Η κυβέρνηση και ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης παρουσιάζουν ως μεγάλη επιτυχία τη μείωση των λιστών αναμονής στα δημόσια νοσοκομεία. Επικαλούνται χιλιάδες χειρουργικές επεμβάσεις, αυξημένη παραγωγικότητα του ΕΣΥ και καλύτερη αξιοποίηση των χειρουργικών αιθουσών.

Υπάρχει όμως μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τους αριθμούς.

Από την 1η Ιουλίου τα δωρεάν απογευματινά χειρουργεία αποτελούν παρελθόν. Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται μαζί με τη χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης και οι ασθενείς καλούνται ξανά να βάλουν το χέρι στην τσέπη, εφόσον επιλέξουν απογευματινή επέμβαση.

Και εδώ γεννάται το ουσιαστικό πολιτικό ερώτημα.

Ήταν πράγματι μια μόνιμη μεταρρύθμιση ή απλώς ένα πρόγραμμα με ημερομηνία λήξης, που χρηματοδοτήθηκε από ευρωπαϊκούς πόρους και τώρα τελειώνει;

Το Ταμείο Ανάκαμψης δεν είναι ανεξάντλητο. Δεν αποτελεί μόνιμο κρατικό προϋπολογισμό. Ήταν ένα έκτακτο χρηματοδοτικό εργαλείο. Όταν τα κονδύλια εξαντλούνται, η πραγματική εικόνα του συστήματος υγείας επανέρχεται στο προσκήνιο.

Παρά τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, οι ελλείψεις σε γιατρούς και κυρίως σε νοσηλευτές εξακολουθούν να αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες πληγές του ΕΣΥ. Οι δυσκολίες στελέχωσης των νοσοκομείων της περιφέρειας παραμένουν, ενώ οι πολίτες εξακολουθούν να αγωνιούν για την πρόσβαση σε ποιοτικές και έγκαιρες υπηρεσίες υγείας.

Ο κ. Γεωργιάδης δικαιούται να παρουσιάζει τα θετικά στοιχεία της περιόδου. Δεν δικαιούται όμως να δημιουργεί την εντύπωση ότι το πρόβλημα λύθηκε οριστικά, όταν ένα βασικό εργαλείο που συνέβαλε στη μείωση των αναμονών παύει να υπάρχει επειδή ολοκληρώθηκε η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

Η πραγματική επιτυχία ενός υπουργού δεν μετριέται όταν υπάρχουν ευρωπαϊκά δισεκατομμύρια για να χρηματοδοτούν έκτακτες δράσεις. Μετριέται όταν αυτές οι δράσεις αποκτούν μόνιμο χαρακτήρα, χωρίς ο πολίτης να επιβαρύνεται ξανά.

Από την 1η Ιουλίου ξεκινά η πραγματική αξιολόγηση της κυβερνητικής πολιτικής στην υγεία. Τώρα που το Ταμείο Ανάκαμψης αποχωρεί από το προσκήνιο, μένει να φανεί αν το ΕΣΥ μπορεί να διατηρήσει τις επιδόσεις του με εθνικούς πόρους και σταθερή στελέχωση ή αν οι ασθενείς θα βρεθούν αντιμέτωποι με νέες καθυστερήσεις και πρόσθετο οικονομικό βάρος.

Οι πανηγυρισμοί τελειώνουν εύκολα. Οι ευθύνες, όμως, αρχίζουν ακριβώς εκεί που τελειώνουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια.