάρχει ενημέρωση

Το ίδιο ισχύει και για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Υπάρχουν επίσημες γνωμοδοτήσεις, υπάρχουν υπηρεσιακοί φάκελοι, έχουν καταγραφεί έλεγχοι και έχουν προταθεί πρόσθετοι περιβαλλοντικοί όροι.

Άρα δεν μπορεί κανείς να πει ότι όλα γίνονται χωρίς κανένα διοικητικό ίχνος.

Όμως άλλο πράγμα είναι η ύπαρξη ενός εγγράφου αναρτημένου σε μια δημόσια πλατφόρμα και άλλο η πραγματική ενημέρωση μιας κοινωνίας.

Δεν μπορεί να θεωρείται επαρκής διαβούλευση η υποχρέωση του κατοίκου να αναζητήσει εκατοντάδες σελίδες τεχνικών μελετών για να καταλάβει τι πρόκειται να συμβεί μερικές εκατοντάδες μέτρα από το σπίτι του.

Ούτε μπορεί ένας αγρότης να χρειάζεται να αποκωδικοποιεί υδρογεωλογικούς πίνακες για να μάθει εάν μια τόσο μεγάλη αύξηση της δυνατότητας άντλησης μπορεί αύριο να επηρεάσει έναν πόρο ζωτικής σημασίας για ολόκληρο τον κάμπο.

Ώρα για μια πραγματική δημόσια διαβούλευση

Γι' αυτό πλέον χρειάζεται κάτι περισσότερο από τις τυπικές διαδικασίες.

Χρειάζεται ανοιχτή, δημόσια και ουσιαστική διαβούλευση.

Με την ΚΡΙ ΚΡΙ στο τραπέζι.

Με τον Δήμο Σερρών.

Με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Με τις αρμόδιες περιβαλλοντικές και υδρολογικές υπηρεσίες.

Με επιστήμονες.

Και, φυσικά, με τους κατοίκους των Επταμύλων και της ευρύτερης περιοχής.

Να παρουσιαστεί ολόκληρος ο σχεδιασμός και όχι αποσπασματικά κομμάτια του.

Να μπει ένας χάρτης στο τραπέζι και να φανεί πού βρίσκεται σήμερα το εργοστάσιο, πού θα φτάσει με τη νέα επέκταση, πού βρίσκονται τα 17 στρέμματα και ποιες άλλες εκτάσεις συνδέονται – εφόσον συνδέονται – με μελλοντικό σχεδιασμό.

Να παρουσιαστούν οι πραγματικές μετρήσεις για τις οσμές.

Να εξηγηθεί τι αλλάζει στη μονάδα βιοαερίου.

Να παρουσιαστούν τα δεδομένα του υδροφορέα.

Να εξηγηθεί η κυκλοφοριακή επιβάρυνση.

Να δοθούν δεσμεύσεις για δημόσια παρακολούθηση των περιβαλλοντικών δεδομένων και μετά την ολοκλήρωση της επένδυσης.

Αυτό θα ήταν διαβούλευση.

Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς η τυπική διεκπεραίωση μιας διαδικασίας.

Όσο τα χαρτιά μένουν κλειστά, τα ερωτήματα θα γίνονται μεγαλύτερα

Η ΚΡΙ ΚΡΙ είναι μια μεγάλη σερραϊκή επιχείρηση. Δημιουργεί θέσεις εργασίας, έχει σημαντική εξαγωγική παρουσία, συνεργάζεται με παραγωγούς και αποτελεί αναμφίβολα οικονομικό κεφάλαιο για την περιοχή.

Αυτό δεν αμφισβητείται.

Αλλά ακριβώς επειδή είναι μεγάλη επιχείρηση και ακριβώς επειδή η επένδυσή της είναι τόσο σημαντική, δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάται τη δημόσια συζήτηση.

Το ίδιο ισχύει ακόμη περισσότερο για τον Δήμο και την Περιφέρεια.

Η ανάπτυξη δεν κινδυνεύει από τη διαφάνεια. Η αδιαφάνεια είναι αυτή που γεννά καχυποψία.

Και όσο ο Δήμος Σερρών, η δημοτική αρχή και η Περιφέρεια δεν επιλέγουν να παρουσιάσουν συνολικά και καθαρά όλα τα δεδομένα, τόσο τα ερωτήματα θα πυκνώνουν.

Γιατί όταν οι κάτοικοι έχουν ήδη διαμαρτυρηθεί για δυσοσμία με τη σημερινή δυναμικότητα, είναι απολύτως λογικό να ρωτούν τι θα συμβεί αύριο.

Όταν το εργοστάσιο προσεγγίζει τα 187 στρέμματα και ταυτόχρονα υπάρχει αίτημα για άλλα 17 στρέμματα δημοτικής γης, είναι λογικό να αναρωτιούνται πού σταματά η επέκταση.

Όταν υπάρχουν πληροφορίες για κινήσεις προς μικρές ιδιωτικές ιδιοκτησίες, είναι λογικό να ζητούν να μάθουν αν υπάρχει μεγαλύτερο σχέδιο συγκέντρωσης γης.

Και όταν η δυνατότητα άντλησης νερού αυξάνεται τόσο σημαντικά, είναι αυτονόητο ότι ολόκληρη η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει ποια θα είναι η επίπτωση σε έναν κοινό φυσικό πόρο.

Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι εχθρικά προς την επιχειρηματικότητα.

Είναι τα ερωτήματα μιας κοινωνίας που αρνείται να πληροφορείται τις μεγάλες αλλαγές αφού αυτές έχουν ήδη συντελεστεί.

Το ερώτημα, τελικά, είναι ένα .Δεν είναι αν θέλουμε την ΚΡΙ ΚΡΙ στις Σέρρες.

Είναι μια σερραϊκή επιχείρηση που έχει μεγαλώσει εδώ και η παρουσία της είναι σημαντική για την τοπική οικονομία.

Το ερώτημα είναι:

Πώς θέλουμε να μεγαλώσει;

Με έναν δημόσιο σχεδιασμό που θα γνωρίζουν όλοι, με σαφή όρια, πραγματικές περιβαλλοντικές εγγυήσεις και συνεχή έλεγχο;

Ή μέσα από διαδοχικές εγκρίσεις, αγορές εκτάσεων και αποφάσεις που η κοινωνία θα ανακαλύπτει μία προς μία;

Ανάπτυξη και προστασία της ποιότητας ζωής μπορούν να συνυπάρξουν.

Αλλά υπάρχει μία προϋπόθεση:

να είναι όλα στο φως.

Ο Δήμος Σερρών και η Περιφέρεια έχουν επομένως μια απλή αλλά κρίσιμη υποχρέωση: να ανοίξουν τη συζήτηση πριν οι εξελίξεις δημιουργήσουν τετελεσμένα.

Γιατί τα 187 στρέμματα, τα 17 δημοτικά στρέμματα, οι πληροφορίες για νέες αγορές γης, η δυσοσμία, το βιοαέριο και το νερό δεν είναι διαφορετικές ιστορίες.

Είναι κομμάτια του ίδιου ερωτήματος:

Πώς σχεδιάζεται να είναι αυτή η περιοχή των Σερρών σε δέκα και είκοσι χρόνια — και γιατί οι πολίτες δεν έχουν ακόμη κληθεί να δουν ολόκληρη την εικόνα;

Ο «Παρατηρητής» θα συνεχίσει την έρευνα. Και θα συνεχίσει να ζητά απαντήσεις.