Η Ευρωπαία Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι δεν μάσησε τα λόγια της. Με την πρώτη κιόλας παρέμβασή της προς την Ελλάδα έθεσε ζήτημα αναθεώρησης του άρθρου περί ευθύνης υπουργών, ενός θεσμικού εκτρώματος που εδώ και δεκαετίες λειτουργεί ως «πλυντήριο» πολιτικών ευθυνών. Πρόκειται για το καθεστώς που επιτρέπει σε υπουργούς και πρώην υπουργούς να απολαμβάνουν ειδική μεταχείριση, με παραγραφές αστραπή και διαδικασίες που θυμίζουν περισσότερο κουκούλωμα παρά απονομή δικαιοσύνης.

Η Κοβέσι είναι ξεκάθαρη: δεν μπορεί να υπάρχει Δικαιοσύνη με εξαιρέσεις. Δεν μπορεί η χώρα να συνεχίζει να θεωρεί ότι οι υπουργοί είναι υπεράνω νόμου, την ώρα που πολίτες οδηγούνται για ψύλλου πήδημα στα δικαστήρια. Αν οι αλλαγές που ζητά περάσουν, θα σημάνουν το οριστικό τέλος μιας κουλτούρας ατιμωρησίας που κρατά όμηρο την ελληνική δημοκρατία.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πολιτικό ζήτημα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία επαγγέλλεται την «θεσμική θωράκιση» της χώρας, είναι εκείνη που έχει επιλέξει να διατηρεί ανέπαφο αυτό το σκανδαλώδες καθεστώς. Είναι εκείνη που συνεχίζει να προστατεύει ένα άρθρο που μετατρέπει το Σύνταγμα σε ασπίδα διαφθοράς και συγκάλυψης. Και είναι η ίδια κυβέρνηση που θα κληθεί τώρα να απαντήσει: θα συμμορφωθεί με την απαίτηση της Κοβέσι ή θα επιμείνει στην ασυλία των ημετέρων;

Η κοινωνία, που έχει δει υποθέσεις σκανδάλων να θάβονται και να εξαφανίζονται χάρη στις παραγραφές, περιμένει απαντήσεις. Οι πολίτες που πλήρωσαν την κρίση, τις περικοπές, τις καταρρεύσεις υπηρεσιών και υποδομών, δεν δέχονται πλέον να βλέπουν την πολιτική εξουσία να προστατεύεται από τον έλεγχο της Δικαιοσύνης.

Το μήνυμα της Κοβέσι είναι καταπέλτης: η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να έχει εξαιρέσεις.
Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα τολμήσει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ή αν θα συνεχίσει να παίζει τον ρόλο του θεματοφύλακα της ατιμωρησίας.