Βαρύ, ασήκωτο πένθος σκέπασε την Κεφαλονιά το μεσημέρι της Παρασκευής. Στον Ιερό Ναό Μητροπόλεως Αργοστολίου, συγγενείς, φίλοι και πλήθος κόσμου είπαν το τελευταίο αντίο στη 19χρονη Μυρτώ, σε μια τελετή που δεν θύμιζε απλώς κηδεία, αλλά συλλογικό τραύμα.

Τα στεφάνια έξω από τον ναό «μιλούσαν» από μόνα τους.
«Καλό ταξίδι αγγελούδι μου», έγραφε ο παππούς της.
«Σε αγαπάμε Μυρτώ», ένα μήνυμα που επαναλαμβανόταν σιωπηλά σε κάθε βλέμμα, σε κάθε δάκρυ.

Στο επίκεντρο του ανθρώπινου δράματος, η μητέρα της.
Μια μάνα που καλείται να αποχαιρετήσει το παιδί της. Τα λόγια της, λίγες στιγμές πριν την εξόδιο ακολουθία, λύγισαν ακόμη και τους πιο ψύχραιμους. Περιέγραψε ένα κενό που δεν γεμίζει, μια απουσία που δεν εξηγείται, έναν πόνο που δεν χωρά σε λέξεις.

Η τοπική κοινωνία παραμένει συγκλονισμένη. Δεν πρόκειται για μια «είδηση» που θα ξεχαστεί. Είναι μια πληγή που άνοιξε βίαια στο κέντρο της καθημερινότητας.

Την ίδια ώρα, η υπόθεση παίρνει διαστάσεις που προκαλούν οργή. Οι τρεις κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες για ανθρωποκτονία με δόλο, ενώ απολογούνται την ίδια ημέρα με την κηδεία της 19χρονης.

Και όμως, μέσα σε αυτή την τραγωδία, αναδεικνύεται μια υπερασπιστική γραμμή που προκαλεί σοκ: επιχειρείται –σύμφωνα με πληροφορίες– η μετατόπιση ευθυνών στο ίδιο το θύμα.

Σε μια κοινωνία που πενθεί, αυτή η στάση δεν περνά απαρατήρητη.
Γιατί όταν μια ζωή 19 ετών χάνεται, το ελάχιστο που οφείλει να υπάρχει είναι σεβασμός. Και η αλήθεια.

Οι Αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για να ρίξουν φως σε κάθε πτυχή της υπόθεσης. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η τιμωρία των υπευθύνων, αλλά η πλήρης αποκάλυψη των συνθηκών που οδήγησαν στον άδικο χαμό της Μυρτούς.

Γιατί πίσω από κάθε δικογραφία, υπάρχει μια ζωή που κόπηκε απότομα.
Και μια κοινωνία που ζητά απαντήσεις.