ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η νέα ΚΑΠ γράφεται τώρα – Το ερώτημα είναι για ποιον αγρότη

Στις Βρυξέλλες βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η διαπραγμάτευση για την Κοινή Αγροτική Πολιτική 2028–2034 – Η μάχη για τον προϋπολογισμό, τον ενεργό παραγωγό και τη διαχείριση των ενισχύσεων

Στις Βρυξέλλες βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η διαπραγμάτευση για την Κοινή Αγροτική Πολιτική 2028–2034 – Η μάχη για τον προϋπολογισμό, τον ενεργό παραγωγό και τη διαχείριση των ενισχύσεων

Η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική δεν αποτελεί πλέον μια μακρινή ευρωπαϊκή συζήτηση. Το σχέδιο βρίσκεται στο τραπέζι, οι διαπραγματεύσεις έχουν ανοίξει και οι αποφάσεις που θα ληφθούν στις Βρυξέλλες θα καθορίσουν ποιοι αγρότες θα στηριχθούν από το 2028 και με ποιους όρους.

Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο το συνολικό ύψος των χρημάτων. Είναι ο τρόπος κατανομής τους, ο ορισμός του πραγματικά ενεργού παραγωγού και το αν η νέα ΚΑΠ θα στηρίξει τη γεωργική παραγωγή ή θα συνεχίσει να λειτουργεί κυρίως ως μηχανισμός επιδότησης της κατοχής γης.

Στο τραπέζι τουλάχιστον 300 δισ. ευρώ

Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προβλέπει έναν κατοχυρωμένο προϋπολογισμό τουλάχιστον 300 δισ. ευρώ για εισοδηματικές ενισχύσεις και αντιμετώπιση κρίσεων. Από αυτά, τα 293,7 δισ. ευρώ προορίζονται για τη στήριξη του αγροτικού εισοδήματος και τα 6,3 δισ. ευρώ για έναν νέο ευρωπαϊκό μηχανισμό προστασίας απέναντι σε σοβαρές διαταραχές της αγοράς.

Η μεγάλη αλλαγή βρίσκεται στην αρχιτεκτονική της χρηματοδότησης. Η Επιτροπή προτείνει την ένταξη της ΚΑΠ στα νέα Εθνικά και Περιφερειακά Σχέδια Εταιρικής Σχέσης, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου ταμείου 865 δισ. ευρώ. Υποστηρίζει ότι έτσι θα υπάρξουν μεγαλύτερη ευελιξία και καλύτερος συνδυασμός των διαθέσιμων πόρων. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ακριβώς εδώ, όμως, βρίσκεται και η πρώτη μεγάλη πολιτική σύγκρουση.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ζητήσει μεγαλύτερο και απολύτως αυτοτελή αγροτικό προϋπολογισμό, εκφράζοντας την αντίθεσή του στην ενσωμάτωση της ΚΑΠ σε ένα ευρύτερο χρηματοδοτικό «καλάθι». Ο φόβος είναι ότι, εάν τα αγροτικά κονδύλια συνδεθούν με άλλες εθνικές προτεραιότητες, θα ανοίξει ο δρόμος για μεταφορά πόρων και ουσιαστική επανεθνικοποίηση της αγροτικής πολιτικής. 

Από τα στρέμματα στον πραγματικά ενεργό παραγωγό

Η δεύτερη μεγάλη μάχη αφορά το ποιος θα θεωρείται δικαιούχος.

Η πρόταση της Επιτροπής επιχειρεί να κατευθύνει μεγαλύτερο μέρος των ενισχύσεων στους αγρότες που πράγματι παράγουν. Προβλέπει υποχρεωτική σταδιακή μείωση των υψηλών ενισχύσεων και ανώτατο όριο 100.000 ευρώ ετησίως για τις μεγάλες εκμεταλλεύσεις.

Παράλληλα, προβλέπονται περισσότερο στοχευμένα εργαλεία για:

  • τις μικρές και οικογενειακές εκμεταλλεύσεις,
  • τους νέους και τους νεοεισερχόμενους,
  • τις γυναίκες της υπαίθρου,
  • τις μικτές καλλιέργειες,
  • τις περιοχές με φυσικά ή γεωγραφικά μειονεκτήματα.

Για τις μικρές εκμεταλλεύσεις εξετάζεται απλουστευμένη ενίσχυση έως 3.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ για τους νέους αγρότες προβλέπεται ειδικό πακέτο εκκίνησης, μαζί με χρηματοδότηση, εκπαίδευση και συμβουλευτική υποστήριξη.

Όλα αυτά, ωστόσο, παραμένουν μέρος της διαπραγμάτευσης. Η τελική διατύπωση του «ενεργού αγρότη» θα κρίνει εάν οι πόροι θα φτάσουν στον άνθρωπο που ζει από την παραγωγή ή εάν θα διατηρηθούν τα γνωστά παράθυρα για ενισχύσεις χωρίς αντίστοιχη πραγματική γεωργική δραστηριότητα.

Το κόστος παραγωγής μπήκε πλέον στην καρδιά της συζήτησης

Οι τελευταίες ευρωπαϊκές αποφάσεις δείχνουν ότι η ΚΑΠ μετατρέπεται σταδιακά και σε μηχανισμό άμεσης αντίδρασης απέναντι στις κρίσεις.

