Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική εξουσία δεν αποδομείται από τις κραυγές της αντιπολίτευσης, αλλά από τον ήχο των ίδιων των δικογραφιών που συσσωρεύονται αθόρυβα στα συρτάρια των εισαγγελικών αρχών.

Και στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο ήχος αυτός αρχίζει πλέον να γίνεται εκκωφαντικός.

Οι πληροφορίες για προετοιμασία 4ης δικογραφίας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία της Λάουρα Κοβέσι δεν αποτελούν απλώς ακόμη ένα επεισόδιο σε μια κουραστική πολιτική αντιπαράθεση. Αντιθέτως, συνθέτουν την εικόνα ενός σκανδάλου που δείχνει να βαθαίνει επικίνδυνα, να αποκτά νέα πρόσωπα, νέες διαδρομές και  κυρίως  ακόμη ένα πιο έντονο πολιτικό αποτύπωμα.

Το πιο βαρύ στοιχείο δεν είναι μόνο ότι φέρονται να βρίσκονται στο στόχαστρο «γαλάζια» στελέχη και πρώην υπουργός.

Είναι ότι η ίδια η υπόθεση αρχίζει να αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησε για χρόνια ένας μηχανισμός εξουσίας που αντιμετώπιζε το κράτος όχι ως θεσμό, αλλά ως εργαλείο επιρροής, εξυπηρετήσεων και πολιτικής πελατείας.

Οι μέχρι στιγμής πληροφορίες για συνομιλίες, παρεμβάσεις, πιέσεις και «διευκολύνσεις» γύρω από αγροτικές επιδοτήσεις δεν παραπέμπουν σε μεμονωμένες παρεκτροπές κάποιων υπηρεσιακών παραγόντων. Παραπέμπουν σε ένα βαθιά αρρωστημένο μοντέλο άσκησης εξουσίας, όπου ο ΟΠΕΚΕΠΕ μετατράπηκε  σε πεδίο διαχείρισης πολιτικών σχέσεων και ημετέρων.

Και όσο η κυβέρνηση επιχειρεί να χαμηλώσει τους τόνους, τόσο η πραγματικότητα επιστρέφει πιο απειλητική.

Διότι οι ευρωπαϊκές εισαγγελικές αρχές δεν κινούνται με τους ρυθμούς των τηλεοπτικών πάνελ ούτε λειτουργούν με τους επικοινωνιακούς μηχανισμούς του Μαξίμου. Η Κοβέσι δεν άνοιξε τέσσερις δικογραφίες για να συμμετέχει σε έναν επικοινωνιακό θόρυβο. Όταν μια υπόθεση επανέρχεται διαρκώς με νέο υλικό, νέες καταγραφές και νέα πρόσωπα, τότε προφανώς το ερευνητικό βάθος είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που δημόσια εμφανίζεται.

Και αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί πλέον ανησυχία στο πολιτικό παρασκήνιο.

Γιατί πίσω από τις διαρροές, τις μισές διαψεύσεις και τις προσεκτικές αποστάσεις κυβερνητικών στελεχών, διαμορφώνεται σταδιακά μια εικόνα θεσμικής σήψης που δύσκολα μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί της επικαιρότητας.

Το αφήγημα του «επιτελικού κράτους» καταρρέει κάθε φορά που αποκαλύπτεται ακόμη μία υπόθεση όπου η διοίκηση φαίνεται να λειτουργούσε με λογικές κομματικού δικτύου και όχι δημόσιου συμφέροντος.

Και η κοινωνία, που πληρώνει ακρίβεια, φόρους και διαρκή οικονομική πίεση, παρακολουθεί πλέον με οργή μια υπόθεση που αγγίζει ευρωπαϊκό χρήμα, κρατικούς μηχανισμούς και πολιτικές διαδρομές εξουσίας.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν έρχονται νέες αποκαλύψεις.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιοι γνωρίζουν ήδη τι περιλαμβάνει η επόμενη δικογραφία  και γιατί στο κυβερνητικό στρατόπεδο επικρατεί όλο και πιο βαριά σιωπή.

Καθημερινός Παρατηρητής