Η απόφαση των αγροτών για πανελλαδική κάθοδο στην Αθήνα με τρακτέρ και λεωφορεία στις 13 Φεβρουαρίου δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη κινητοποίηση. Αποτελεί ηχηρό πολιτικό μήνυμα από την ελληνική περιφέρεια προς μια κυβέρνηση που, σύμφωνα με τους παραγωγούς, επιλέγει να αντιμετωπίζει τον πρωτογενή τομέα με αποσπασματικά μέτρα, αφήνοντας την αγροτική οικονομία να βυθίζεται σε διαρκή κρίση.

Η απόφαση ελήφθη στη σύσκεψη της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων στη Νίκαια Λάρισας, επισφραγίζοντας μια πορεία κινητοποιήσεων που ξεκίνησε στα τέλη Νοεμβρίου 2025 και συνεχίζει να διευρύνεται, με τους παραγωγούς να μεταφέρουν πλέον το πεδίο της σύγκρουσης στο κέντρο των πολιτικών αποφάσεων.

Πολιτική επιλογή η εγκατάλειψη της υπαίθρου

Οι αγρότες υποστηρίζουν ότι η συρρίκνωση του εισοδήματός τους δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο, αλλά αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών. Το εκρηκτικό κόστος παραγωγής, η ενεργειακή ακρίβεια, οι χαμηλές τιμές διάθεσης προϊόντων και η απουσία ουσιαστικών παρεμβάσεων δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που οδηγεί χιλιάδες παραγωγούς σε οικονομική ασφυξία.

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται και το ζήτημα της ευλογιάς των ζώων, το οποίο έχει μετατραπεί σε εφιάλτη για τον κτηνοτροφικό κόσμο. Οι καθυστερήσεις στα μέτρα προστασίας και εμβολιασμού, σύμφωνα με αγροτικούς φορείς, επιτείνουν τις απώλειες, οδηγώντας εκμεταλλεύσεις σε κλείσιμο.

Οι παραγωγοί καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση περιορίζεται σε επικοινωνιακές εξαγγελίες, χωρίς να αντιμετωπίζει τα δομικά προβλήματα που απειλούν τη βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα.

Οι Σέρρες στην πρώτη γραμμή της κρίσης

Οι επιπτώσεις των εξελίξεων είναι ήδη ορατές στον αγροτικό κόσμο των Σερρών, μιας περιοχής που στηρίζεται διαχρονικά στη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Η αύξηση του κόστους καλλιέργειας έχει περιορίσει σημαντικά τα περιθώρια κέρδους σε βασικές παραγωγές της περιοχής, όπως τα σιτηρά, το βαμβάκι και τα κτηνοτροφικά προϊόντα. Παράλληλα, η αβεβαιότητα γύρω από τις αποζημιώσεις και τις ενισχύσεις δημιουργεί έντονο προβληματισμό στους παραγωγούς, που βλέπουν τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεών τους να τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Ιδιαίτερα έντονη είναι η ανησυχία στον κτηνοτροφικό τομέα των Σερρών, όπου η απειλή ζωονόσων και οι καθυστερήσεις στη λήψη μέτρων προστασίας αυξάνουν τον φόβο για απώλεια ζωικού κεφαλαίου και εισοδήματος.

Αγρότες της περιοχής εκτιμούν ότι η συνεχιζόμενη πίεση οδηγεί νεότερους παραγωγούς στην εγκατάλειψη της γης, επιταχύνοντας το φαινόμενο της ερήμωσης της υπαίθρου, με άμεσες συνέπειες και στην τοπική οικονομία.

Διευρυνόμενο κοινωνικό μέτωπο

Οι κινητοποιήσεις δεν περιορίζονται μόνο στον αγροτικό χώρο. Οι παραγωγοί σχεδιάζουν συλλαλητήρια σε μεγάλες πόλεις της χώρας, ενώ έχουν ήδη αποφασίσει τη συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις της 28ης Φεβρουαρίου για την τραγωδία των Τεμπών, επιχειρώντας να συνδέσουν την αγροτική διαμαρτυρία με ευρύτερα κοινωνικά αιτήματα.

Η επιλογή αυτή αποτυπώνει τη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια και δημιουργεί συνθήκες ευρύτερης πολιτικής πίεσης προς την κυβέρνηση.

Εσωτερικές τριβές αλλά κοινός στόχος

Παρά τις διαφοροποιήσεις που καταγράφονται στο εσωτερικό του αγροτικού κινήματος, η απόφαση για κάθοδο στην Αθήνα φαίνεται να συγκεντρώνει ευρεία στήριξη. Αγροτικοί κύκλοι εκτιμούν ότι ακόμη και ομάδες που στο παρελθόν είχαν κρατήσει αποστάσεις από την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων αναμένεται να συμμετάσχουν, γεγονός που ενδέχεται να ενισχύσει τη μαζικότητα των κινητοποιήσεων.

Κρίσιμο τεστ για την κυβέρνηση

Η κινητοποίηση της 13ης Φεβρουαρίου εξελίσσεται σε πολιτικό ορόσημο για την κυβέρνηση. Η μαζικότητα της παρουσίας των αγροτών στην Αθήνα αναμένεται να καθορίσει όχι μόνο την πορεία των κινητοποιήσεων, αλλά και το κατά πόσο η πολιτεία θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Για τους παραγωγούς, το διακύβευμα ξεπερνά τις οικονομικές διεκδικήσεις. Όπως επισημαίνουν, πρόκειται για αγώνα επιβίωσης του ίδιου του αγροτικού χώρου και της ελληνικής υπαίθρου.