ΙΣΤΟΡΙΑ
Απόδοση φόρου τιμής στη μνήμη των Σερραίων Εβραίων, πού έπεσαν θύματα της ναζιστικής θηριωδίας - Γράφει ο Κώστας Πασχάλης
Η μαζική, βιομηχανοποιημένη εξόντωση των Εβραίων, συνιστά την πλέον αποτρόπαιη γενοκτονία που έχει καταγραφεί στην ανθρώπινη ιστορία και παραμένει μία από τις μελανότερες σελίδες του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού.
Η μαζική, βιομηχανοποιημένη εξόντωση των Εβραίων, συνιστά την πλέον αποτρόπαιη γενοκτονία που έχει καταγραφεί στην ανθρώπινη ιστορία και παραμένει μία από τις μελανότερες σελίδες του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού.
Η αντίστροφη μέτρηση για τον εκτοπισμό και την «τελική λύση» των Ελλήνων
Εβραίων έχει ξεκινήσει. Ξημερώματα της 4 ης Μαρτίου οι Βούλγαροι ως σύμμαχοι
και ως εντολοδόχοι των Γερμανών αναλαμβάνουν τη σύλληψη των Εβραίων της
πόλης των Σερρών. 476 Έλληνες εβραϊκής καταγωγής (σύμφωνα με άλλες πηγές 590)
στοιβάζονται σαν τα ζώα στις καπναποθήκες του Μαρούλη (σημερινό γηροκομείο
Σερρών).
Εκεί μετά από ολιγοήμερη παραμονή (σε απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης)
με συνοδεία πάνοπλων στρατιωτών μεταφέρονται πεζή στο σιδηροδρομικό σταθμό.
Με τρένο που ήρθε από τη Δράμα, στο οποίο είχαν «φορτωθεί» και οι Εβραίοι της
Καβάλας, έφθασαν στο Σιδηρόκαστρο και από εκεί κατευθύνθηκαν και
διαμοιράστηκαν σε στρατόπεδα της Βουλγαρίας. Στη συνέχεια οδηγούνται στο
παραδουνάβιο λιμάνι της πόλης Λομ και επιβιβάζονται σε φορτηγίδες με προορισμό
τη Βιέννη.
Συνολικά στις τέσσερις φορτηγίδες επιβιβάστηκαν 4.219 άτομα. Κατά τη
διάρκεια του πλου μία από τις τέσσερις φορτηγίδες βυθίστηκε οδηγώντας στο θάνατο
το σύνολο των επιβατών. Οι υπόλοιπες τρεις έφθασαν στη Βιέννη. Από εκεί με τρένα
μεταφέρθηκαν στο Κάτοβιτς της Πολωνίας, σ’ ένα από τα «κολαστήρια» που
έστησαν οι παρανοϊκοί εγκέφαλοι των Ναζί στο πλαίσιο της «οριστικής λύσης», του
ολοκληρωτικού δηλαδή αφανισμού των Εβραίων.
Η μαζική, βιομηχανοποιημένη εξόντωση των Εβραίων, συνιστά την πλέον
αποτρόπαιη γενοκτονία που έχει καταγραφεί στην ανθρώπινη ιστορία και παραμένει
μία από τις μελανότερες σελίδες του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού.
Το διήγημα με τον τίτλο Ρενέ που ακολουθεί, συμμετείχε σε διαγωνισμό που
διοργάνωσε για το ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων το περιοδικό
«Ραδιοτηλεόραση», στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τιμήθηκε με έπαινο.
Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 2000 στο σερραϊκό περιοδικό «ΜΕΤΑ». Το
διήγημα (το οποίο παρουσιάζεται σε επεξεργασμένη μορφή) βασίζεται σε προσωπική
μαρτυρία συμπολίτη μας, την οποία και κατέγραψε ο υπογράφων. Το διήγημα
κράτησε τον βασικό κορμό της αφήγησης, στον οποίο προστέθηκαν αρκετά επί
πλέον στοιχεία που κρίθηκαν αναγκαία για να προσλάβει το κείμενο τον απαραίτητο
μυθοπλαστικό χαρακτήρα.
Εβραίων έχει ξεκινήσει. Ξημερώματα της 4 ης Μαρτίου οι Βούλγαροι ως σύμμαχοι
και ως εντολοδόχοι των Γερμανών αναλαμβάνουν τη σύλληψη των Εβραίων της
πόλης των Σερρών. 476 Έλληνες εβραϊκής καταγωγής (σύμφωνα με άλλες πηγές 590)
στοιβάζονται σαν τα ζώα στις καπναποθήκες του Μαρούλη (σημερινό γηροκομείο
Σερρών).
Εκεί μετά από ολιγοήμερη παραμονή (σε απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης)
με συνοδεία πάνοπλων στρατιωτών μεταφέρονται πεζή στο σιδηροδρομικό σταθμό.
Με τρένο που ήρθε από τη Δράμα, στο οποίο είχαν «φορτωθεί» και οι Εβραίοι της
Καβάλας, έφθασαν στο Σιδηρόκαστρο και από εκεί κατευθύνθηκαν και
διαμοιράστηκαν σε στρατόπεδα της Βουλγαρίας. Στη συνέχεια οδηγούνται στο
παραδουνάβιο λιμάνι της πόλης Λομ και επιβιβάζονται σε φορτηγίδες με προορισμό
τη Βιέννη.
Συνολικά στις τέσσερις φορτηγίδες επιβιβάστηκαν 4.219 άτομα. Κατά τη
διάρκεια του πλου μία από τις τέσσερις φορτηγίδες βυθίστηκε οδηγώντας στο θάνατο
το σύνολο των επιβατών. Οι υπόλοιπες τρεις έφθασαν στη Βιέννη. Από εκεί με τρένα
μεταφέρθηκαν στο Κάτοβιτς της Πολωνίας, σ’ ένα από τα «κολαστήρια» που
έστησαν οι παρανοϊκοί εγκέφαλοι των Ναζί στο πλαίσιο της «οριστικής λύσης», του
ολοκληρωτικού δηλαδή αφανισμού των Εβραίων.
Η μαζική, βιομηχανοποιημένη εξόντωση των Εβραίων, συνιστά την πλέον
αποτρόπαιη γενοκτονία που έχει καταγραφεί στην ανθρώπινη ιστορία και παραμένει
μία από τις μελανότερες σελίδες του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού.
Το διήγημα με τον τίτλο Ρενέ που ακολουθεί, συμμετείχε σε διαγωνισμό που
διοργάνωσε για το ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων το περιοδικό
«Ραδιοτηλεόραση», στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τιμήθηκε με έπαινο.
Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 2000 στο σερραϊκό περιοδικό «ΜΕΤΑ». Το
διήγημα (το οποίο παρουσιάζεται σε επεξεργασμένη μορφή) βασίζεται σε προσωπική
μαρτυρία συμπολίτη μας, την οποία και κατέγραψε ο υπογράφων. Το διήγημα
κράτησε τον βασικό κορμό της αφήγησης, στον οποίο προστέθηκαν αρκετά επί
πλέον στοιχεία που κρίθηκαν αναγκαία για να προσλάβει το κείμενο τον απαραίτητο
μυθοπλαστικό χαρακτήρα.
#SerresParatiritis
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
