Είχαν επιλέξει τη συγκεκριμένη –και τελικά μοιραία– βάρδια για να βρίσκονται κοντά στις οικογένειές τους.

Ο εκκωφαντικός θόρυβος της ισχυρής έκρηξης έγινε η τελευταία τους ανάσα. Μία ημέρα πριν, ήταν αγκαλιασμένες και χαμογελαστές στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας. Εκείνη η φωτογραφία έμελλε να είναι η τελευταία.

Αγάπη Μπουνόβα – 65 ετών

Η σορός της 65χρονης Αγάπης Μπουνόβα εντοπίστηκε τελευταία, στο ισόγειο του εργοστασίου, λίγα μέτρα από το σημείο όπου βρέθηκαν οι υπόλοιπες συνάδελφοί της. Ήταν σύζυγος, μητέρα και γιαγιά. Απείχαν μόλις δύο χρόνια από τη σύνταξη. Είχε επιλέξει τη νυχτερινή βάρδια για να μπορεί να φροντίζει το εγγονάκι της.

Βασιλική Σκαμπαρδώνη – 42 ετών

Μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, από το Γαρδίκι Τρικάλων. Μέχρι το 2020 εργαζόταν ως κομμώτρια, όμως η πανδημία ανέκοψε την επαγγελματική της πορεία. Αναγκάστηκε να εργαστεί στο εργοστάσιο για να στηρίξει οικονομικά την οικογένειά της. Ο σύζυγός της βρίσκεται σε κατάσταση σοκ. Το 2018 είχε χάσει τον πατέρα του και σήμερα καλείται να μεγαλώσει μόνος του τα παιδιά τους.

Έλενα Κατσαρού – 45 ετών

Καταγόταν από το χωριό Γλίνος και ήταν μητέρα ενός 13χρονου αγοριού. Εργαζόταν για πολλά χρόνια στη «Βιολάντα» και γνώριζε καλά τον χώρο και τις συνθήκες. Στο ίδιο εργοστάσιο δούλευε και η μητέρα της. Είχαν οργανώσει τις ζωές τους σε αντίθετες βάρδιες, ώστε να υπάρχει πάντα κάποιος στο σπίτι για το παιδί. Εκεί, στη «δεύτερη ζωή» της, άφησε και την τελευταία της πνοή.

Σταυρούλα Μπουκουβάλα – 56 ετών

Από την Καρδίτσα, μητέρα τριών παιδιών. Εργαζόταν επί δέκα χρόνια στο εργοστάσιο. Το ένα της παιδί σπουδάζει, ενώ το μικρότερο φοιτά στην τρίτη λυκείου. Μια γυναίκα που πάλευε καθημερινά για να στηρίξει την οικογένειά της.

Αναστασία Νάσιου

Καταγόταν από το Γριζάνο Φαρκαδόνας. Για χρόνια εργαζόταν στη Γερμανία και είχε επιστρέψει στην Ελλάδα, μετρώντας αντίστροφα για τη σύνταξη. Συγκέντρωνε τα τελευταία της ένσημα, όμως δεν πρόλαβε να χαρεί την επιστροφή στην πατρίδα.

Η ανακοίνωση της εταιρείας

Η διοίκηση της εταιρείας ανακοίνωσε ότι, πέραν των νόμιμων αποζημιώσεων, αναλαμβάνει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες στήριξης των οικογενειών των θυμάτων:

• Σταθερή μηνιαία οικονομική ενίσχυση, ισόποση με τον μισθό των εργαζομένων, έως την ηλικία συνταξιοδότησης.

• Μηνιαία ενίσχυση για τα ανήλικα παιδιά έως την ενηλικίωσή τους.

• Άμεση καταβολή ποσού ίσου με έξι μηνιαίους μισθούς για την κάλυψη των πρώτων αναγκών.

Ήταν γυναίκες που προσπαθούσαν να ισορροπήσουν ανάμεσα στη δουλειά, την οικογένεια και την αξιοπρέπεια της καθημερινότητας. Η πιο σκληρή ειρωνεία της μοίρας ήταν πως αυτή ακριβώς η προσπάθεια τις οδήγησε στο τέλος. Τα χαμόγελά τους έσβησαν για πάντα, αλλά τα ονόματά τους δεν πρέπει να ξεχαστούν.