Σε παλαιότερη ανάρτησή του στη LiFO, ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος είχε αποτυπώσει με ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο τη μορφή του Δημήτρη Μαυρογιάννη. Περιέγραφε έναν άνθρωπο γεμάτο αγάπη για τη ζωή, τα ταξίδια, τους φίλους και τις μικρές απολαύσεις της καθημερινότητας, έναν άνθρωπο χωρίς κακία, με σπάνια τρυφερότητα και γενναιοδωρία.

Αναφερόμενος στην περίοδο της ασθένειάς του, ο δημοσιογράφος σημείωνε πως τα τελευταία του κείμενα, γραμμένα από το χωριό του έξω από τις Σέρρες, είχαν μια λιτή αλλά βαθιά συγκινητική δύναμη.

Οι εικόνες του αποχωρισμού 

 

 Μέσα από εικόνες της φύσης, της οικογένειας και της καθημερινότητας, ο Δημήτρης Μαυρογιάννης αποχαιρετούσε, όπως έγραφε, τη ζωή με αξιοπρέπεια και σιωπηλή συγκίνηση.

«Πάει ο Δημήτρης. Χώμα, σκόνη, τίποτα. Τουλάχιστον έχουν μείνει οι φωτογραφίες...», κατέληγε ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, σε ένα κείμενο που παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο ανθρώπινες και συγκινητικές μαρτυρίες για τον φίλο του.

Πέντε χρόνια μετά την απώλειά του, η μνήμη του Δημήτρη Μαυρογιάννη εξακολουθεί να παραμένει ζωντανή μέσα από τις αφηγήσεις όσων τον γνώρισαν και τον αγάπησαν, επιβεβαιώνοντας ότι οι άνθρωποι που αφήνουν πίσω τους αληθινές σχέσεις δεν ξεχνιούνται ποτέ.