Οι «κόκκινοι» γνωρίζουν πως απέναντι στον Αστέρα παίζεται κάτι πολύ μεγαλύτερο από τρεις βαθμούς. Παίζεται η ίδια η αξιοπρέπεια μιας ομάδας που αρνήθηκε να παραδοθεί όταν πολλοί την είχαν ξεγράψει. Παίζεται το δικαίωμα να συνεχίσει να ανήκει εκεί όπου ιστορικά αξίζει: στη μεγάλη κατηγορία.

Ο Πανσερραϊκός πηγαίνει στην Αρκαδία με δύο πολύτιμους συμμάχους.Την παράδοση και το πείσμα.

Η παράδοση λέει πως οι Σερραίοι έχουν καταφέρει τα τελευταία χρόνια να «πληγώνουν» τον Αστέρα ακόμη και μέσα στην έδρα του, χτίζοντας μια σχέση ψυχολογικής υπεροχής απέναντι στους Αρκάδες. Το πείσμα όμως είναι αυτό που χαρακτηρίζει πραγματικά τη φετινή ομάδα. Ένα σύνολο που λύγισε πολλές φορές, αλλά δεν διαλύθηκε ποτέ.

Στα αποδυτήρια υπάρχει απόλυτη συνείδηση της κρισιμότητας της αναμέτρησης. Κανείς δεν θέλει να δει να γκρεμίζεται μέσα σε ένα βράδυ ό,τι χτίστηκε με τόσο κόπο τους τελευταίους μήνες. Οι ποδοσφαιριστές εμφανίζονται αποφασισμένοι να δώσουν και την τελευταία σταγόνα ενέργειας, ενώ και η διοίκηση παραμένει στο πλευρό της ομάδας, γνωρίζοντας πως αυτή η μάχη αφορά ολόκληρο τον οργανισμό του Πανσερραϊκού.

Γιατί η φετινή διαδρομή δεν ήταν εύκολη.Ήταν μια διαρκής δοκιμασία χαρακτήρα.

Μέσα σε δύσκολες συνθήκες, με πίεση, τραυματισμούς, αγωνιστικά σκαμπανεβάσματα και αμφισβήτηση, ο Πανσερραϊκός βρήκε τον τρόπο να παραμείνει ζωντανός. Να σηκωθεί όταν λύγισε. Να επιστρέψει όταν όλοι περίμεναν να καταρρεύσει. Και αυτή ακριβώς η αντοχή είναι που κρατά ακόμη όρθιο το όνειρο της παραμονής.

Η Τρίπολη θα είναι μια μάχη νεύρων, αντοχών και ψυχής. Ένα παιχνίδι που απαιτεί καθαρό μυαλό, πάθος και πίστη μέχρι το τελευταίο λεπτό. Στον Πανσερραϊκό γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια, αλλά ξέρουν επίσης πως τέτοια παιχνίδια γράφουν ιστορία για όσους έχουν το θάρρος να σταθούν όρθιοι.

Και ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγαλύτερο όπλο του Πανσερραϊκού:
ότι έμαθε να παλεύει με την πλάτη στον τοίχο.

Τώρα καλείται να το αποδείξει ξανά.
Στον υπέρ πάντων αγώνα.