"Δεν έπρεπε να κερδίσω εγώ σήμερα. Έπρεπε να κερδίσει ο Ετσεβαρία, ήταν καλύτερος. Εγώ δεν ήμουν καλά, ό,τι να έκανα. Μέχρι και τούμπα έφαγα. Πήγα στο τελευταίο άλμα και τους το έκλεψα. Δεν ένιωσα πως έδωσα τη μάχη που έπρεπε να δώσω."

Λίγο μετά και τον θρίαμβό του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Βελιγραδίου, όπου κατέκτησε ξανά το χρυσό μετάλλιο, σε συνέντευξή του ανέφερε:

"Πρώτα και πάνω απ’ όλα σέβομαι όλους τους αθλητές, ακόμη κι αν δεν είναι καλοί. Σέβομαι την προσπάθειά τους. Σέβομαι όλα τα επαγγέλματα γενικά. Δεν θεωρώ ότι αυτό που κάνω είναι πιο δύσκολο συγκριτικά με κάποιον που δουλεύει οκτάωρο στην οικοδομή. Αυτό που κάνει ένας οικοδόμος ίσως είναι πιο δύσκολο από αυτό που κάνω εγώ, άρα γιατί να ‘το παίξω κάποιος’; Ο κολλητός μου δουλεύει σε φούρνο, στα Γρεβενά. Ξέρω ότι είναι δύσκολη δουλειά. Όλες οι δουλειές είναι δύσκολες. Σέβομαι όποιον προσπαθεί και δεν θέλω να το παίξω ιστορία."

Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ μένω άφωνος και υποκλίνομαι μπροστά σε αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο που ακούει στο όνομα Μίλτος Τεντόγλου.

Σε μια εποχή όπου συχνά προβάλλεται η αλαζονεία και η υπεροψία, εκείνος επιλέγει τη σεμνότητα, τον σεβασμό και την αλήθεια.