Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ με την επίκαιρη ερώτησή της προς τον υπουργό Εσωτερικών Θεόδωρο Λιβάνιο δεν περιορίστηκε σε μια τυπική κοινοβουλευτική παρέμβαση. Ανέδειξε ένα πρόβλημα που βιώνουν καθημερινά οι τοπικές κοινωνίες: Δήμοι με τεράστιες ανάγκες, αλλά χωρίς το απαραίτητο προσωπικό για να ανταποκριθούν σε βασικές υποχρεώσεις απέναντι στους πολίτες.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η Μιλένα Αποστολάκη στάθηκε στις κοινωνικές δομές των Δήμων , βρεφονηπιακούς σταθμούς, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ , δηλαδή σε υπηρεσίες που δεν αποτελούν «πολυτέλεια», αλλά κρίσιμους πυλώνες κοινωνικής συνοχής και στήριξης των οικογενειών.

Η αναφορά της σε χιλιάδες εργαζόμενους που παραμένουν σε καθεστώς εργασιακής ομηρείας μέσω διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου αγγίζει μια πραγματικότητα που εδώ και χρόνια μεταφέρεται από Δήμο σε Δήμο χωρίς ουσιαστική λύση. Εργαζόμενοι που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες βρίσκονται διαρκώς αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, ενώ οι δημοτικές υπηρεσίες εξαρτώνται από προσωπικό που κάθε λίγους μήνες αγωνιά για το αν θα συνεχίσει να εργάζεται.

Στο επίκεντρο της παρέμβασής της βρίσκεται και η κατάργηση του άρθρου 37 του ν. 4915/2022, της γνωστής «τροπολογίας Βορίδη», που υποχρεώνει τους Δήμους να ασκούν ένδικα μέσα ακόμη και όταν δικαστικές αποφάσεις δικαιώνουν εργαζόμενους. Πρόκειται για μια ρύθμιση που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, καθώς πολλοί αιρετοί θεωρούν ότι περιορίζει την αυτοδιοικητική αυτοτέλεια και μετατρέπει τους Δήμους σε μηχανισμούς διαρκούς δικαστικής αντιπαράθεσης με το προσωπικό τους.

Η πολιτική σημασία της πρωτοβουλίας Αποστολάκη βρίσκεται ακριβώς εκεί: στο ότι επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τη στενή λογική των αριθμών και των περιορισμών στη λογική της λειτουργικής Αυτοδιοίκησης και της κοινωνικής αποτελεσματικότητας.

Γιατί τελικά, πίσω από τους πίνακες προσωπικού και τις νομικές διατάξεις, υπάρχουν οι πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Και χωρίς επαρκείς εργαζόμενους, χωρίς σταθερό προσωπικό και χωρίς ουσιαστική στήριξη των Δήμων, η καθημερινότητα των πολιτών γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Ρεπορτάζ: Καθημερινός Παρατηρητής