Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα ξεπερνά ακόμη και την πιο κακόβουλη σάτιρα.

Στην πόλη των Σερρών, λοιπόν, εκεί όπου επί μήνες πολίτες διαμαρτύρονται για χόρτα, ακαθάριστους χώρους και μια καθημερινότητα που συχνά μοιάζει να έχει αφεθεί στον αυτόματο πιλότο, η αρμόδια Αντιδημαρχία και η υπηρεσία φαίνεται πως ανακάλυψαν ξαφνικά την αποφασιστικότητα.

Και πού την εξάντλησαν;Στα καταπράσινα δέντρα της οδού Ιουστινιανού.

Αυγουστιάτικα.Κατακαλόκαιρο.

Με τον υδράργυρο ψηλά, τους πολίτες να αναζητούν μια λωρίδα σκιάς και τις πόλεις ολόκληρης της Ευρώπης να συζητούν πλέον πώς θα αυξήσουν το αστικό πράσινο, στις Σέρρες φαίνεται πως εφαρμόζουμε μια πιο… πρωτοποριακή περιβαλλοντική πολιτική.

Λιγότερα φύλλα, περισσότερος ήλιος.

Και όλα αυτά την ώρα που δεχθήκαμε δεκάδες τηλεφωνήματα διαμαρτυρίας από δημότες, οι οποίοι αναρωτιούνται τι ακριβώς συμβαίνει, ποιος έδωσε την εντολή και κυρίως γιατί μια τέτοια παρέμβαση κρίθηκε απαραίτητη μέσα στην καρδιά του Αυγούστου.

Εύλογες απορίες.Γιατί, βλέπετε, τα χόρτα μπορεί να περιμένουν.Τα δέντρα όμως όχι.

Αυτά φαίνεται πως έπρεπε να αντιμετωπιστούν άμεσα και αποφασιστικά, μήπως και παραπροσφέρουν σκιά στους Σερραίους.

Η αποτελεσματικότητα ήρθε. Απλώς πήγε λάθος διεύθυνση

Δεν μπορεί φυσικά κανείς να γνωρίζει χωρίς επίσημη γεωπονική τεκμηρίωση αν υπήρχε κάποιος σοβαρός λόγος για το συγκεκριμένο κλάδεμα.

Μπορεί τα δέντρα να ήταν επικίνδυνα.

Μπορεί να υπήρχαν ασθένειες.

Μπορεί να υπήρχε εισήγηση ειδικού.

Μπορεί.

Αλλά ακριβώς γι’ αυτό υπάρχουν οι  υπηρεσίες: για να εξηγούν.

Και ακριβώς γι’ αυτό υπάρχει η πολιτική ευθύνη: για να μη χρειάζεται ο πολίτης να μαντεύει αν μια εικόνα που μοιάζει παράλογη έχει πίσω της κάποιον επιστημονικό σχεδιασμό.

Γιατί μέχρι στιγμής το μόνο που βλέπουν οι κάτοικοι είναι καταπράσινα δέντρα να χάνουν μεγάλο μέρος της κόμης τους μέσα στον Αύγουστο.

Και κάπου εδώ η ειρωνεία σχεδόν γράφει μόνη της το ρεπορτάζ.

Μια υπηρεσία που δεν κατάφερε να πείσει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει εγκαίρως τα χόρτα σε ολόκληρο τον Δήμο, εμφανίζεται ξαφνικά εξαιρετικά αποτελεσματική απέναντι στα… φύλλα.

Αν μη τι άλλο, πρόοδος.

Μήπως ενοχλούσε η σκιά;

Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο.

Σε μια εποχή κλιματικής κρίσης, όπου κάθε σοβαρή πόλη συζητά για δενδροφυτεύσεις, πράσινες διαδρομές, σκίαση και μείωση της θερμικής νησίδας, οι παρεμβάσεις στο αστικό πράσινο δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται σαν μια ακόμη εργολαβία καθαριότητας.

Το δέντρο δεν είναι χόρτο.

Δεν είναι κάτι που «το κόβουμε για να καθαρίσει ο χώρος».

Είναι ζωντανός οργανισμός και ταυτόχρονα δημόσια υποδομή.

Και όταν αφαιρείται σημαντικό μέρος της κόμης του μέσα στο καλοκαίρι, η δημοτική αρχή οφείλει να εξηγεί το γιατί.

Ειδικά όταν οι πολίτες αντιδρούν.

Ειδικά όταν τα τηλέφωνα διαμαρτυρίας είναι δεκάδες.

Και ειδικά όταν η συνολική εικόνα της πόλης δεν επιτρέπει σε κανέναν την πολυτέλεια να εμφανίζει τέτοιες παρεμβάσεις ως αυτονόητες.

Πέντε απλές ερωτήσεις

Ο Δήμος Σερρών μπορεί πολύ εύκολα να λύσει την απορία.

Ποιος αποφάσισε το συγκεκριμένο κλάδεμα;

Υπήρξε προηγουμένως αυτοψία γεωπόνου;

Υπάρχει γραπτή εισήγηση που να αιτιολογεί γιατί οι εργασίες έγιναν στις 5 Αυγούστου;

Υπήρχε ζήτημα ασφάλειας ή φυτοϋγείας;

Και, τέλος, ποιος επέβλεψε την έκταση της παρέμβασης;

Οι απαντήσεις μπορεί να είναι απολύτως πειστικές.

Καλό θα ήταν λοιπόν να δοθούν.

Μέχρι τότε, όμως, η εικόνα παραμένει σχεδόν σουρεαλιστική:

Τα χόρτα θεριεύουν και τα δέντρα κλαδεύονται.

Μάλλον στον Δήμο Σερρών υπάρχει μια ιδιαίτερη αντίληψη περί πρασίνου:
ό,τι πρέπει να κοπεί μένει και ό,τι πρέπει να μείνει… κόβεται.

Και επειδή πολλές φορές ψάχνουμε να βρούμε τι φταίει για την εικόνα της πόλης, ας το πούμε όσο πιο απλά γίνεται:

Σίγουρα κάτι φταίει. Και πάντως δεν ήταν ο ίσκιος των δέντρων.