Και αυτό όχι τόσο για το περιεχόμενο των όσων είπε, όσο για το γεγονός ότι επέλεξε να ανοίξει δημόσια μια συζήτηση στρατηγικής σημασίας για το μέλλον των αθλητικών υποδομών της πόλης, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία επίσημη τοποθέτηση της δημάρχου ή κάποια δημόσια παρουσίαση συγκεκριμένων αποφάσεων.

Η αλήθεια είναι πως το τελευταίο διάστημα βρίσκεται σε εξέλιξη ένας κύκλος συζητήσεων γύρω από το μέλλον των κολυμβητικών εγκαταστάσεων των Σερρών. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, κατατίθενται προτάσεις, εξετάζονται εναλλακτικές και αξιολογούνται δεδομένα.

Αυτό όμως απέχει πολύ από το να υπάρχουν ειλημμένες αποφάσεις.

Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις στο εσωτερικό της δημοτικής αρχής επιμένουν ότι δεν έχει ληφθεί καμία οριστική πολιτική απόφαση που να δικαιολογεί δημόσιες προαναγγελίες για το μέλλον του κολυμβητηρίου της Κοιλάδας.

Γι' αυτό και αρκετοί αιρετοί αντιμετώπισαν με δυσφορία την πρωτοβουλία Κουφοτόλη.

Όχι επειδή διαφωνούν κατ' ανάγκη με την επιλογή να ανοίξει κάποτε μια συζήτηση για τη συνολική στρατηγική των αθλητικών εγκαταστάσεων της πόλης, αλλά επειδή θεωρούν ότι η χρονική στιγμή είναι τουλάχιστον ακατανόητη.

Διότι σήμερα οι Σέρρες δεν διαθέτουν ούτε ένα λειτουργικό δημοτικό κολυμβητήριο.

Σήμερα το βασικό ζητούμενο για τους αθλητές, τους συλλόγους, τους γονείς και την τοπική κοινωνία είναι να ολοκληρωθεί επιτέλους το προπονητήριο στην Ομόνοια.

Σήμερα η πόλη εξακολουθεί να περιμένει ένα έργο που παρουσιάστηκε ως γρήγορη και άμεση λύση, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται υπό κατασκευή.

Και ενώ όλοι περιμένουν την παράδοση του πρώτου κολυμβητηρίου, ξαφνικά ανοίγει δημόσια η συζήτηση για το αν χρειάζεται δεύτερο ή τρίτο.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι πίσω από αυτή τη βιασύνη κρύβεται κάτι βαθύτερο.

Η ανάγκη ορισμένων στελεχών να εμφανίζονται ως μέλη του στενού κύκλου λήψης αποφάσεων γύρω από τη δήμαρχο και να επιβεβαιώνουν δημόσια τον ρόλο τους στο εσωτερικό της διοίκησης.

Άλλωστε, στην πολιτική συχνά η προβολή προηγείται του έργου.

Και όταν το έργο δυσκολεύεται να μιλήσει από μόνο του, κάποιοι επιλέγουν να μιλήσουν οι ίδιοι.

Το μεγάλο ερώτημα όμως παραμένει αναπάντητο.

Η δήμαρχος Βαρβάρα Μητλιάγκα γνώριζε αυτές τις τοποθετήσεις; Συμφωνεί με αυτές;

Αποτελούν μέρος ενός σχεδιασμού που δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί;

Ή πρόκειται για μια προσωπική πρωτοβουλία που αιφνιδίασε ακόμη και συνεργάτες της;

Γιατί και τα δύο ενδεχόμενα δημιουργούν πολιτικό ζήτημα.

Αν οι δηλώσεις εκφράζουν τον πραγματικό σχεδιασμό της διοίκησης, τότε η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει επισήμως ποιος είναι αυτός ο σχεδιασμός και με ποια δεδομένα στηρίζεται.

Αν πάλι δεν εκφράζουν επίσημη θέση, τότε τίθεται θέμα πολιτικού συντονισμού και λειτουργίας της δημοτικής αρχής.

Μέχρι στιγμής, πάντως, η δήμαρχος επιλέγει να μην τοποθετηθεί.

Και η σιωπή της αφήνει χώρο σε κάθε είδους ερμηνείες.

Το πρόβλημα όμως δεν σταματά εκεί.

Στο εσωτερικό της δημοτικής αρχής εξακολουθεί να συζητείται έντονα και η επιλογή της δημάρχου να εμφανιστεί δημοσίως δίπλα στον επιχειρηματία Απόστολο Αποστολίδη και να τον ευχαριστήσει για τη δωρεά της πεζογέφυρας στην Κοιλάδα.

Μια κίνηση που προκάλεσε δυσφορία ακόμη και σε ανθρώπους που στηρίζουν τη δημοτική αρχή.

Και αυτό γιατί κανείς δεν έχει ξεχάσει όσα προηγήθηκαν στην περιβόητη συνεδρίαση για τα LED, όταν ο ίδιος επιχειρηματίας εξαπέλυσε βαρείς χαρακτηρισμούς και προσωπικές επιθέσεις εναντίον της δημάρχου, χωρίς ποτέ να ανασκευάσει ή να αποσύρει όσα είχε πει.

Για αρκετούς, η εικόνα της δημάρχου να κάθεται στο ίδιο τραπέζι και να ευχαριστεί δημόσια έναν άνθρωπο που είχε επιλέξει να την στοχοποιήσει πολιτικά και προσωπικά συνιστά μια επικοινωνιακή αλλά και πολιτική υποχώρηση.

Όχι γιατί ένας δήμαρχος δεν πρέπει να συνεργάζεται με πολίτες ή επιχειρηματίες για το καλό της πόλης.

Αλλά γιατί οι συμβολισμοί στην πολιτική έχουν τη δική τους αξία.

Και όταν δεν συνοδεύονται από μια στοιχειώδη πολιτική αποκατάσταση, συχνά μετατρέπονται σε εικόνες αδυναμίας.

Το συμπέρασμα είναι ότι η δημοτική αρχή εξακολουθεί να δίνει την εντύπωση πως δυσκολεύεται να λειτουργήσει με ενιαία πολιτική γραμμή.

Άλλοι ανοίγουν θέματα, άλλοι διαφωνούν παρασκηνιακά, άλλοι σιωπούν και τελικά κανείς δεν γνωρίζει ποια είναι η πραγματική θέση της διοίκησης.

Και όσο αυτό συνεχίζεται, η συζήτηση δεν θα αφορά τα έργα που γίνονται, αλλά τις εσωτερικές τριβές, τις προσωπικές στρατηγικές και την αδυναμία πολιτικού συντονισμού.

Για μια δημοτική αρχή που πλησιάζει στα μισά της θητείας της, αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό μήνυμα από όλα.