Έξι μήνες μετά την απόλυση τριών έμπειρων μηχανοδηγών, η διοίκηση της Hellenic Train εισηγείται σήμερα προγράμματα εργασίας που φτάνουν τις 63 ώρες την εβδομάδα, σε επταήμερη βάση (7×9 ώρες). Μια επιλογή που από μόνη της συνιστά ομολογία διοικητικής αποτυχίας.

Από τις απολύσεις στην εξάντληση

Η ίδια διοίκηση που έκρινε ότι μπορούσε να «εξοικονομήσει» προσωπικό με εμπειρία και γνώση του αντικειμένου, παραδέχεται σήμερα  έστω και έμμεσα , ότι το σύστημα δεν επαρκεί. Αντί όμως να προχωρήσει σε σοβαρό σχεδιασμό και ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού, επιλέγει την υπερεργασία όσων απέμειναν.

Το ερώτημα είναι αναπόφευκτο:
αν οι απολύσεις ήταν αναγκαίες, γιατί σήμερα απαιτούνται εξαντλητικά ωράρια για να λειτουργήσει το δίκτυο;

Οι Σέρρες στο περιθώριο των αποφάσεων

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η υποβάθμιση και η κατάργηση δρομολογίων που αφορούν τις Σέρρες παύουν να παρουσιάζονται ως «τεχνικές αναπροσαρμογές». Πρόκειται για συνειδητές επιλογές, που πλήττουν την περιφέρεια και ενισχύουν την άνιση μεταχείριση εις βάρος της.

Για την τοπική κοινωνία, ο σιδηρόδρομος δεν είναι δευτερεύον ζήτημα. Είναι βασική υποδομή μετακίνησης, σύνδεσης και ανάπτυξης. Η απαξίωσή του ισοδυναμεί με θεσμική εγκατάλειψη μιας ολόκληρης περιοχής.

Ασφάλεια σε δεύτερορο πλάνο

Τα προτεινόμενα ωράρια δεν συνιστούν απλώ πλάνος εργασιακή υπέρβαση. Αγγίζουν ευθέως τον πυρήνα της ασφάλειας των μεταφορών. Η κόπωση των μηχανοδηγών, σε ένα σιδηροδρομικό δίκτυο που έχει ήδη πληρώσει βαρύ τίμημα, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως αποδεκτό κόστος λειτουργίας.

Όταν η απάντηση στην υποστελέχωση είναι η εξάντληση και όχι ο σχεδιασμός, το πρόβλημα παύει να είναι τεχνικό και γίνεται βαθιά θεσμικό.

Η εκκωφαντική σιωπή των τοπικών πολιτικών

Εξίσου ανησυχητική, ωστόσο, είναι και μια άλλη παράμετρος:
η παντελής απουσία αντίδρασης από το πολιτικό προσωπικό του Νομού και της πόλης των Σερρών.

Ούτε ανακοινώσεις, ούτε παρεμβάσεις, ούτε δημόσια ερωτήματα προς τη διοίκηση της εταιρείας ή το αρμόδιο υπουργείο. Καμία έμπρακτη διεκδίκηση για τον σιδηρόδρομο, καμία στοιχειώδης υπεράσπιση μιας υποδομής ζωτικής σημασίας για την περιοχή.

Η σιωπή αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ουδέτερη. Σε τέτοιες περιπτώσεις λειτουργεί ως έμμεση συναίνεση. Και η κοινωνία των Σερρών δικαιούται να γνωρίζει ποιοι επιλέγουν να μην μιλήσουν, τη στιγμή που η περιοχή υποβαθμίζεται.

Ένα πρόβλημα με πολλαπλές ευθύνες

Η κατάσταση στον σιδηρόδρομο δεν είναι αποτέλεσμα σύμπτωσης. Είναι το προϊόν διοίκησης χωρίς γνώση του πεδίου, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό και χωρίς λογοδοσία  αλλά και ενός πολιτικού συστήματος που, σε τοπικό επίπεδο, αποφεύγει συστηματικά τη σύγκρουση.

Οι Σέρρες δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση. Ζητούν το αυτονόητο:
έναν σιδηρόδρομο ασφαλή, λειτουργικό και ισότιμα παρόντα στην περιφέρεια. Και πολιτικούς εκπροσώπους που να θυμούνται τον ρόλο τους όχι μόνο στις φωτογραφίες, αλλά και στις δύσκολες αποφάσεις.

Πασχάλης Θ. Τόσιος
Καθημερινός Παρατηρητής