Νέες αποκαλύψεις φέρνουν ξανά στο προσκήνιο το Predatorgate – Η πλευρά Ντίλιαν επικαλείται συμφωνητικό συνεργασίας με την ΕΥΠ και δεκάδες ηλεκτρονικά μηνύματα για τη χρήση του λογισμικού

Του Πασχάλη Θ. Τόσιου

Νέα τροπή λαμβάνει η υπόθεση των υποκλοπών, καθώς οι αποκαλύψεις που είδαν το φως της δημοσιότητας το Σαββατοκύριακο επαναφέρουν με ένταση στο πολιτικό προσκήνιο το ερώτημα των σχέσεων μεταξύ της ΕΥΠ και της Intellexa, της εταιρείας που συνδέθηκε με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του «Βήματος», το οποίο προκάλεσε νέο κύκλο πολιτικών αντιδράσεων, η πλευρά του Ισραηλινού επιχειρηματία Ταλ Ντίλιαν επικαλείται την ύπαρξη συμφωνητικού συνεργασίας με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, αλλά και δεκάδων ηλεκτρονικών μηνυμάτων που φέρονται να αφορούν τη λειτουργία και τη χρήση του Predator.

Η αποκάλυψη έρχεται σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία η υπόθεση των υποκλοπών θεωρούνταν σε μεγάλο βαθμό πολιτικά «κλεισμένη», μετά την αρχειοθέτηση σημαντικού μέρους της δικαστικής διερεύνησης. Ωστόσο, τα νέα στοιχεία επαναφέρουν στο επίκεντρο ερωτήματα που ουδέποτε απαντήθηκαν οριστικά.

Το συμφωνητικό που αλλάζει τα δεδομένα

Το πιο κρίσιμο στοιχείο των νέων αποκαλύψεων αφορά το φερόμενο συμφωνητικό συνεργασίας μεταξύ της πλευράς Ντίλιαν και της ΕΥΠ. Σύμφωνα με όσα επικαλείται η πλευρά του επιχειρηματία, πρόκειται για έγγραφο που καταγράφει θεσμική σχέση συνεργασίας, γεγονός που, εάν επιβεβαιωθεί, έρχεται σε αντίθεση με το κυβερνητικό αφήγημα των τελευταίων ετών περί απουσίας οποιασδήποτε σχέσης του ελληνικού κράτους με την Intellexa και το Predator.

Μέχρι σήμερα η επίσημη κυβερνητική γραμμή υποστήριζε ότι το Predator αποτελούσε δραστηριότητα ιδιωτικής εταιρείας και δεν υπήρχε σύνδεση με κρατικές υπηρεσίες. Η επίκληση όμως ενός τέτοιου εγγράφου δημιουργεί νέα δεδομένα και καθιστά αναγκαία την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης.

Τα δεκάδες e-mails και οι τεχνικές επικοινωνίες

Ακόμη πιο ενδιαφέρον θεωρείται το δεύτερο σκέλος των αποκαλύψεων, που αφορά δεκάδες ηλεκτρονικά μηνύματα τα οποία φέρονται να αντηλλάγησαν μεταξύ στελεχών της Intellexa και προσώπων που συνδέονται με την ΕΥΠ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα e-mails αφορούσαν τεχνικά ζητήματα, παραμέτρους λειτουργίας και επιχειρησιακές λεπτομέρειες σχετικά με το Predator.

Εφόσον το περιεχόμενο αυτών των επικοινωνιών επιβεβαιωθεί από τις αρμόδιες αρχές, τότε η συζήτηση μετατοπίζεται από το επίπεδο των πολιτικών εντυπώσεων στο επίπεδο πιθανών πραγματικών σχέσεων συνεργασίας μεταξύ κρατικών μηχανισμών και της εταιρείας που διέθετε το λογισμικό.

Οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης

Οι αποκαλύψεις προκάλεσαν άμεσες πολιτικές αντιδράσεις. Κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν εκ νέου διερεύνηση της υπόθεσης και επαναφορά του ζητήματος στη Βουλή, ενώ ήδη έχουν κατατεθεί αιτήματα για κλήση βασικών προσώπων στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας.

Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη έκανε λόγο για στοιχεία που επιβεβαιώνουν τη σύνδεση της υπόθεσης Predator με τον κρατικό μηχανισμό, στρέφοντας τα βέλη της προσωπικά προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον πρώην γενικό γραμματέα του πρωθυπουργικού γραφείου Γρηγόρη Δημητριάδη.

Τα αναπάντητα ερωτήματα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η δημόσια στάση του πρώην διοικητή της ΕΥΠ Παναγιώτη Κοντολέοντα, ο οποίος σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα δήλωσε άγνοια για το περιεχόμενο των νέων ισχυρισμών της πλευράς Ντίλιαν, γεγονός που προσθέτει νέα ερωτήματα στη δημόσια συζήτηση.

Παράλληλα, η υπόθεση αποκτά νέα διάσταση καθώς έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενες αποκαλύψεις που είχαν καταγράψει κοινά πρόσωπα σε παρακολουθήσεις μέσω Predator και μέσω της ΕΥΠ, αλλά και σε δικαστικές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες που παραμένουν ανοιχτές.

Το πολιτικό διακύβευμα

Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του σκανδάλου, το Predatorgate εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες θεσμικές πληγές της μεταπολιτευτικής περιόδου. Οι νέες αποκαλύψεις δεν αποδεικνύουν από μόνες τους ποινικές ευθύνες. Δημιουργούν όμως ένα νέο πλαίσιο ερωτημάτων που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.

Υπήρξε πράγματι θεσμική συνεργασία μεταξύ της Intellexa και της ΕΥΠ;

Ποιοι γνώριζαν την ύπαρξη του φερόμενου συμφωνητικού;

Ποιοι συμμετείχαν στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες που επικαλείται η πλευρά Ντίλιαν;

Και κυρίως: γιατί όλα αυτά τα στοιχεία εμφανίζονται σήμερα, χρόνια μετά τις αρχικές αποκαλύψεις;

Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά ενδέχεται να καθορίσουν όχι μόνο την πολιτική συνέχεια της υπόθεσης, αλλά και το επίπεδο εμπιστοσύνης των πολιτών στους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας.