Η δικαστική απόφαση ήταν σαφής, αυστηρή και χωρίς «γκρίζες ζώνες». Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε παράνομη και καταχρηστική την απομάκρυνσή της από τη θέση της Διευθύντριας Εσωτερικού Ελέγχου του ΟΠΕΚΕΠΕ, διατάσσοντας ουσιαστικά την αποκατάστασή της. Μια απόφαση που, υπό κανονικές συνθήκες, θα έκλεινε οριστικά το θέμα.

Κι όμως, τίποτα δεν τελείωσε.

Παρά τη δικαστική δικαίωση, η Παρασκευή Τυχεροπούλου εξακολουθεί να βρίσκεται ουσιαστικά στο περιθώριο, μακριά από κρίσιμα καθήκοντα και νευραλγικές αρμοδιότητες. Η ΑΑΔΕ επέλεξε να ασκήσει έφεση, ενώ σύμφωνα με δημόσιες καταγγελίες των συνηγόρων της, υπήρξαν καθυστερήσεις και εμπόδια ακόμη και στην εφαρμογή της πρωτόδικης απόφασης.

Και κάπου εδώ η υπόθεση παύει να είναι υπηρεσιακή.

Διότι η Τυχεροπούλου δεν ήταν ένα απλό διοικητικό στέλεχος. Το όνομά της συνδέθηκε με ελέγχους, φακέλους και στοιχεία που σχετίζονται με το μεγάλο σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων και τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Συνδέθηκε με μια περίοδο όπου για πρώτη φορά άρχισαν να φωτίζονται οι σκοτεινές διαδρομές ενός μηχανισμού που επί χρόνια διακινούσε τεράστια ποσά δημόσιου χρήματος με ελάχιστο ουσιαστικό έλεγχο.

Αυτό ακριβώς είναι που δίνει σήμερα στην υπόθεση τόσο βαρύ πολιτικό και θεσμικό φορτίο.

Γιατί η εικόνα που σχηματίζεται είναι εξαιρετικά προβληματική:
ένα στέλεχος που συνεργάστηκε με ελεγκτικούς μηχανισμούς και ευρωπαϊκές αρχές δικαιώνεται από τη Δικαιοσύνη, αλλά εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται σαν «ανεπιθύμητη παρουσία» μέσα στον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό.

Το ερώτημα πλέον δεν αφορά μόνο την προσωπική της δικαίωση.

Αφορά το αν το κράτος μπορεί να ανεχθεί όσους ανοίγουν φακέλους που ακουμπούν βαθιά ριζωμένα δίκτυα εξουσίας, πελατειακών σχέσεων και πολιτικών εξαρτήσεων γύρω από τις αγροτικές επιδοτήσεις.

Διότι όσο η υπόθεση παραμένει ανοιχτή, τόσο ενισχύεται η αίσθηση ότι η πραγματική «ποινή» δεν επιβάλλεται μέσα στις δικαστικές αίθουσες, αλλά μέσα στους διοικητικούς μηχανισμούς: με απομονώσεις, μετακινήσεις, αδρανοποίηση και παρατεταμένη επαγγελματική απαξίωση.

Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο.

Γιατί το μήνυμα που εκπέμπεται προς κάθε δημόσιο λειτουργό, κάθε ελεγκτή και κάθε υπηρεσιακό παράγοντα που θα θελήσει να αγγίξει αντίστοιχες υποθέσεις είναι απολύτως σαφές:
μπορεί να δικαιωθείς δικαστικά, αλλά το σύστημα θα συνεχίσει να σε αντιμετωπίζει ως πρόβλημα.

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τελικά, δεν αφορά μόνο τις παράνομες επιδοτήσεις.

Αφορά και το πώς αντιδρά ένα ολόκληρο σύστημα όταν κάποιος επιχειρεί να σπάσει τη σιωπή.