Μέχρι εκείνο το σημείο, ο Πανσερραϊκός είχε σωστή αμυντική συμπεριφορά, καλή συνοχή στις γραμμές και έδειχνε να ελέγχει τους χώρους απέναντι σε έναν Αστέρα που προσπαθούσε κυρίως να αναπτυχθεί από τα άκρα και να βρει συνεργασίες με τον Μπαρτόλο και τον Κετού πίσω από τον Μακέντα.

Η αποβολή ανάγκασε την ομάδα των Σερρών να αλλάξει άμεσα αγωνιστική προσέγγιση. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Πανσερραϊκός έδωσε μέτρα στο γήπεδο, χαμήλωσε τις γραμμές του και προσπάθησε να επιβιώσει μέσα από αμυντική οργάνωση και γρήγορες μεταβάσεις. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και με παίκτη λιγότερο, η ομάδα δεν έχασε τη συνοχή της και σε αρκετά διαστήματα αμύνθηκε σωστά απέναντι στην κατοχή του Αστέρα.

Ο Αστέρας είχε την κατοχή, αλλά δυσκολευόταν να δημιουργήσει καθαρές ευκαιρίες μέσα από οργανωμένη ανάπτυξη. Για αυτό και τελικά βρήκε τη λύση από στατική φάση. Στο γκολ του Μακέντα υπήρξε σοβαρή αμυντική αδράνεια. Σε τέτοια παιχνίδια, ειδικά όταν αγωνίζεσαι με δέκα παίκτες, η συγκέντρωση στις στατικές φάσεις πρέπει να είναι απόλυτη. Ο Μακέντα βρέθηκε εντελώς αμαρκάριστος στη μικρή περιοχή και σε αυτό το επίπεδο τέτοια λάθη συνήθως πληρώνονται.

Αγωνιστικά, ο Πανσερραϊκός έβγαλε χαρακτήρα. Παρότι έτρεξε τεράστιες αποστάσεις λόγω αριθμητικού μειονεκτήματος, κατάφερε να παραμείνει μέσα στο παιχνίδι μέχρι το τέλος. Η μεγάλη ευκαιρία του Δοϊρανλή στο δεύτερο ημίχρονο έδειξε ότι η ομάδα είχε ακόμα ψυχικά και αγωνιστικά αποθέματα για να διεκδικήσει αποτέλεσμα.

Θεωρώ ότι ο Πανσερραϊκός αδικείται από το τελικό σκορ ως προς την προσπάθεια και τη συνολική του εικόνα μετά την αποβολή. Η ομάδα έδειξε νοοτροπία, αντοχή και πνευματική ανθεκτικότητα απέναντι σε μία πολύ δύσκολη αγωνιστική συνθήκη. Αυτό είναι στοιχείο που σε τέτοιες διαδικασίες play out παίζει καθοριστικό ρόλο.

Από την άλλη πλευρά, ο Αστέρας αξιοποίησε σωστά το αριθμητικό πλεονέκτημα, είχε μεγαλύτερη ηρεμία στην κυκλοφορία και τελικά πήρε μία νίκη τεράστιας βαθμολογικής σημασίας.