Πρωτοσέλιδο

Τα "αγλαά τέκνα του Κεμάλ- Του Γ.Ρωμανίδη

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματωνprint

Τα «αγλαά» τέκνα του Κεμάλ

« Ο Μουσολίνι ήταν ο πρώτος  μαθητής του Κεμάλ και εγώ είμαι ο δεύτερος μαθητής του» ομολόγησε ο Χίτλερ, όπως μας το πληροφορεί ο Φαλίχ Αταγί

«Ο κοροναϊός θα περάσει, η Τουρκία πότε;».

Αφορμή μας ο χαρακτηρισμός  των Ελλήνων ως «Ναζιστές» από τον  Ερντογάν, επειδή υπερασπιζόμαστε  τα σύνορά μας. Διαβάζοντας τον Στέφαν Ίριχ στο έργο του «Ατατούρκ και Ναζί: δάσκαλος και μαθητές στην  εφαρμογή του ολοκληρωτισμού» διαπιστώνουμε τον πραγματικό δάσκαλο του Ναζισμού. Μας ενέπνευσε ο Κεμάλ, γι αυτό για μένα ήταν «το φωτεινό άστρο». Είπε ο Χίτλερ.  Άντλησαν πολλά τουρκικά διδάγματα οι Ναζί. Και διαμόρφωσαν μιαν απολιθωμένη εικόνα του  μετά το 1908, ο οποίος μεταβλήθηκε σε χρόνιο πυρετό. Ήταν το παράδειγμα προς μίμηση. Από το 1909 ο Κάϊζερ δήλωνε :«όποιος πειράξει την Τουρκία αυτομάτως γίνεται και εχθρός της Γερμανίας». Για τους απελπισμένους Γερμανούς, κυρίως μετά το 1919 αποτελούσε ένα είδος «παιδικής χαράς», όπου μπορούσαν να αφήσουν να ξεσπάσει η οργή τους κατά της Αντάντ. Ήταν ο καθρέφτης της κατάστασης της Γερμανίας. Το 1922 «λέγανε προστασία μειονοτήτων και εννοούσαν πετρέλαιο».  Οι Nαζί μεγάλωσαν με την Τουρκία. Ήταν το πνευματικό τους όπλο. Οι ναζί την είχαν σε περίοπτη θέση. Στα χρόνια του πρώιμου ναζισμού ολόκληρη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ήταν «διαποτισμένη με Τουρκία». Ήταν αεί παρούσα και ασκούσε σαγήνη στους Ναζί και σύμπνοια. Προέβαιναν σε εορταστικές εκδηλώσεις που συμβόλιζαν την εγγύτητα και τη νοητική κοινότητα των δύο κινημάτων, του Κεμαλισμού και του Ναζισμού. Είχαν ιδεολογική διαχρονική φιλία. Τόνιζαν την ένοπλη αδελφοσύνη του Κεμάλ και του Χίτλερ. Τόνιζαν ακόμη και την καταγωγή τους. Και οι δύο ήταν γιοί τελωνειακών και οι δύο από την περιφέρεια του Έθνους τους κι όχι πρωτευουσιάνοι. Γι αυτό αποκαλούνταν «γιοί της μεθορίου». Η αγιολογία, η εξύμνηση και η ευλάβεια, αποτελούσε μία μόνο πτυχή των αφηγήσεων του Κεμάλ στο Γ΄Ράϊχ. Η εξύμνηση του Κεμάλ ήταν αδιάκοπη. Η Γερμανία βρισκόταν στο ίδιο ιδεολογικό σύμπαν με την Τουρκία.

   Ο Ερντογάν είναι ένα κακομαθημένο παιδί της Ιστορίας. Απόκτησε ανοσία από τα λάθη του. Θεώρησε την Ελλάδα ευάλωτο θήραμα. Λησμονεί πως, όσα πέτυχαν οι πρόγονοί του δολοφόνοι, ήταν με τις πλάτες των Ευρωπαίων. Είναι ο μόνος αρχηγός κράτους που ωρύεται κατά πάντων, λυσσά, φρυάτει, είναι χθόνιος,  για να χραπανίσει ψιλά(=να οικονομήσει).  Και οι Ευρωπαίοι δυστυχώς τον χαϊδεύουν ακόμη και του γεμίζουν τις χούφτες. Αγνοεί πως η ιστορία δεν διαμορφώνεται από οπισθοδρομικές μάζες, αλλά από μικρές ομάδες προοδευτικών νεωτεριστών.

