Η 3η Σεπτέμβρη δεν είναι επέτειος – είναι μάχη ταυτότητας για το ΠΑΣΟΚ
Κι όμως, πενήντα χρόνια μετά, βλέπουμε να αναπαράγεται αυτό ακριβώς που το ΠΑΣΟΚ υποσχέθηκε να πολεμήσει. Και το φαινόμενο είναι ορατό και στις Σέρρες: πρόσωπα που λειτουργούν ως εκπρόσωποι επιχειρηματικών και ενεργειακών συμφερόντων, αλλά και άλλοι που δεν έχουν καμία σχέση με τις αξίες και την ταυτότητα της παράταξης, προτάσσουν την προσωπική τους στρατηγική και ατζέντα. Δεν αγωνίζονται για την κοινωνία, αλλά για τον εαυτό τους. Δεν υπηρετούν την παράταξη, αλλά τα αφεντικά τους.
Κι όμως, πενήντα χρόνια μετά, βλέπουμε να αναπαράγεται αυτό ακριβώς που το ΠΑΣΟΚ υποσχέθηκε να πολεμήσει. Και το φαινόμενο είναι ορατό και στις Σέρρες: πρόσωπα που λειτουργούν ως εκπρόσωποι επιχειρηματικών και ενεργειακών συμφερόντων, αλλά και άλλοι που δεν έχουν καμία σχέση με τις αξίες και την ταυτότητα της παράταξης, προτάσσουν την προσωπική τους στρατηγική και ατζέντα. Δεν αγωνίζονται για την κοινωνία, αλλά για τον εαυτό τους. Δεν υπηρετούν την παράταξη, αλλά τα αφεντικά τους.
Η 3η Σεπτέμβρη δεν είναι απλώς μια ημερομηνία. Δεν είναι ετήσια τελετουργία ή μια τυπική επέτειος για φωτογραφίες και λόγια χωρίς αντίκρισμα. Είναι η υπενθύμιση μιας δέσμευσης που απαιτεί καθημερινή, έμπρακτη επαναβεβαίωση: δέσμευση για διαρκή Αλλαγή.
Η 3η Σεπτέμβρη σημαίνει το θάρρος για σύγκρουση με κάθε πελατειακή, παρασιτική και παρεοκρατική αντίληψη, νοοτροπία και συμπεριφορά. Σημαίνει αντίσταση απέναντι σε κάθε λογική παραίτησης. Είναι η ζωντανή μνήμη ενός κινήματος που γεννήθηκε για να δώσει φωνή στους αποκλεισμένους, να γκρεμίσει φέουδα και να βάλει τον πολίτη στο κέντρο της πολιτικής.
Κι όμως, πενήντα χρόνια μετά, βλέπουμε να αναπαράγεται αυτό ακριβώς που το ΠΑΣΟΚ υποσχέθηκε να πολεμήσει. Και το φαινόμενο είναι ορατό και στις Σέρρες: πρόσωπα που λειτουργούν ως εκπρόσωποι επιχειρηματικών και ενεργειακών συμφερόντων, αλλά και άλλοι που δεν έχουν καμία σχέση με τις αξίες και την ταυτότητα της παράταξης, προτάσσουν την προσωπική τους στρατηγική και ατζέντα. Δεν αγωνίζονται για την κοινωνία, αλλά για τον εαυτό τους. Δεν υπηρετούν την παράταξη, αλλά τα αφεντικά τους.
Αυτός ο παραγοντισμός χωρίς αξιακή, ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα είναι τοξικός. Μετατρέπει το κόμμα σε βιτρίνα συμφερόντων και προσωπικών φιλοδοξιών. Ακυρώνει το συλλογικό όραμα. Και κρατάει καθηλωμένη την παράταξη μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των προοδευτικών πολιτών.
Η 3η Σεπτέμβρη μας καλεί να διαλέξουμε:
-
Θέλουμε ένα ΠΑΣΟΚ που θα στέκεται όρθιο απέναντι στην ιδιοτέλεια, την πελατειακή λογική και τον παραγοντισμό;
-
Ή ένα ΠΑΣΟΚ που θα υποκύπτει στα συμφέροντα και θα νομιμοποιεί ξένες προς την παράταξη στρατηγικές;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Το ΠΑΣΟΚ δεν γεννήθηκε για να φιλοξενεί προσωπικές ατζέντες. Γεννήθηκε για να υπηρετεί τον λαό. Δεν γεννήθηκε για να χαρίζεται στα συμφέροντα. Γεννήθηκε για να τα αμφισβητεί.
Η 3η Σεπτέμβρη είναι υπόμνηση αλλά και δέσμευση: να ξαναβρούμε την ψυχή της παράταξης. Να συγκρουστούμε με τον παραγοντισμό και την ιδιοτέλεια, να σταθούμε καθαρά δίπλα στον πολίτη.
Το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε για να γκρεμίζει φέουδα, όχι να τα υπηρετεί.
Γράφει ο Πασχάλης Θ. Τόσιος
