Το «Επέστρεφε» του Αλέξη και η γεωμετρία της εξουσίας

Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε στους Δελφούς με τον αέρα ανθρώπου που ξέρει ότι ο χρόνος είναι ο καλύτερος πλαστικός χειρουργός. Η εικόνα του «ώριμου» και «ετοιμόλογου» ηγέτη που πετάει το γάντι στον Μητσοτάκη για τη σταθερότητα και την εντιμότητα, δεν είναι απλώς μια πολιτική κίνηση· είναι μια προαναγγελία. Μας είπε το «τι», μας άφησε να μαντέψουμε το «πότε». Το παιχνίδι πλέον θα παιχτεί στο γήπεδο της ηθικής, εκεί που η ΝΔ των σκανδάλων δείχνει να γλιστράει πάνω στο ίδιο της το λάδι.

Ο Ευάγγελος και τα «νόμιμα» αυτιά του ΟΠΕΚΕΠΕ

Όμως, η πραγματική είδηση κρυβόταν στις λέξεις του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο πληθωρικός πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με εκείνο το δικό του ύφος που θυμίζει συνταγματολόγο σε κατάσταση συναγερμού, έριξε μια «βόμβα» που πέρασε στα ψιλά. Μας αποκάλυψε ότι το 2021-2022, η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ.,όχι η ΕΥΠ, προσέξτε ,άκουγε «νόμιμα» τα στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ και μαζί τους «τσίμπησε» και βουλευτές.

Το ερώτημα που πλανάται πάνω από το Μαξίμου είναι αμείλικτο: Ήξεραν; Και αν ήξεραν ότι το σύστημα παρακολουθούσε εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού πριν καν ξεσπάσει το σκάνδαλο των υποκλοπών, γιατί το υλικό αυτό έφτασε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μόνο όταν εκείνη το απαίτησε; Ο κ. Βενιζέλος δεν μιλάει ποτέ τυχαία. Η αναφορά του για «συστημικό φαινόμενο» βουλευτών που πίεζαν για επιδοτήσεις, ξεγυμνώνει μια ολόκληρη δομή εξουσίας που λειτουργούσε στο σκοτάδι.

Η Κοβέσι και το «φρένο» στην ατιμωρησία

Και μετά ήρθε η Λάουρα. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας που δεν ήρθε για τουρισμό. Η Κοβέσι «άδειασε» με θεσμική ευγένεια αλλά παροιμιώδη σκληρότητα τους υπουργούς που επιχείρησαν να την υποτιμήσουν. Όταν ρωτάει «ποιος έχει συμφέρον να μην ανανεωθεί η θητεία των εισαγγελέων που ψάχνουν τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ;», η απάντηση δεν χρειάζεται λέξεις, μόνο ένοχες ματιές. Το μήνυμα προς τον Άδωνι και τη Βούλτεψη ήταν σαφές: Η Ευρώπη δεν είναι το «πλυντήριο» της εγχώριας διαπλοκής.

Εμφύλιος στα «σαλόνια»

Την ίδια ώρα, στο εσωτερικό της ΝΔ, ο Άκης Σκέρτσος βιώνει τη μοναξιά του «τεχνοκράτη». Οι βουλευτές, με μπροστάρη τον Βορίδη, του θύμισαν ότι αυτός είναι διορισμένος ενώ εκείνοι είναι «της πιάτσας». Μια εσωτερική σύγκρουση για τα ρουσφέτια που αποδεικνύει ότι, παρά την επικοινωνιακή βιτρίνα του «εκσυγχρονισμού», το παλιό, πελατειακό κράτος παραμένει ο βασιλιάς της παράταξης.

Ο λογαριασμός στο τέλος

Ενώ εμείς συζητάμε για Mirage που θα γίνουν Rafale και για πυρηνικά εργοστάσια που θα φυτρώσουν στις αυλές μας, ο απλός παρατηρητής βλέπει τα «κανόνια» να πληθαίνουν και το «βούτυρο» να εξαφανίζεται. Η σταθερότητα που μας υπόσχονται μοιάζει με τη σταθερότητα ενός πλοίου που βουλιάζει οριζόντια.

Ο Τσίπρας επιστρέφει, η Κοβέσι επιμένει και ο λαός ετοιμάζει το εισιτήριο. Το ερώτημα είναι αν αυτό το εισιτήριο θα έχει επιστροφή ή αν η θεσμική εκτροπή έχει γίνει πλέον ο δρόμος χωρίς γυρισμό.

Εσείς, φίλοι μου, ακούτε τις «επισυνδέσεις» της πραγματικότητας ή προτιμάτε τη σιωπή των αμνών;