Αλήθεια, πόσες ακόμη υποθέσεις πρέπει να συγκλονίσουν την ελληνική κοινωνία μέχρι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να παραδεχθεί ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στον τρόπο επιλογής, εκπαίδευσης και αξιολόγησης αστυνομικών που φέρουν όπλο;

Το περιστατικό στο Άργος δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μία ακόμη «άτυχη στιγμή». Αν επιβεβαιωθούν τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, σύμφωνα με τα οποία ένας 20χρονος με αυτισμό και αναπηρία δέχθηκε δεκάδες πυροβολισμούς έπειτα από τροχονομικό έλεγχο και προσπάθεια διαφυγής, τότε δεν μιλάμε απλώς για επιχειρησιακή αστοχία. Μιλάμε για μια υπόθεση που θέτει υπό αμφισβήτηση την ίδια την επάρκεια του μηχανισμού που εκπαιδεύει, αξιολογεί και οπλίζει ανθρώπους στο όνομα της προστασίας του πολίτη. Τα ακριβή περιστατικά και οι ευθύνες οφείλουν να διερευνηθούν πλήρως από τις αρμόδιες αρχές.

Πού ήταν όλη αυτή η αποφασιστικότητα όταν οι πολίτες καταγγέλλουν διακίνηση ναρκωτικών έξω από σχολεία; Πού βρίσκεται όταν συμμορίες τρομοκρατούν γειτονιές, όταν η καθημερινή παραβατικότητα αυξάνεται και οι πολίτες αισθάνονται ότι το κράτος απουσιάζει; Γιατί εκεί η αποφασιστικότητα μοιάζει να εξαντλείται, ενώ σε άλλες περιπτώσεις εμφανίζεται με τρόπο που προκαλεί σοκ και οργή;

Ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν μπορεί να αρκεστεί σε μία ακόμη ΕΔΕ και σε γενικόλογες δηλώσεις. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για το επίπεδο εκπαίδευσης, την ψυχολογική καταλληλότητα και τη συνεχή αξιολόγηση όσων φέρουν υπηρεσιακό οπλισμό.

Πότε έγιναν οι τελευταίες ψυχολογικές επαναξιολογήσεις; Ποια είναι τα πρωτόκολλα διαχείρισης περιστατικών με ευάλωτους πολίτες; Πόσοι αστυνομικοί έχουν κριθεί ακατάλληλοι να φέρουν όπλο τα τελευταία χρόνια; Και, κυρίως, ποιος λογοδοτεί όταν αποδεικνύεται ότι ένας άνθρωπος δεν έπρεπε ποτέ να βρίσκεται με υπηρεσιακό όπλο στον δρόμο;

Η Ελληνική Αστυνομία χρειάζεται στελέχη με επαγγελματισμό, ψυχραιμία και υψηλή αίσθηση ευθύνης. Χρειάζεται συνεχή εκπαίδευση, αυστηρή αξιολόγηση και μηδενική ανοχή σε συμπεριφορές που εκθέτουν το Σώμα και θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Η ασφάλεια των πολιτών δεν εξαρτάται μόνο από το αν ένας αστυνομικός είναι οπλισμένος. Εξαρτάται κυρίως από το αν είναι κατάλληλος να χρησιμοποιήσει αυτό το όπλο. Και αυτό είναι μια ευθύνη που δεν βαραίνει μόνο τον αστυνομικό. Βαραίνει πρώτα και πάνω απ' όλα την πολιτική ηγεσία που τον εκπαιδεύει, τον αξιολογεί και τον διατηρεί στη θέση του.

Π.Τ