Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ενημέρωσε με επιστολή του την Επιτροπή Ελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης της Βουλής, υποστηρίζοντας ότι οι συγκεκριμένοι λογαριασμοί δηλώνονταν κανονικά επί σειρά ετών και πως η μη αναγραφή τους στο φετινό πόθεν έσχες οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος.

Ωστόσο, η εξήγηση αυτή δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητη σε μια περίοδο όπου το πολιτικό σύστημα δοκιμάζεται καθημερινά από κρίση αξιοπιστίας και έλλειμμα εμπιστοσύνης των πολιτών.

Γιατί όταν ένας πολιτικός αρχηγός διεκδικεί τον ρόλο του θεματοφύλακα της θεσμικής διαφάνειας και ασκεί , δικαίως ,σκληρή κριτική στους πολιτικούς του αντιπάλους για ζητήματα λογοδοσίας, τότε ο πήχης για τον ίδιο οφείλει να βρίσκεται ακόμη ψηλότερα.

Η επίκληση του «λογιστικού λάθους» μπορεί να εξηγεί διαδικαστικά την υπόθεση, δεν αναιρεί όμως την πολιτική διάσταση του ζητήματος. Διότι τα πόθεν έσχες των πολιτικών προσώπων δεν αποτελούν μια τυπική γραφειοκρατική διαδικασία, αλλά βασικό εργαλείο διαφάνειας και δημόσιου ελέγχου.

Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για λογαριασμούς εξωτερικού, η ευθύνη της ακρίβειας και της πληρότητας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα ή να μεταφέρεται αποκλειστικά σε συνεργάτες και λογιστές. Ο τελικός έλεγχος και η πολιτική ευθύνη ανήκουν πάντα σε εκείνον που υπογράφει τη δήλωση.

Η κοινωνία παρακολουθεί πλέον με αυξημένη καχυποψία τέτοιου είδους «παραλείψεις», ανεξαρτήτως κόμματος και πολιτικής προέλευσης. Και αυτό γιατί για χρόνια οι πολίτες άκουγαν διαρκώς για «λάθη», «αστοχίες», «παραδρομές» και «ξεχασμένους λογαριασμούς», σε ένα πολιτικό περιβάλλον που συχνά έδινε την εντύπωση πως η διαφάνεια ισχύει περισσότερο ως σύνθημα παρά ως αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης προχώρησε άμεσα σε διευκρινίσεις και ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει συμπληρωματικά στοιχεία. Πολιτικά όμως, η ζημιά δύσκολα περνά απαρατήρητη. Γιατί όταν ζητάς από όλους τους άλλους απόλυτη διαφάνεια, δεν επιτρέπονται ούτε σκιές ούτε «παραλείψεις».