Μπλόκο Κερδυλίων: Από την κινητοποίηση στη διάσπαση – Δημοσιογραφικό σχόλιο για έναν ρόλο που άνοιξε ρήγματα

Παρότι το μπλόκο των Κερδυλίων δεν βρέθηκε στο επίκεντρο της πανελλαδικής δημοσιότητας, ο ρόλος που διαδραμάτισαν οι επικεφαλής του στις πρόσφατες εξελίξεις μόνο ουδέτερος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Αντίθετα, εντάχθηκε από νωρίς στο στρατόπεδο των «πρόθυμων», εκείνων που έσπευσαν στο Μέγαρο Μαξίμου, συμβάλλοντας αντικειμενικά στη διάσπαση και την υπονόμευση της δυναμικής των αγροτικών κινητοποιήσεων.

Η συμμετοχή εκπροσώπων του μπλόκου στην πρώτη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στις 13 Ιανουαρίου, αλλά και στη διευρυμένη σύσκεψη που ακολούθησε με επτά υπουργούς, τον διοικητή της ΑΑΔΕ και τον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, παρουσιάστηκε ως «θεσμική επιτυχία». Στην πραγματικότητα, όμως, λειτούργησε ως βαλβίδα αποσυμπίεσης για την κυβέρνηση και ως μηχανισμός αποδυνάμωσης της συλλογικής πίεσης που ασκούσαν τα μπλόκα σε πανελλαδικό επίπεδο.

Ο πρόεδρος του Πανσερραϊκού Αγροτικού Συλλόγου, Διαμαντής Διαμαντόπουλος, και ο αντιπρόεδρος Γιάννης Παναγής, ενημέρωσαν τους αγρότες για τις επαφές τους, καλλιεργώντας την εικόνα ότι «κάτι κινείται» και ότι οι δεσμεύσεις που δόθηκαν μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε αποχώρηση από το μπλόκο. Το αφήγημα αυτό, όμως, είναι επικίνδυνα κοντόφθαλμο. Γιατί την ώρα που άλλα μπλόκα επέμεναν σε κοινό μέτωπο και ξεκάθαρες απαιτήσεις, οι Κερδύλιοι βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της πρόωρης εκτόνωσης.

Οι κυβερνητικές δεσμεύσεις που προβλήθηκαν .όπως η εφαρμογή του ΑΤΑΚ σε αυτοτελή αγροτεμάχια άνω των 20 στρεμμάτων ή το ξεμπλοκάρισμα ορισμένων ΑΦΜ– παρουσιάστηκαν ως «σημαντικά βήματα». Στην ουσία, όμως, πρόκειται για αποσπασματικές παρεμβάσεις, χωρίς συνολικό σχέδιο για το αγροτικό εισόδημα, το κόστος παραγωγής και τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων. Ακόμη και οι ίδιοι οι εκπρόσωποι παραδέχονται ότι «δεν λύνονται όλα τα προβλήματα». Κι όμως, αυτή η μερική ικανοποίηση χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να μπει φρένο στις κινητοποιήσεις.

Δημοσιογραφικό σχόλιο

Η στάση των επικεφαλής του μπλόκου Κερδυλίων δεν μπορεί να ιδωθεί έξω από το γενικότερο μοτίβο που ακολουθείται διαχρονικά: λίγοι «εκπρόσωποι» τρέχουν πρώτοι στο Μαξίμου, εμφανίζονται ως συνομιλητές της εξουσίας και στο τέλος λειτουργούν ως διασπαστές ενός κινήματος που μόνο ενωμένο μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Δεν πρόκειται για αφέλεια, αλλά για πολιτική επιλογή. Και αυτή η επιλογή ,είτε από φιλοδοξία είτε από υπολογισμό, είναι κόλαφος για τον αγροτικό κόσμο του Νομού Σερρών.

Οι αγρότες δεν έχουν ανάγκη από μεσάζοντες της ήττας ούτε από «θεσμικούς συνομιλητές» που επιστρέφουν με υποσχέσεις χωρίς χρονοδιάγραμμα και χωρίς εγγυήσεις. Έχουν ανάγκη από συλλογική γραμμή, κοινό μέτωπο και πίεση μέχρι τέλους. Όσοι έσπευσαν να σπάσουν αυτή τη γραμμή, φέρουν ακέραια την ευθύνη για τα ρήγματα που άνοιξαν  και η ιστορία των κινητοποιήσεων σπάνια τους δικαιώνει.