Η παραίτηση του τέως πλέον Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης δεν ήταν μια πράξη γενναιότητας ή ευθιξίας. Ήταν μια βίαιη προσγείωση στην πραγματικότητα, την οποία ο ίδιος ,μέσα στην επικοινωνιακή του ζάλη, αδυνατούσε να αντιληφθεί.

Η Αυταπάτη του «ανέγγιχτου»

Ο κ. Λαζαρίδης πίστεψε ότι η ιδιότητα του «προεδρικού συμβούλου» του παρείχε ασυλία διαρκείας. Εμφανίστηκε στις τηλεοράσεις όχι για να δώσει απαντήσεις για το θολό ακαδημαϊκό του παρελθόν, αλλά για να παραδώσει μαθήματα «αριστείας» με το δάχτυλο σηκωμένο. Το να αποκαλείς μια ολόκληρη παράταξη «τεμπέληδες» την ώρα που ο ίδιος πασχίζεις να εξηγήσεις πώς ένα αμφίβολο χαρτί κολεγίου έγινε διαβατήριο για κρατικές θέσεις, δεν είναι απλώς πολιτική γκάφα· είναι ορισμός της πολιτικής αναίδειας.

Η ατάκα περί «ωραίου» που προσελήφθη επειδή... έτσι, θα μείνει στα χρονικά ως το μνημείο ενός ανθρώπου που έχασε την επαφή με το δημόσιο αίσθημα. Ο κ. Λαζαρίδης δεν κατάλαβε ότι στην Ελλάδα της κρίσης και της προσπάθειας, ο κυνισμός δεν εκλαμβάνεται ως ειλικρίνεια, αλλά ως εμπαιγμός.

Η Πρωθυπουργική αφωνία και το «σωσίβιο» της Ντόρας

Από την άλλη πλευρά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέδειξε μια παροιμιώδη δυστοκία. Για 15 ολόκληρες ημέρες, το Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθούσε τον υπουργό του να εκθέτει την κυβέρνηση, ελπίζοντας προφανώς ότι η καταιγίδα θα περάσει. Η απροθυμία του Πρωθυπουργού να «αδειάσει» έναν δικό του άνθρωπο μετατράπηκε σε πολιτική ομηρία.

Χρειάστηκε η παρέμβαση της Ντόρας Μπακογιάννη ,της μόνης που διαθέτει το πολιτικό αισθητήριο να διακρίνει πότε το πλοίο μπάζει νερά, για να τελειώσει το μαρτύριο. Όταν η Ντόρα «έκοψε την κλωστή», ο Πρωθυπουργός απλώς παρακολούθησε την πτώση, την οποία θα έπρεπε να είχε προκαλέσει ο ίδιος μέρες πριν.

Το δίδαγμα της ιστορίας: Η εξουσία είναι μεθυστική, ειδικά όταν νομίζεις ότι είσαι αναντικατάστατος. Ο Μακάριος Λαζαρίδης έπεσε θύμα της δικής του υπεροψίας, αλλά και μιας κυβερνητικής προστασίας που κράτησε πολύ περισσότερο από όσο άντεχε η κοινή λογική.

Τελικά, ο κ. Λαζαρίδης παραιτήθηκε για να «διαφυλάξει το έργο της κυβέρνησης». Η αλήθεια είναι ότι παραιτήθηκε γιατί, μετά από τόσα λάθη και ψέματα , δεν είχε μείνει τίποτα άλλο να διαφυλάξει, εκτός ίσως από τη σέλφι του κ. Ανδρουλάκη με τον Σάντσεθ ,την οποία τόσο ειρωνευόταν, την ώρα που ο ίδιος ετοίμαζε τις κούτες της αποχώρησης.

Παρατηρητικός