Στις 13 Ιουλίου 2026 το Συμβούλιο της ΕΕ ενέκρινε έκτακτα μέτρα για τους παραγωγούς που πλήττονται από την αύξηση στις τιμές των λιπασμάτων και των υπόλοιπων εισροών. Προβλέπονται νέος μηχανισμός ρευστότητας, δυνατότητα νωρίτερης καταβολής άμεσων ενισχύσεων, αξιοποίηση αδιάθετων πόρων και προσαρμογή των εθνικών κατανομών για το 2027. Η αγροτική εφεδρεία ενισχύεται επιπλέον με 300 εκατ. ευρώ. 

Πρόκειται για σημαντική παραδοχή: καμία αγροτική πολιτική δεν μπορεί να θεωρείται αποτελεσματική όταν αγνοεί το κόστος ενέργειας, καυσίμων, λιπασμάτων, ζωοτροφών και άρδευσης.

Ισχυρότερη θέση απέναντι σε εμπόρους και βιομηχανίες

Αλλαγές προωθούνται και στη θέση του παραγωγού μέσα στην αγροδιατροφική αλυσίδα.

Οι νέοι ευρωπαϊκοί κανόνες καθιερώνουν ως γενικό κανόνα τις γραπτές συμβάσεις, προβλέπουν ρήτρες αναθεώρησης όταν μεταβάλλεται το κόστος και ενισχύουν τις οργανώσεις παραγωγών και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Στόχος είναι ο αγρότης να αποκτήσει μεγαλύτερη ισχύ απέναντι σε μεταποιητικές επιχειρήσεις, εμπόρους και αλυσίδες λιανικής. 

Το ερώτημα, βεβαίως, παραμένει εάν οι κανόνες θα εφαρμοστούν πραγματικά. Μια γραπτή σύμβαση δεν αρκεί από μόνη της, όταν ο παραγωγός εξακολουθεί να μην έχει τη δυνατότητα να διαπραγματευτεί επί ίσοις όροις ή να αρνηθεί τιμές χαμηλότερες από το πραγματικό κόστος.

Η Ελλάδα θα κριθεί και στη διαχείριση

Η νέα ευρωπαϊκή δομή αναθέτει μεγαλύτερη ευθύνη στα κράτη-μέλη. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν θα κριθεί μόνο για τις θέσεις που θα υποστηρίξει στις Βρυξέλλες, αλλά και για την ικανότητά της να σχεδιάσει, να ελέγξει και να κατανείμει δίκαια τους πόρους.

Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές, η γραφειοκρατία, οι αμφισβητούμενοι έλεγχοι και οι έρευνες για τη διαχείριση των ενισχύσεων έχουν ήδη τραυματίσει την εμπιστοσύνη των πραγματικών παραγωγών. Στις 16 Ιουλίου 2026 η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανακοίνωσε την παραπομπή 22 προσώπων στο πλαίσιο έρευνας για φερόμενο οργανωμένο σύστημα απάτης γύρω από αγροτικές ενισχύσεις , με τη ρητή επισήμανση ότι όλοι τεκμαίρονται αθώοι μέχρι την οριστική δικαστική κρίση. Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας

Επομένως, η διαφάνεια δεν αποτελεί δευτερεύουσα διοικητική λεπτομέρεια. Είναι βασική προϋπόθεση για να μη χαθεί ξανά ούτε ένα ευρώ που προορίζεται για την παραγωγή.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για τις Σέρρες

Για έναν κατεξοχήν αγροτικό νομό όπως οι Σέρρες, η διαπραγμάτευση αφορά την ίδια την επιβίωση της τοπικής οικονομίας.

Ο Σερραίος παραγωγός δεν χρειάζεται απλώς μία επιδότηση ανά στρέμμα. Χρειάζεται βιώσιμο κόστος παραγωγής, σύγχρονα αρδευτικά δίκτυα, προστασία από ακραία καιρικά φαινόμενα και ζωονόσους, πρόσβαση σε χρηματοδότηση και ουσιαστική διαπραγματευτική δύναμη στην αγορά.

Χρειάζεται, κυρίως, μια ΚΑΠ που θα επιβραβεύει την πραγματική παραγωγή και όχι την απλή κατοχή ή δήλωση γης.

Η νέα ΚΑΠ αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 2028. Μέχρι τότε θα κριθούν ο προϋπολογισμός, οι εθνικές κατανομές, οι δικαιούχοι και οι όροι των ενισχύσεων.

Η διαπραγμάτευση, λοιπόν, δεν αφορά μόνο πόσα χρήματα θα εξασφαλίσει η Ελλάδα. Αφορά ποιο αγροτικό μοντέλο θέλει να διατηρήσει ζωντανό.

Γιατί η πραγματική επιτυχία της νέας ΚΑΠ δεν θα μετρηθεί στις σελίδες των ευρωπαϊκών κανονισμών. Θα μετρηθεί στο αν ο άνθρωπος που καλλιεργεί, εκτρέφει και παράγει θα μπορεί να εξακολουθήσει να ζει αξιοπρεπώς από τη γη του.