    Ευτυχώς η κυβέρνησή μας ,με το «δρομέον βήμα» των μέτρων της, του έκοψε την (κατη)φόρα, έχοντας υπόψη της τον Χάρη Τσιρκινίδη: «Στον εχθρό, για να τον αντιμετωπίζεις, πρέπει να εφαρμόζεις κάπου κάπου τις δικές του μεθόδους. Χιλιάδες χρόνια ζούσαμε στην Ανατολή, αλλά δεν αποκτήσαμε λίγη ανατολίτικη πονηριά. Είμαστε ανοιχτόκαρδοι». (Κόκκινο ποτάμι). Θα κλείσομε την απάντησή μας αυτή στον ψευτοσουλτάνο με δύο απόψεις του (Χαράρι)  1) «Το δυστοπικό όραμα των Ναζί και του Κεμάλ δεν κατέρρευσε από μόνο του. Ηττήθηκε από τα μεγάλα οράματα του Σοσιαλισμού και του Φιλελευθερισμού» και 2) «Οι μεγάλες επιδημίες μπορούν να απειλήσουν την ανθρωπότητα μόνο αν τις δημιουργήσει η ίδια, υπηρετώντας κάποια αδίστακτη ιδεολογία». Η μοναδική μεγάλη σταθερά της ιστορίας είναι ότι όλα αλλάζουν. Η εποχή μας είναι ανθρωπόκαινος. Και μεις θα αλλάξουμε μετά την επιδημία. Για την ώρα «Θα κάτσω σπίτι» μέλπει ένας αοιδός μας.

Αγλαός =χαρούμενος, φωτεινός. (Όμως μόνο φωτεινά δεν είναι).

Newsletter

Σαν σήμερα...

1933 | 

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συνοδεύει τον Αθανάσιο Αργυρό προεκλογικά «εις γενικήν περιοδείαν ανά τα χωριά της επαρχίας Ζίχνης και της επαρχίας Παγγαίου».

1934 | 

Αρχίζει τις παραστάσεις του στο «Κρόνιον» ο «Θίασος οπερέτας του «Σουρεγιά Πασά» με πρωταγωνίστρια την Εσχά Χανούμ, που αφού έδωσε τρεις απογευματινές και τρεις βραδινές παραστάσεις, έφυγε «εξαντληθέντος του ρεπερτορίου του».

1937 | 

Στους κινηματογράφους: «Κρόνιον» προβλήθηκε η ταινία «Η χαραυγή της δόξης» με τους Βίκτωρ Φρανσέν - Ζαν Πιέρ Ομόν και στο «Πάνθεον» η ταινία «Εις την υπηρεσίαν του Τσάρου» με τον Πιέρ Ρισσάρ Βιλμ και την Βέρα Κορέν.

1941 | 

Δόθηκε η διαταγή της εγκατάλειψης της ελληνικής στρατιωτικής διοίκησης της πόλης των Σερρών. Οι Γερμανοί εισήλθαν στο Σιδηρόκαστρο

1945 | 

Επέστρεψε στην έδρα της μητρόπολης του «ο λατρευτός Ιεράρχης Μητροπολίτης κ.κ. Κωνσταντίνος» που είχε εκδιωχθεί κατά την διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής από την πόλη των Σερρών. Την άφιξη του ακολούθησε δοξολογία, λόγοι και γεύμα από τον τότε στρατηγό Μπιζάντε. Μεταξύ των επισήμων παρευρέθησαν και οι διοικητές των Αγγλικών δυνάμεων στην πόλη ταγματάρχες Τόμσον και Γκρανέλ.

1990 | 

Στις εθνικές εκλογές οι οποίες διεξήχθησαν την ημέρα αυτή εκλέχτηκαν οι: Καλαϊτζίδης Χρήστος, Καραμανλής Αχιλλέας, Κλείτος Νικόλαος, Παπαδόπουλος Θεόδωρος και Παναγιωτίδης Ιωάννης από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και Ανθόπουλος Ιωάννης, Βασιλακάκης Βασίλειος και Δαμιανίδης Αλέξανδρος από το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

1995 | 

Πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Το λουρί του Σωκράτη» του Δ. Ποταμίτη από την παιδική σκηνή του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Τα πιο διαβασμένα

Τις τελευταίες 7 ημέρες