Το ζήτημα του ΑΤΑΚ δεν είναι μια τυπική γραφειοκρατική λεπτομέρεια. Είναι το «κλειδί» που κρίνει αν χιλιάδες αγρότες θα εισπράξουν τις ενισχύσεις τους ή θα μείνουν ξεκρέμαστοι. Κι όμως, η κυβέρνηση της ΝΔ, αντί να προσφέρει καθαρές λύσεις, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά δέσμια της ανικανότητας και της προχειρότητας της.

Η υποχρέωση για ΑΤΑΚ στα αγροτεμάχια θεσπίστηκε χωρίς να ληφθεί υπόψη η ελληνική πραγματικότητα: τα μικρά κληροτεμάχια, οι συνιδιοκτησίες, οι εκκρεμείς αποδοχές κληρονομιάς, οι αργές διαδικασίες στα υποθηκοφυλακεία και στο Κτηματολόγιο. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: χιλιάδες παραγωγοί, χωρίς να φέρουν καμία ευθύνη, αδυνατούν να αποκτήσουν τον πολυπόθητο αριθμό.

Κι ενώ ο ΟΠΕΚΕΠΕ διαπιστώνει ότι πάνω από το 10% των δηλωμένων εκτάσεων παρουσιάζει πρόβλημα με τον ΑΤΑΚ, η κυβέρνηση περιορίζεται σε «προτάσεις» προς την Κομισιόν και σε ευχολόγια. Αντί να φέρει μία καθαρή, δεσμευτική ρύθμιση που θα προστατεύει τους αγρότες, πετάει το μπαλάκι στις Βρυξέλλες ζητώντας «κατανόηση». Με άλλα λόγια, ο αγροτικός κόσμος καλείται να ελπίζει στην ευρωπαϊκή καλή θέληση, επειδή η Αθήνα δεν μπόρεσε να κάνει τη δουλειά της.

Ακόμη χειρότερα, η «λύση» που διαρρέει η κυβέρνηση είναι να δοθεί μια προκαταβολή και κατόπιν να ακολουθήσουν οι έλεγχοι. Δηλαδή, οι παραγωγοί θα περιμένουν πότε και αν θα εγκριθεί το υπόλοιπο της πληρωμής τους, με τον κίνδυνο να χάσουν εισόδημα που το έχουν ήδη προϋπολογίσει για να καλλιεργήσουν και να ζήσουν τις οικογένειές τους.

Η αδυναμία της κυβέρνησης να διαχειριστεί το ζήτημα του ΑΤΑΚ δεν είναι συγκυριακή. Είναι σύμπτωμα μιας πολιτικής που βλέπει την ύπαιθρο ως βάρος και τους αγρότες ως αριθμούς σε excel. Δεν υπάρχει στρατηγική, δεν υπάρχει βούληση, μόνο αποσπασματικά «μπαλώματα» που μεταθέτουν το πρόβλημα για αύριο.

Οι αγρότες της Βόρειας Ελλάδας και ιδιαίτερα των Σερρών γνωρίζουν πολύ καλά την αλήθεια: δεν φταίνε εκείνοι που δεν έχουν ΑΤΑΚ. Φταίει η κυβέρνηση που αδυνατεί να στηρίξει τον πιο νευραλγικό τομέα της ελληνικής οικονομίας. Η αγροτιά δεν χρειάζεται λόγια και υποσχέσεις. Χρειάζεται εγγυημένες πληρωμές και ξεκάθαρες λύσεις.

Και αυτά, η σημερινή κυβέρνηση αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να τα προσφέρει.

Γράφει ο Πασχάλης θ. Τόσιος