Τα έγγραφα αυτά, τα οποία είχαν αρχικά «χαθεί» από την πρώτη δημοσιοποίηση του αρχείου της υπόθεσης, αποκαλύφθηκαν τελικά ύστερα από έντονες αντιδράσεις και δημοσιογραφική πίεση. Σύμφωνα με το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης, είχαν καταχωρηθεί λανθασμένα ως «αντίγραφα» σε διοικητικό επίπεδο, γεγονός που εμπόδισε την εμφάνισή τους στην αρχική λίστα εγγράφων.

Η εξήγηση αυτή, ωστόσο, δεν κατάφερε να κατευνάσει τα ερωτήματα. Αντιθέτως, για πολλούς παρατηρητές ενισχύει την αίσθηση ότι η υπόθεση Επστάιν εξακολουθεί να καλύπτεται από ένα πυκνό πέπλο θεσμικών σιωπών και πολιτικών ισορροπιών.

Η καταγγελία που επανέρχεται στο προσκήνιο

Σύμφωνα με τα έγγραφα του FBI, γυναίκα από τη Νότια Καρολίνα κατέθεσε στις αμερικανικές αρχές ότι υπήρξε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης όταν ήταν μόλις 13 ετών.

Η ίδια ισχυρίζεται ότι η κακοποίηση συνέβη περίπου το 1984 και ότι ο βασικός δράστης ήταν ο Jeffrey Epstein. Ωστόσο, στην κατάθεσή της υποστηρίζει ότι κακοποιήθηκε και από τον Ντόναλντ Τραμπ, σε ένα δίκτυο εκμετάλλευσης ανηλίκων που φέρεται να λειτουργούσε γύρω από τον Επστάιν.

Το FBI επανεξέτασε την υπόθεση το 2019, μετά τη σύλληψη του Επστάιν, πραγματοποιώντας τέσσερις ξεχωριστές συνεντεύξεις με την καταγγέλλουσα, στις 24 Ιουλίου, 7 Αυγούστου, 20 Αυγούστου και 16 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς.

Οι καταθέσεις αυτές εντάχθηκαν στο αποδεικτικό υλικό της δίκης της Ghislaine Maxwell, στενής συνεργάτιδας του Επστάιν, η οποία καταδικάστηκε για συμμετοχή στο κύκλωμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων.

Παρά τη σοβαρότητα των ισχυρισμών, η υπόθεση δεν προχώρησε ποτέ σε δικαστική διερεύνηση όσον αφορά τον Τραμπ.

Η άμυνα του Λευκού Οίκου

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αρνηθεί κατηγορηματικά κάθε παράνομη ενέργεια. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τα αρχεία της υπόθεσης Επστάιν τον απαλλάσσουν πλήρως από οποιαδήποτε εμπλοκή.

Σε επίσημη δήλωση, η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, χαρακτήρισε τις κατηγορίες «απολύτως αβάσιμες» και «χωρίς καμία αξιόπιστη απόδειξη». Παράλληλα επιχείρησε να αποδομήσει την αξιοπιστία της γυναίκας, κάνοντας λόγο για «μια θλιβερά διαταραγμένη γυναίκα με εκτεταμένο ποινικό μητρώο».

Η συγκεκριμένη γραμμή άμυνας ,η αμφισβήτηση δηλαδή της αξιοπιστίας του καταγγέλλοντος ,δεν είναι πρωτόγνωρη σε υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης υψηλού πολιτικού προφίλ. Ωστόσο, η ένταση της επίθεσης προς την καταγγέλλουσα προκάλεσε νέες αντιδράσεις σε κύκλους οργανώσεων για τα δικαιώματα των θυμάτων.

Η σκοτεινή κληρονομιά του δικτύου Επστάιν

Η υπόθεση Επστάιν δεν αφορά μόνο έναν καταδικασμένο χρηματιστή. Αφορά ένα ολόκληρο πλέγμα εξουσίας, χρήματος και επιρροής που για δεκαετίες κινούνταν στα υψηλότερα κοινωνικά και πολιτικά στρώματα.

Ο Επστάιν διατηρούσε σχέσεις με επιχειρηματίες, τραπεζίτες, πολιτικούς και προσωπικότητες της διεθνούς ελίτ. Οι κοινωνικές του συναναστροφές με ισχυρούς παράγοντες της αμερικανικής πολιτικής – ανάμεσά τους και ο Τραμπ τη δεκαετία του 1990 – αποτελούν αντικείμενο συνεχούς έρευνας και δημόσιας συζήτησης.

Το γεγονός ότι ο ίδιος πέθανε το 2019 υπό αμφιλεγόμενες συνθήκες στη φυλακή, ενώ ανέμενε τη δίκη του, ενίσχυσε περαιτέρω τις υποψίες ότι πολλές πτυχές του δικτύου του δεν θα αποκαλυφθούν ποτέ πλήρως.

Η πολιτική διάσταση ενός παγκόσμιου σκανδάλου

Η δημοσιοποίηση των νέων εγγράφων δεν αποδεικνύει δικαστικά την ενοχή του Ντόναλντ Τραμπ. Αποκαλύπτει όμως κάτι βαθύτερο: ότι η υπόθεση Επστάιν εξακολουθεί να λειτουργεί σαν μια σκοτεινή ρωγμή μέσα στο σύστημα εξουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Όσο νέα στοιχεία έρχονται στο φως, τόσο γίνεται σαφές ότι το σκάνδαλο αυτό δεν είναι απλώς μια εγκληματική υπόθεση. Είναι μια υπόθεση που αγγίζει την ίδια τη δομή της πολιτικής και οικονομικής ισχύος.

Και όσο οι απαντήσεις καθυστερούν, τόσο ενισχύεται η αίσθηση ότι η πλήρης αλήθεια για το δίκτυο Επστάιν  και για όσους κινούνταν γύρω από αυτό, παραμένει ακόμη θαμμένη βαθιά μέσα στους διαδρόμους της εξουσίας.

Πασχάλης Τόσιος
Για τον Καθημερινό Παρατηρητή