Η πρόσφατη επίσκεψη της Υπουργού Εργασίας κ. Νίκης Κεραμέως στις Σέρρες θα μπορούσε να αποτελέσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να συναντηθεί με τους φορείς της εργασίας και να αφουγκραστεί τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων. Αντί αυτού, η Υπουργός επέλεξε να περιοριστεί σε μια κομματική εμφάνιση στη Νομαρχιακή Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας, αποφεύγοντας επιμελώς το Εργατικό Κέντρο Σερρών.

Γιατί άραγε; Διότι εκεί δεν θα μπορούσε να μιλήσει με θριαμβολογίες για «μείωση της ανεργίας» και «δυναμική αγορά εργασίας». Εκεί θα την περίμεναν τα σκληρά ερωτήματα:

• Γιατί ο Σερραίος εργαζόμενος δεν βγάζει τον μήνα με τον μισθό του;

• Γιατί η ακρίβεια καταπίνει κάθε εισόδημα;

• Γιατί οι νέες θέσεις εργασίας είναι χαμηλά αμειβόμενες και ασταθείς;

Στις αίθουσες των κομματικών γραφείων μπορεί να στηθεί το κατάλληλο σκηνικό: σημαίες, πορτρέτα ηγετών και χειροκροτήματα από φίλα προσκείμενο ακροατήριο. Στο Εργατικό Κέντρο, όμως, η Υπουργός θα έπρεπε να αντιμετωπίσει την αλήθεια: ότι η καθημερινότητα του εργαζόμενου στις Σέρρες είναι ασφυκτική, ότι οι μισθοί δεν επαρκούν, ότι η κυβερνητική πολιτική έχει αποτύχει να στηρίξει τους πολλούς.

Η αποφυγή της συνάντησης δεν ήταν τυχαία. Ήταν μια συνειδητή επιλογή, που αποδεικνύει πως το «ενδιαφέρον» της κυβέρνησης για τον εργαζόμενο είναι μονάχα επικοινωνιακό, χωρίς καμία ουσία.

 Η εικόνα και το μήνυμα ήταν το ζητούμενο. Η πραγματικότητα και τα προβλήματα του κόσμου της δουλειάς, άλλη μια φορά, έμειναν στο περιθώριο.