Ιδιαίτερα βαρύ πολιτικό αποτύπωμα άφησε η παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στη συζήτηση για την Εξεταστική Επιτροπή σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών, με τον ιστορικό πλέον πυλώνα της Νέας Δημοκρατίας να εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη και να αμφισβητεί ανοιχτά τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε μία από τις μεγαλύτερες θεσμικές κρίσεις της μεταπολίτευσης.

Η τοποθέτηση Σαμαρά προκάλεσε αίσθηση όχι μόνο για το περιεχόμενό της, αλλά κυρίως γιατί ήρθε από έναν πρώην πρωθυπουργό της ίδιας παράταξης, σε μια στιγμή που η κυβέρνηση επιχειρούσε να μπλοκάρει τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τις υποκλοπές, αξιοποιώντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των «151».

Ο Αντώνης Σαμαράς δεν περιορίστηκε σε υπαινιγμούς. Αντίθετα, επέλεξε να μιλήσει με όρους πολιτικής αποδόμησης της κυβερνητικής γραμμής, χαρακτηρίζοντας τη σημερινή στάση της κυβέρνησης «έναν ακόμη κρίκο αδιαφάνειας» στη διακυβέρνηση Μητσοτάκη.

«Η σημερινή μέρα θα καταγραφεί ως ένας ακόμα κρίκος αδιαφάνειας στους πολλούς που έχει στη συλλογή του ο κ. Μητσοτάκης», ανέφερε χαρακτηριστικά, σε μια φράση που έπεσε σαν πολιτική βόμβα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.

Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η συνέχεια της τοποθέτησής του, όταν έθεσε ευθέως ζήτημα πολιτικής βούλησης για τη διερεύνηση των παρακολουθήσεων.

«Υπάρχει κυβέρνηση στον κόσμο που δεν θα κινούσε γη και ουρανό να μάθει τι συνέβη; Πολύ περισσότερο για λόγους εθνικής ασφαλείας;» διερωτήθηκε, για να απαντήσει ο ίδιος:
«Κι όμως υπάρχει: η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη».

Με αυτή τη φράση, ο πρώην πρωθυπουργός ουσιαστικά κατηγόρησε το Μέγαρο Μαξίμου ότι όχι μόνο δεν επιδίωξε πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, αλλά αντίθετα λειτούργησε με τρόπο που ενίσχυσε τη σκιά συγκάλυψης.

Ιδιαίτερο πολιτικό συμβολισμό είχε και η αναφορά του στο περίφημο τηλεφώνημα «στις 3 το πρωί», που είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν ως στοιχείο σοβαρότητας της υπόθεσης.

Ο Αντώνης Σαμαράς το αποδόμησε πλήρως με δηκτικό τρόπο:
«Αποδεικνύεται ότι “τζάμπα” χτύπησε το τηλέφωνο στις 3 το πρωί. Απλώς διέκοψαν τον ύπνο του… Εκτός κι αν δεν υπήρχε καμία ανάγκη να χτυπήσει το τηλέφωνο».

Η συγκεκριμένη αναφορά ερμηνεύτηκε από πολιτικούς παρατηρητές ως ευθεία αμφισβήτηση της αξιοπιστίας του κυβερνητικού αφηγήματος γύρω από τις υποκλοπές και τους λόγους επίκλησης της «εθνικής ασφάλειας».

Στο παρασκήνιο της συνεδρίασης, κυβερνητικά στελέχη εμφανίζονταν ιδιαίτερα ενοχλημένα από την παρέμβαση Σαμαρά, καθώς η κριτική δεν προήλθε από την αντιπολίτευση αλλά από έναν πρώην πρωθυπουργό της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος διατηρεί ισχυρά ερείσματα στην κομματική βάση και στον παραδοσιακό δεξιό πυρήνα.

Η παρέμβασή του ήρθε να προστεθεί στο ήδη εκρηκτικό πολιτικό κλίμα που δημιουργήθηκε μετά την επιλογή της κυβέρνησης να μπλοκάρει την Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές, προκαλώντας την αποχώρηση σύσσωμης σχεδόν της αντιπολίτευσης από τη διαδικασία.

Πέρα όμως από τη θεσμική διάσταση, τα λόγια Σαμαρά αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή για πρώτη φορά με τόσο καθαρό τρόπο τίθεται, από κορυφαίο ιστορικό στέλεχος της ΝΔ, ζήτημα πολιτικής αξιοπιστίας και διαφάνειας απέναντι στον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Και αυτό, σε μια περίοδο όπου το σκάνδαλο των υποκλοπών όχι μόνο δεν έχει κλείσει πολιτικά, αλλά επιστρέφει όλο και πιο απειλητικά στο κέντρο της δημόσιας ζωής, προκαλώντας βαθιές ρωγμές ακόμη και στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης.